tag:blogger.com,1999:blog-30320124116403144352011-08-24T17:22:37.013+04:00လာေရာက္လည္ပတ္သူအားလံုး မဂၤလာပါ ခင္ဗ်ာ...မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.comBlogger991100tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-80573307018911377562009-08-30T21:37:00.000+04:002009-08-30T21:54:05.643+04:00ဘေလာ့ဂ္ထဲမွာပါ ေပ်ာက္လိုက္ေပၚလိုက္ ျဖစ္ေနမယ္ထင္တယ္ :P စာေမးပြဲနီးကတည္းက ေပ်ာက္သြားလိုက္တာ စာေမးပြဲပီးလို႔ ျပန္ေရးစမွာပဲ အရင္ဝယ္ထားတဲ့ host &amp; domain က ရက္ကုန္သြားျပန္ေရာ။ ဒါနဲ႔ပဲ ႏွစ္တိုးမလို႔အလုပ္မွာ မင္းက်န္စစ္ ကေလာင္နဲ႔ကို လာလာမွားၾကတာကို သတိရတာနဲ႔ပဲ တခါတည္း domain ေရာ ကေလာင္နာမည္ပါ ေျပာင္းလုိက္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္။ မင္းက်န္စစ္ ဆိုတဲ့ ကေလာင္နဲ႔ပဲ စာေတြေရးျဖစ္ ဘေလာ့ဂ္ေတြ ဝဒ္ဆိုက္ေတြ လုပ္ျဖစ္ခဲ့တာမို႔ ဒီကေလာင္ကို သိပ္ျမတ္ႏိုးပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဆိုက္ေတြ ဖိုရမ္ေတြမွာ မင္းက်န္စစ္ဆိုတာနဲ႔ မတိမ္းမယိမ္းကေလာင္ေတြရွိေတာ့ လူမႈေရးျပသနာမျဖစ္ဖို႔ ကြဲျပားသြားေအာင္ သိဂၤါရေမာင္ ဆိုတဲ့ ကေလာင္ေရာ domain ေရာ ေျပာင္းျဖစ္သြားတာပါ။ ေျပာင္းေနတုန္း ကလိေနတာနဲ႔ပဲ ခုမွ စေရးျဖစ္ေတာ့တယ္။ အရင္ကတည္းက ခင္ခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြလဲ ႏွစ္သက္သလိုသာ ေခၚဆိုဆက္ဆံၾကပါ အရင္လိုပဲ ခင္မင္ၾကပါ အားျဖစ္ရင္ေတာ့ web link ကို www.tgrmg.net အျဖစ္ ေျပာင္းလဲခ်ိတ္ေပးၾကပါအံုးဗ်ာ (တမင္ အလုပ္ရႈပ္ေအာင္ လုိက္လုပ္ေနတာမဟုတ္ရပါဘူးဗ်ာ :D ) ။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေရွ႕ေလွ်ာက္ ကေလာင္နာမည္ကို သိဂၤါရေမာင္ နဲ႔ပဲ ေရးျဖစ္ေတာ့မယ့္အေၾကာင္း အသိေပးပါတယ္။<br /><br />သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုးဆႏၵမ်ားျပည့္ၿငိမ္းႏိုင္ပါေစ…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-8057330701891137756?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-3024105125699691282008-10-24T12:04:00.009+04:002008-10-25T03:51:14.350+04:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-one;">မင္းကိုသိပ္ခ်စ္တယ္ဆိုတာ သက္ေသျပဖို႔ မအားလပ္ခဲ့တဲ့ ငါ့ကို တမ်ိဳးပဲ ထင္ေနေလမလား။ မင္းကို ယုယတဲ့အခါ ယုယေပမယ့္ ပစ္ထားတဲ့အခ်ိန္ေတြလည္း နည္းမွ မနည္းပဲ။ ႏွစ္လနီးပါးေတာင္ ရွိၿပီေပါ့။ အျပစ္ေပးရင္လဲ ေက်နပ္ေအာင္ ခံယူဖို႔ အသင့္ပဲေလ။ မင္းအတြက္ သီးသန္႔ေနရာေလးတစ္ခုေပးဖို႔ ရည္ရြယ္ထားတာ ၾကာေပမယ့္ မျဖစ္ခဲ့ရင္ မင္းစိတ္မေကာင္းျဖစ္မွာစိုးလို႔ ငါ့စိတ္ထဲမွာပဲ ႀကိတ္ၿပီး ၾကံစည္ေနခဲ့တာ ၾကာေရာေပါ့။ မင္းစိတ္ထဲမွာေတာ့ အိုးပိုင္ အိမ္ပိုင္ေလး မလုပ္ေပးႏိုင္တဲ့ ငါ့ကို အထင္ေသး အခ်စ္ေပ့ါေနမလား ေတြးမိတိုင္း ငါေျခာက္ျခားခဲ့ရတယ္။ လူဆိုး သူခိုး သိပ္မလံုၿခံဳတဲ့ ဒီေနရာေလးမွာ မင္းကို တစ္ေယာက္တည္း ထားရတာလဲ တခါတေလ ငါ့ညေတြ အိပ္မေပ်ာ္ႏိုင္ခဲ့ဘူး။ ဒီရက္ပိုင္းေတာ့ အေျခအေန တိုက္ဆိုင္တာနဲ႔ မင္းနဲ႔ငါ တူတူေနၾကမယ့္ ေဂဟာေလးတစ္လံုးကို မင္းမသိေအာင္ ခုိးေဆာက္ခဲ့တာ ငါပဲေပါ့။ ဒီေဂဟာေလးမွာ မင္းႀကိဳက္တတ္တဲ့ အသံုးအေဆာင္ေတြ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ငါစုေဆာင္းထားတယ္။ အခု မျပည့္စံုခဲ့ရင္ေတာင္ ေနာက္ေတာ့ တျဖည္းျဖည္း ျဖည့္ဆည္းေပးပါ့မယ္ ခ်စ္သူ။ ညတစ္ညမွာေတာ့ မင္းကို ေဂဟာသစ္ေလးဆီ ေခၚသြားျဖစ္တယ္။ မင္းအရင္ေနရာေလးထက္ေတာ့ နည္းနည္းပဲ ျဖစ္ျဖစ္ပိုၿပီး ျပည့္စံုမယ့္ ဒီေနရာေလးကို အလာလမ္းမွာ ေဘးလူေတြရဲ႕ အထင္မျမင္ မေမွာက္မွား မေပ်ာက္ရွေအာင္ ကာကြယ္ ဂရုစိုက္ေပးခဲ့တာရကုိလဲ မင္းသိႏိုင္မွာပါ။ ငါ တိတ္တခိုးေလး ေဆာက္ေပးထားတဲ့ ေဂဟာသစ္ေလးဆီ မင္းေခ်ာေခ်ာေမာေမာ ေရာက္လာၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္ေနတဲ့အတြက္ ငါလဲထပ္တူေပါ့။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မင္းေနရာေဟာင္းေလးကိုေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့နဲ႔ေနာ္။ အဲဒီ ေနရာေလးဟာ မင္းနဲ႔ငါ စေတြ႔ခဲ့ၾကတဲ့ ခ်စ္ျခင္းနယ္ေျမေလး တစ္ခုပဲေလ။ ဘယ္ေမ့စေကာင္းပါ့မလဲ။ မင္းနဲ႕ငါ ေရွ႕ေလွ်ာက္ လက္တြဲမယ့္အခ်ိန္ေတြ ဒီေဂဟာေလးမွာ ေအးအတူ ပူအမွ် ခံစားၾကတာေပါ့ ခ်စ္သူရယ္ …</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-one;">စိတ္ေအးလက္ေအးျဖစ္သြားလို႔ ေပါတာမ်ားသြားၿပီထင္တယ္ :D သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ကင္းကြာသြားတာ ႏွစ္လေလာက္ရွိၿပီေပါ့။ စာေရးခ်င္စိတ္ရွိေပမယ့္ ကလိခ်င္စိတ္က ပိုပိုမ်ားေနေတာ့လဲ အခ်ိန္က မေလာက္ဘူး ျဖစ္ေနတယ္ဗ်ာ။ ဒီက သူငယ္ခ်င္းေတြ စုၿပီး လုပ္မယ့္ website တစ္ခုအတြက္ Domain ေတြ Host ေတြ Tempalte ေတြ လုပ္ရင္းနဲ႔ပဲ တစ္ရက္ၿပီး တစ္ရက္ ကုန္ေနခဲ့တာ။ တျခားသူေတြ တျခားဆိုဒ္ေတြအတြက္ ကူညီခဲ့ရေပမယ့္ တစ္ႏွစ္နီးပါး ေရးေနတဲ့ လက္ရွိ ကိုယ့္ဘေလာ့ဂ္ေလးက်ေတာ့ အေရခြံေလး တစ္ခါမွေတာင္ မလဲေပးျဖစ္တဲ့ ဘဝ။ ဘေလာ့ဂ္ကမ်ား စကားေျပာတတ္ရင္ ဒီအက်ီႀကီး ေဂ်းေစာ္နံေနၿပီလို႔ပင္ ေျပာေလမလား မသိ :) ။ ဒါနဲ႔ပဲ စုလုပ္မယ့္ website အတြက္ Domain နဲ႔ Host ဝယ္ျဖစ္ေတာ့ တခါတည္း ဝယ္ျဖစ္လိုက္တယ္။ Free Host ေတြက ခဏခဏ ေၾကာင္တတ္ေတာ့ ကလိတဲ့အခါ ပိုအဆင္ေျပေအာင္ေပါ့ဗ်ာ။ ပံုစံလည္း ေျပာင္းခ်င္ေတာ့ Joomla နဲ႔ လုပ္ခ်င္ေပမယ့္ လက္ရွိ Post ေတြ Comment ေတြကို ေျပာင္းယူဖို႔ အဆင္အေျပဆံုးျဖစ္မယ့္ wordpress နဲ႔ပဲ လုပ္ျဖစ္ေတာ့တယ္။ ႏွစ္ေနရာ ျဖစ္သြားေတာ့ ေရွ႕ေလွ်ာက္ <a href="http://www.minnkyansis.com/"><b>www.minnkyansis.com</b></a> မွာပဲ ဆက္ေရးျဖစ္မယ္ဗ်ာ။ ေရးခဲ့တာစာေတြ ေပ်ာက္သြားမွာ မစိုးရိမ္ခ်င္တာေၾကာင့္ပါ။ ဘာေတြပဲ ေျပာင္းေျပာင္း အရင္ကလိုပဲ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ဆက္ေလွ်ာက္လွမ္းၾကဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္ဗ်ာ။ </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-302410512569969128?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-44041121042682679292008-09-24T12:29:00.007+04:002008-10-15T10:57:33.350+04:00<span style="font-family:Zawgyi-one;">မင္းနဲ႔ငါ<br />ကြဲျပားလိုက္ပံုမ်ား<br />ရပ္တည္ေနၾကတာကိုက<br />ဆန္႔က်င္ဘက္....<span id="fullpost"> <br /><br />ဆန္႔က်င္ဘက္အရပ္ေတြဆီ<br />ေရွ႕ရႈထားတဲ့ မင္းနဲ႔ငါ<br />ေက်ာခ်င္းကပ္လွ်က္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး<br />မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္လွ်က္ ......<br /><br />ဆန္႔က်င္ဘက္ေတြဆီ<br />တို႔ႏွစ္ေယာက္ေလွ်ာက္လွမ္းရင္း<br />တျဖည္းျဖည္း ေဝးသြားမွာလား<br />တျဖည္းျဖည္း နီးလာမွာလား<br />တုိ႔ႏွစ္ေယာက္က <br />တကယ့္ဆန္႔က်င္ဘက္ေတြလား ???</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-4404112104268267929?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-67610997194513725202008-09-20T04:02:00.009+04:002008-09-20T23:05:41.073+04:00<span style="font-family:Zawgyi-one;">ဟိုတခါတုန္းက တက္တာေတြ ေခတ္စားလိုက္တုန္းက ဘေလာ့ေတြမွာ ျပႆနာ နည္းနည္းျဖစ္ၿပီးကတည္းက တက္တာေတြ ရပ္သြားလိုက္တာ ခုျပန္ေပၚလာျပန္ပီေပါ့။ ေရွ႕တစ္လေက်ာ္ေလာက္ကတည္းက မအားျဖစ္လို႔ ဘေလာ့ကို ပစ္ထားမိတာ တက္ေၾကြးေရးေပးဖို႔လဲ ေတာ္ေတာ္ကို ေနာက္က်သြားတယ္။ ေနာက္ - ေမြးေန႔တုန္းကလဲ ပြဲလုပ္ေပမယ့္ ဘာမွမေရးျဖစ္တာ ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး မအားတာရယ္ ေနာက္ ဘေလာ့ဘက္မွာ ကြာေနတာၾကာၿပီး ခုရက္မွ ထမေရးတယ္ျဖစ္မွာ စိုးလို႔ပါ။ သိသြားလို႔ လာႏႈတ္ဆက္ေပးၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းအားလံုးကို အားနာနာနဲ႔ ေက်းဇူးတင္မိပါတယ္။ ကဲ ... တက္ဂိမ္းစလိုက္တဲ့ <a href="http://june3pooh.blogspot.com/" target='"\'>မီးငယ္</a> နဲ႔ ေဘာ့ဒကာႀကိမ္း ႀကိမ္းေနတဲ့ <a href="http://www.mgngal.co.cc/" target='"\'> ေမာင္ငယ္</a> ေရ .... စၿပီကြ။<br /><br />နာမည္ -------- မင္းက်န္စစ္ (ဘာလို႔ ေပးမိလိုက္လဲေတာ့ ေနာက္မွ ေရးေတာ့မယ္)<br />သူငယ္ခ်င္းေတြက ဒီလိုေခၚၾကတယ္ ------- က်န္စစ္ ၊ က်န္ရစ္ ၊ ၾကံဆစ္ ၊ ေမာင္က်န္ ၊ ကိုက်န္ ၊ ၾဆာက်န္ ၊ က်န္ေက်ာင္း ၊ ၾကံဖတ္ပုတ္ (ၾကယ္စင္နတ္သမီး) ၊ သား (ပန္းခေရ) ၊ ညီေတာ္ (အညာသား) ၊ နယ္တား (ကိုရင္ညိန္း) ၊ ဖြားဘက္ေတာ္အကို (Dream)<span id="fullpost"><br />ဒီမွာေနတယ္ -------- ကုတင္ စားပြဲနဲ႔ ဘီဒိုေသးေသးေလးသာ ပိုင္ဆိုင္ၿပီး ေရနံေျမ လုပ္သားတန္းလ်ားလို ေနရာမေလာက္မငေလးသာရွိတဲ့ အခန္းက်ဥ္းေလး<br />ဖုန္းဆက္ခ်င္ရင္ -------- နံပါတ္ႏွိပ္ေပါ့ <img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_razz.gif" alt="razz" title="razz" width="15" height="15" /><br />အႀကိဳက္ဆံုးေတြက<br />အေရာင္ဆိုရင္ ----------- Skyblue<br />အဝတ္အစားဆိုရင္ ----------- ေခြးမကိုက္ ၊ ကၽြဲမေခြ႔ခံရရင္ၿပီးေရာ (ဘာဝတ္ဝတ္ လုိက္ေနေတာ့လဲ ေျပာစရာလိုေတာ့ဘူးေပါ့ေလ ) တခါတေလက် ၁၂ ႏွစ္သားစတိုင္ ၊ တခါတေလက် တရားစခန္းဝင္မယ့္ အဖိုးႀကီးပံု ၊ တခါတေလက် လုပ္ငန္းရွင္စတိုင္ (အလုပ္လုပ္ရင္း ငန္းတာမဟုတ္ပါ) <img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_mrgreen.gif" alt="mrgreen" title="mrgreen" width="15" height="15" /><br />အစားအစာဆိုရင္ ---------- လူစားတာမွန္သမွ် (နတ္အတြက္လည္းမေရွာင္ ၊ ကားအတြက္လည္း မေရွာင္ ဘယ္သူ႔အတြက္ ဘာအတြက္မွကို မေရွာင္ဘူး။ ဧည့္သည္လုပ္ရင္လည္း အိမ္ရွင္ ေရြးခ်က္ေနရမွာ အားနာလို႔)<br />ပစၥည္းဆိုရင္ ---------- အီလက္ထေရာနစ္အသံုးအေဆာင္<br />သီခ်င္းဆိုရင္ ----------- ေခြးေအာ္ ဝက္ေအာ္ ဒါမွမဟုတ္ အီေလးဆြဲမေနရင္ အားလံုးနားေထာင္တယ္<br />စာေရးဆရာဆိုရင္ ------------ ဟာသနဲ႔ ေဖာ္က်ဴးတဲ့အခ်စ္ဇတ္လမ္းမ်ားေရးေသာ နီကိုရဲ ၊ အေတြးအေခၚပါတဲ့ ဇတ္လမ္းမ်ားေရးေသာ တာယာမင္းေဝ ၊ ေမာင္လွမ်ိဳး (ခ်င္းေခ်ာင္းျခံ) (ႀကိဳက္မုန္းစာေရးဆရာႀကီး - ဖတ္လို႔ေကာင္းၿပီး ေနာက္ဆံုး မရ ရေအာင္ ခြဲကိုခြဲတဲ့လူႀကီး)<br />စာအုပ္ဆိုရင္ ---------- ေဖေဖရဲ႕ လက္ဆင့္ကမ္းအေမြစာအုပ္မ်ား<br />Life Style ------------ ဘိုသီဘတ္သီ ဖိုးသိုးဖတ္သတ္ ဖတ္သိုးဖတ္သီ<br />ဝါသနာ ---------- မသိေသးတာ တစ္ခုခုကို ကလိေနခ်င္တာ<br />အလိုခ်င္ဆံုးလက္ေဆာင္ ----------- ရင္းႏွီးကၽြမ္းဝင္မႈ<br />အခ်စ္ဆံုး အေလးအထားဆံုးသူက ----------- မိဘႏွစ္ပါး<br />အမုန္းဆံုးလူ -------- ပူစာလြန္း ထိမ္းခ်ဳပ္ဖို႔ေတာ္ေတာ္ခက္လြန္းတဲ့ ကိုယ့္ကုိယ္ကို<br />အခင္ဆံုးသူငယ္ခ်င္းက --------- အညာသားေလး<br />ရင္အခုန္ဆံုးအခ်ိန္ ------------- ေျပးတဲ့အခ်ိန္<br />အေၾကာက္ဆံုးအခ်ိန္ ------------- ေက်ာင္းေနာက္က်ေနတုန္း ဓါတ္ေလွကားပ်က္တဲ့အခ်ိန္<br />အခ်စ္ဆိုတာ -------- ေပါက္လုပ္ပဲစား သီအိုရီေတြ ၊ ကေျမာက္ကေခ်ာက္ ေဖာ္ျမဴလာေတြ ၊ ကဗ်စ္ကညစ္ ဒႆနေတြ ေဖာင္းပြဲလာေအာင္ လုပ္တဲ့ တရားခံ<br />အမုန္းဆိုတာ ----------- ပါးရိုက္ခံရမယ့္ အဓိက အေၾကာင္းရင္း<br />အလြမ္းဆိုတာ ----------- မင္းသမီးေတြ ပရုတ္ဆီသံုးဖို႔လိုတဲ့ အေၾကာင္းရင္း<br />ဘဝဆိုတာ --------- လံုးလည္ ခ်ာလည္ႀကီး<br />သူငယ္ခ်င္းဆိုတာ ------------ ညီအကို ေမာင္ႏွမမရွိတဲ့ က်ေနာ့္အတြက္ အဓိက အေဖာ္မြန္<br />ခ်စ္သူဆိုတာ ----------- ခ်စ္ဖို႔နဲ႕ ရန္ျဖစ္ဖို႔ <img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_wink.gif" alt="wink" title="wink" width="15" height="15" /><br />ကိုယ္ကိုယ္ကိုထင္တာ ---------- ဥစၥေခ်ာ ရုပ္ေပါ <img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_mrgreen.gif" alt="mrgreen" title="mrgreen" width="15" height="15" /><br />အေျပာခ်င္ဆံုးစကား -------------- ဗိုက္ဆာၿပီ။ <img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_razz.gif" alt="razz" title="razz" width="15" height="15" /> <img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_mrgreen.gif" alt="mrgreen" title="mrgreen" width="15" height="15" /> <img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_lol.gif" alt="lol" title="lol" width="15" height="15" /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-6761099719451372520?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-41822656955576450802008-09-18T19:26:00.016+04:002008-09-19T01:55:05.653+04:00<span style="font-family:Zawgyi-one;">ဒီေနရာႀကီးမွာ ေနရတာ ကၽြန္မ မြန္းက်ပ္လွပါၿပီ။ အားလံုးက ဝိုင္းဝန္းဂရုစိုက္ေနၾကေပမယ့္ ေမာင့္ရဲ႕ ယုယမႈေတြနဲ႔ လံုးဝကို မတူႏိုင္တာ ကၽြန္မပဲ သိမယ္ထင္ပါရဲ႕။ မနက္ခင္းေတြတိုင္း ကၽြန္မႏိႈးေပးမွသာ ေမာင္ရဲ႕ တစ္ေန႔တာကို ႏိုးထေစခ်င္ခဲ့တာ ကၽြန္မရဲ႕ အတၱတစ္ခုလို႔ပဲ ဆိုခ်င္ဆိုပါေစေတာ့။ မ်က္ႏွာသစ္ၿပီးစ ေမာင့္မ်က္ႏွာေလးကို ကၽြန္မကိုယ္တိုင္ ဒီတဘက္ေလးနဲ႔ သုတ္ေပးေနက်ေလ။ ခုလို ကၽြန္မ တစ္ေယာက္တည္း ႏိုးထေနရတဲ့ အခ်ိန္ေတြကို သိပ္မုန္းမိလာတယ္။<br /><br />ဟိုး..ေရွ႕နားက လမ္းၾကားေလးမွာ ျမဴေတြဆိုင္းေနပါလား။ အညာသူ ကၽြန္မအတြက္ ျမဴေတြ ႏွင္းေတြၾကားထဲကို တိုးဝင္တဲ့အခ်ိန္ အရမ္းေပ်ာ္ေနတတ္တာကို ေမာင္က သတိထားမိခဲ့လို႔ ျမဴဆိုင္းတဲ့ မနက္ေတြဆိုရင္ ႏွင္းေတြ ျမဴေတြ ဆိုင္းေနတတ္တဲ့ ေနရာေလးေတြဆီ <span id="fullpost"> အေရာက္ေခၚသြားတတ္ေသးတယ္ေလ။ ႏွင္းဖြဲဖြဲေလးၾကားမွာ လက္ေလးဆန္႔တန္းရင္း ခုန္ေပါက္ေနရတာ သိပ္ေပ်ာ္ခဲ့တာေမာင္ရဲ႕။ ခုေတာ့ ကၽြန္မတစ္ေယာက္တည္း ေလွ်ာက္လာခဲ့ရပါလား….။<br /><br />ပန္းသည္တစ္ေယာက္ ေဘးက ျဖတ္သြားတယ္ေမာင္။ ကၽြန္မ သိပ္ၾကိဳက္တဲ့ ႏွင္းဆီေတြ တေပြ႕တပိုက္ႀကီးပါလာတယ္။ ကၽြန္မက ႏွင္းဆီအနံကိုသာ ႀကိဳက္ေပမယ့္ ဆူးကိုေတာ့ ေၾကာက္တယ္ေျပာေတာ့ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">“ႏွင္းဆီပန္း လိုခ်င္ရင္ေတာ့ ဆူးဆိုတာ ပါလာမွာပဲ။ ဆူးမပါတဲ့ ႏွင္းဆီဟာ စုတ္ခ်က္မျပည့္တဲ့ ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္လိုပဲ”</span> တဲ့ေလ။ ႏွင္းဆီသည္ဆီမွ ႏွင္းဆီေလးတစ္ပြင့္ကို ေတာင္းယူလိုက္ေတာ့ ေဖ်ာ့ေရာ့ေနတဲ့ ကၽြန္မမ်က္ႏွာေလးကို ျမင္သြားသည္ထင့္။ အသာတၾကည္ပဲ အပြင့္ရဲရဲေလးတစ္ပြင့္ ေပးလိုက္သည္။<br /><br />ဟိုးေရွ႕က ဘုရားေလးတစ္ဆူဆီ အေရာက္သြားမိျပန္တယ္။ ဒီေစတီမဟုတ္ေပမယ့္ ဒီေနလိုရာမ်ိဳးမွာ ကၽြန္မနဲ႔ ေမာင္ ရာသက္ပန္ေနၾကဖို႔ ဆုေတြ အမ်ားႀကီး ေတာင္းခဲ့ၾကဖူးတယ္ေလ။ ဆုေတာင္းေနတဲ့ ေမာင့္ရုပ္ပံုေလးကို ခိုးၾကည့္ရင္း ၾကည္ႏူးေနခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ေတြကို ေတြးၾကည့္မိရင္ မေန႔ကလိုပဲေတာင္ ထင္မိရတယ္။<br /><br />ေတြးရင္း ေတြးရင္း ကၽြန္မ လမ္းဆက္ေလွ်ာက္လာမိတယ္။ လမ္းေကြ႕ေလး တစ္ခုအေရာက္မွာ ကားတစ္စင္းအရွိန္ျပင္းျပင္း ေမာင္းဝင္လာတယ္။ ေမာင္နဲ႔ ကၽြန္မ အဲလို ကားတစ္စီးထဲမွာ တူတူရွိခဲ့ၾကတယ္။ ကၽြန္မလက္ထဲမွာ ႏွင္းဆီပန္းေတြ တစ္ေပြ႕ႀကီး ပါလာခဲ့ေသးတယ္။ ႏွင္းဆီခ်စ္တဲ့ကၽြန္မက ႏွင္းဆီပန္းေတြကို နမ္းရႈံ႕ရင္း ေပ်ာ္ေနသလို ေမာင္ကလဲ ၾကည္ႏူးတဲ့ အမူအရာေလးနဲ႔ ကားေလးကို ျဖည္းျဖည္းညွင္းညွင္း ေမာင္းေပးေနတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာပဲ ပန္းစည္းေပြ႕ထားတဲ့ ကၽြန္မလက္ေခ်ာင္းေလး တစ္ေခ်ာင္းကို ဆူးတစ္ေခ်ာင္းစူးသြားပါေလေရာ။ မ်က္ႏွာေလး ရံႈ႕မဲ့မဲ့နဲ႔ ေသြးထြက္ေနတဲ့ လက္ေခ်ာင္းေလးကို ေမာင့္ကိုျပေတာ့ ကၽြန္မကို အရမ္းခ်စ္တဲ့ေမာင္က စိုးရိမ္သြားၿပီး လက္ေခ်ာင္းေလးကို ယူၿပီး ေသြးထြက္ရပ္ေအာင္ ငံုၿပီး ေမာင့္ပါးစပ္ေလးထဲ ထည့္ၿပီးငံုေပးတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာပဲ နားထဲမွာ က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ အသံတစ္ခုၾကားလိုက္ရၿပီး ကၽြန္မကိုယ္ခႏၶာေလး တစ္ခုလံုးလြင့္ေမ်ာၿပီး ေမာင္နဲ႔အတူ ေလဟုန္စီးသြားေနရသလို ခံစားခဲ့ရတာ။ ကၽြန္မတစ္ခါမွ မေရာက္ဘူးေသးတဲ့ ဒီေနရာမွာ ႏွင္းဆီပန္းေတြ ေပြ႕ပိုက္လို႔ ေမာင္နဲ႔တူတူ ေလဟုန္စီးရင္း ေမာင္က ဝမ္းနည္းတဲ့ မ်က္ႏွာေလးနဲ႔ ကၽြန္မကို ႏႈတ္ဆက္ၿပီး ေပ်ာက္ကြယ္သြားခဲ့တာ ယေန႔ထိေအာင္ပါပဲ။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SNKkGticSSI/AAAAAAAAAPM/kzVwfixFT_Y/s1600-h/267063_5781_Rose+and+Blood_tcm6-11648.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SNKkGticSSI/AAAAAAAAAPM/kzVwfixFT_Y/s400/267063_5781_Rose+and+Blood_tcm6-11648.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5247436951050275106" border="0" /></a>ေမာင္မရွိရင္ ကၽြန္မဘဝဆက္ရွင္သန္ေနလဲ အဓိပၸါယ္ ဘယ္မွာရွိေတာ့မွာလဲ။ ေမာင္မရွိရင္ ကၽြန္မဘဝလဲ မရွင္သန္ဘူး။ ကၽြန္မဘဝကိုယ္ ကၽြန္မအဆံုးသတ္ပစ္ခ်င္ၿပီ။ ဒီေမာင္းလာတဲ့ ကားဟာ ကၽြန္မဘဝကို အဆံုးသတ္ေပးႏိုင္မယ့္ တစ္ခုတည္းေသာ နည္းလမ္းပဲ။ ေနာက္ၿပီး ေမာင္နဲ႔ ျပန္လည္ေတြ႕ဆံုႏိုင္မယ့္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အစ။ ဟုတ္တယ္…<br /><br />ေနာက္မဆုတ္တမ္း ဆံုးျဖတ္လိုက္တဲ့ကၽြန္မ ႏွင္းဆီပန္းေလးကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ကိုင္ရင္း ကားလာရာ လမ္းေလးေပၚ တက္အၿပီးမွာ ေျခအစံုကို ရပ္ပစ္လိုက္တယ္။ ကားေလးကလည္း တျဖည္းျဖည္းနီးလာပါပီ။ ကၽြန္မေမာင္နဲ႔ ေတြ႕ရဖို႔လည္း နီးလာၿပီေပါ့။ စိတ္ကူးထဲမွာ ေမာင့္ပံုရိပ္တစ္ခုကိုပဲ ျမင္ေယာင္ရင္း မ်က္လံုးအစံုကို မွိတ္ထားလိုက္ေတာ့တယ္။<br /><br />ထင္ထားတဲ့အခ်ိန္ထက္ ေက်ာ္သြားေပမယ့္ ေမာင္ဆီကို ကၽြန္မေရာက္မသြားခဲ့ဘူး။ နားထဲမွာ ၾကားလိုက္ရတာ ကားရပ္သြားတဲ့အသံ ၊ ေနာက္ ကားထဲက ေမာင္မဟုတ္တဲ့ တျခားလူေတြ ထြက္လာၾကတယ္။<br /><br />“ကံေကာင္းလို႔ သမီးရယ္… ေဖေဖတို႔ကားနဲ႔ ေတြ႔လို႔ေပါ့”<br />“ၾကံႀကီးစည္ရာ သမီးရယ္… ေမေမတို႔ စိတ္ပူေအာင္ ေနာက္ကို တစ္ေယာက္တည္း ထြက္မသြားပါနဲ႔ေနာ္”<br />“ဆရာမတို႔ကလည္း ေနာက္ဆိုရင္ ဒီထက္ပိုၿပီး ဂရုစိုက္ေပးၾကပါဗ်ာ”<br /><br />မသိခ်င္ဘူး ကၽြန္မဘာမွ မသိခ်င္ဘူး။ သူတို႔ကိုလဲ ကၽြန္မမသိဘူး။ ေမာင္တစ္ေယာက္ကိုပဲ သိတယ္။ ကၽြန္မကို ဘာလို႔ ေမာင္နဲ႕ ေတြ႔ခြင့္မေပးၾကတာလဲ။ ကၽြန္မကို ဘာလို႔ အားလံုးက မ်က္ေျခမျပတ္ ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကတာလဲ။ ေမာင္မဟုတ္တဲ့ တျခားသူေတြရဲ႕ ဂရုစိုက္မႈေတြအေပၚ ကၽြန္မမသာယာႏိုင္ဘူး။ ကၽြန္မကို အျမန္လာေခၚပါေတာ့ေမာင္…<br /><br />ကားေပၚေရာက္သည္အထိ လက္ထဲမွာ ႏွင္းဆီပန္းေလးကိုေတာ့ ဆုပ္ကိုင္ထားဆဲ….<br />ေမာင္စိုးရိမ္တၾကီး စုပ္ယူခဲ့တဲ့ လက္ေခ်ာင္းေလးမွာလဲ ေသြးေတြစြတ္စုိလို႔…<br />ႏွင္းဆီပြင့္ဖတ္ေလးတစ္ခ်ိဳ႕လည္း ေၾကြက်ပ်က္ဆီးလို႔ …<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SNKn8wNMsNI/AAAAAAAAAPc/OIK_ndI8P44/s1600-h/YAWYXUWvPF5q.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SNKn8wNMsNI/AAAAAAAAAPc/OIK_ndI8P44/s320/YAWYXUWvPF5q.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5247441178014298322" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-family:Zawgyi-one;">*********** ************ ***********</span></span><br /></div><span style="font-family:Zawgyi-one;"><br />PS: စာေရးစကတည္းက ေယာက္်ားေလးေနရာကပဲ ခံစားၿပီးေရးေနက်မို႔ ဒီတခါေတာ့ စဥ္းစားမိတဲ့ ဇတ္လမ္းကလည္း မိန္းကေလးအေနနဲ႔ ေရးဖို႔ပိုေကာင္းလို႔ ဒီလုိေရးလိုက္တာဗ်ာ။ ေတာ္ၾကာ ေမာင္က်န္ ဘယ္လိုျဖစ္သြားပါလိမ့္ ျဖစ္ေနၾကဦးမယ္။ အထင္မွားရဘူးေနာ္ ေၾကာက္ေၾကာက္ <img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_mrgreen.gif" alt="mrgreen" title="mrgreen" width="15" height="15" /> <img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_wink.gif" alt="wink" title="wink" width="15" height="15" /> <img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_lol.gif" alt="lol" title="lol" width="15" height="15" /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-4182265695557645080?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-25080306441592884042008-08-12T16:16:00.006+04:002008-08-12T17:03:33.210+04:00<span style="font-family:Zawgyi-one;">ထားဝယ္သား သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ အိပ္သုိ႔လာလည္ေသာအခိုက္ ...<br /><span style="color: rgb(204, 51, 204);">“ေအာင္ေက်ာ္ထြင္းရာ ...... မင္းအတြက္ ထားဝယ္ကေန ပုဆိုး ခြင္နထည္ ဝယ္လာတာ တစ္ထည္က တြင့္ေက်ေနလို႔ မီးပူထိုးလိုက္တာ မီးကၽြင္းသြားလို႔ ေျခာက္ထည္ပဲ ပါလာရ ေတာ့တယ္”</span><br />ေအာင္ေက်ာ္ထြန္းက လဖက္သုတ္စားေနရင္း နားလည္ေအာင္ မနည္းနားေထာင္ေန၏။<br /><span style="color: rgb(204, 51, 204);">“ေအာင္ေက်ာ္ထြင္းရာ ဧည့္သည္ကို ဧည့္ခံတဲ့ လဖက္သုတ္ မင္းပဲစားေနတယ္။ ငါ့လဲ ဇြင္းေပးပါအံုးကြ”</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">“မင္းစကားနားေထာင္ရတာလဲ မ်က္စိလည္လိုက္တာကြာ။ ဇြန္းေတာ့ ပီေအာင္ေျပာပါဟ။”</span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204);">“ထားဝယ္သား ထားဝယ္သံပဲ ထြက္မွာေပါ့ ေအာင္ေက်ာ္ထြင္းရ”</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">“ျမန္မာလို မပီရင္ အဂၤလိပ္လို ေျပာကြာ။ ပီေအာင္ ေျပာႏိုင္မွ ေပးမယ္”</span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold;">“စပြင္းးးးး”</span><br /><br />တကၠသိုလ္တက္တုန္းက ထားဝယ္သားေတြကို ေနာက္ခဲ့တာကို သတိရလို႔ ျပန္ေရးမိတာဗ်ာ။ ထားဝယ္သားေတြ လာဖတ္မိရင္ ခြင့္လႊင့္ေပးၾကပါ <img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_mrgreen.gif" alt="mrgreen" title="mrgreen" width="15" height="15" /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-2508030644159288404?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-47007902344867599612008-08-09T00:25:00.028+04:002008-08-09T04:05:18.629+04:00<span style="font-family:Zawgyi-one;">အရႈပ္ေတြလုပ္ၿပီး အလုပ္ရႈပ္ေနတာနဲ႔ ကလိစရာ အေၾကာင္းေလးေတြ မေရးျဖစ္တာေတာင္ ေတာ္ေတာ္ၾကာသြားၿပီမို႔ ေရးလိုက္ဦးမယ္ဗ်ာ။ သိၿပီးသားျဖစ္သူမ်ားလဲ ရွိမွာပါ။<br /><br />အပိုင္း(က) <span style="color: rgb(204, 51, 204);">Youtube, metacafe video</span> ဖိုင္ေတြ Download ခ်ဖို႔ သိသမွ် နည္းလမ္းမ်ား နဲ႕<br />အပိုင္း(ခ) webpage ေပၚရွိ <span style="color: rgb(204, 51, 204);">imeem, MySpace, eSnips, iJigg, MOG</span> စတဲ့ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Mp3 player</span> မွ <span style="color: rgb(0, 153, 0);">Mp3</span> သီခ်င္းမ်ားကို Download ခ်ဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />(က) အရင္ဆံုး Youtube video ဖိုင္ေတြ Download ခ်ဖို႔ နည္းလမ္းေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ရွိပါတယ္။<br /><br />(၁) <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Youtuber Downloader Software</span> ကို အသံုးျပဳၿပီး Download ယူတဲ့ နည္းကေတာ့ ရွင္းပါတယ္။ Software ကို ဒီမွာ <a href="http://www.youtubedownload.altervista.org/" target="'\">Download</a> ယူႏိုင္ပါတယ္။ Run ၿပီးတာနဲ႔ Youtube Downloader ထဲက video URL မွာ လိုခ်င္တဲ့ video ရဲ႕ URL ကိုထည့္ေပးၿပီး OK ကို Click လိုက္ရင္ FLV ဖိုင္အမ်ိဳးအစားနဲ႔ ထြက္လာပါတယ္။ ဒါကေတာ့ ရွင္းပါတယ္။ ေဆာ့ဖ္ဝဲသံုးတာကိုး။<br /><span id="fullpost"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SJy1c_scZJI/AAAAAAAAANM/DXULUwLr1h0/s1600-h/15.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SJy1c_scZJI/AAAAAAAAANM/DXULUwLr1h0/s400/15.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5232256376836482194" border="0" /></a><br />(၂) <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Real player</span> သံုးသူမ်ားကေတာ့ Download ယူတာ လြယ္ကူပါတယ္။<br /><br />(၃) <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Internet Download Manager (IDM)</span> သံုးသူမ်ား <span style="color: rgb(204, 51, 204);">IDM ရဲ႕ Downloads >> Options >> File types</span> မွာ <span style="color: rgb(0, 153, 0);">FLV</span> လို႔ ထပ္ထည့္လိုက္ရင္လဲ ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီလို လုပ္သူေတြက youtube မွာ တခါတည္း ၾကည့္လို႔ မရပဲ ဝင္လိုက္တာနဲ႔ webpage မွာ ရွိသမွ် video ေတြကို Download ခ်ဖို႔ တစ္ခုၿပီး တစ္ခု ေမးေနမွာ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />(၄) အကယ္၍ မိမိ computer မွာ software အပိုေတြကို Run မထားခ်င္ရင္ လိုခ်င္တဲ့ video ရွိတဲ့ URL မွာ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">youtube</span> အစား <span style="color: rgb(255, 0, 0);">voobys</span> ဆိုတဲ့ စာလံုးကို အစားထိုးရိုက္ထည့္ၿပီး Enter ပါ။ Download လင့္ခ္ တခါတည္း ထြက္ေပးပါလိမ့္မယ္။<br />ဥပမာ - http://www.<span style="color: rgb(204, 51, 204);">youtube</span>.com/watch?v=TIAWP2oFDyE ဒီလို URL မွာ<br />ဒီလိုေလး http://www.<span style="color: rgb(204, 51, 204);">voobys</span>.com/watch?v=TIAWP2oFDyE လို႔သာ ေျပာင္းထည့္လိုက္ ရံုပါပဲ။ မရွင္းေသးရင္ ပံုမွာ ၾကည့္ၾကည့္ပါဦး။<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SJy1OYfaL1I/AAAAAAAAAM8/tmxln1i4gXQ/s1600-h/1.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SJy1OYfaL1I/AAAAAAAAAM8/tmxln1i4gXQ/s400/1.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5232256125794660178" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SJy1VWIQnEI/AAAAAAAAANE/kQ73H4jV9jo/s1600-h/2.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SJy1VWIQnEI/AAAAAAAAANE/kQ73H4jV9jo/s400/2.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5232256245419777090" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SJy3Fo_KBDI/AAAAAAAAANc/L7TPMuDdcFw/s1600-h/4.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SJy3Fo_KBDI/AAAAAAAAANc/L7TPMuDdcFw/s400/4.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5232258174627218482" border="0" /></a><br />>> ေပးလာတဲ့ Download လင့္ခ္ကို click လိုက္တာနဲ႔ Download ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Unknown file type</span> နဲ႔ save သြားပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ video ဖိုင္ကို အမ်ိဳးအစား သတ္မွတ္ေပးဖို႔အတြက္ လိုအပ္ပါတယ္။<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Folder Options >> View >> Hide extensions for known file types</span> မွာ အမွန္ျခစ္ေလးကို ျဖဳတ္ေပးလုိက္ပါ။<br />>> ၿပီးရင္ video ဖိုင္ကို အမည္အသစ္ေပးၿပီး ေနာက္ဆံုးမွာ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">.flv (or) .wmv (or) .wma</span> လို႔ ေပးလိုက္ရင္ ၾကည့္လို႔ရတဲ့ video ျဖစ္သြားပါၿပီ။<br />>> Internet Download Manager (IDM) သံုးသူမ်ားကေတာ့ Download video ကို R-click မွတဆင့္ Download with IDM ကိုေရြးလိုက္ရင္ FLV ဖိုင္နဲ႔ တခါတည္း Save သြားပါလိမ့္မယ္။ <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SJy26TcpvUI/AAAAAAAAANU/Smh8RkbzElY/s1600-h/3.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SJy26TcpvUI/AAAAAAAAANU/Smh8RkbzElY/s400/3.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5232257979866791234" border="0" /></a><br /><br />(၅) ေနာက္တမ်ိဳးကေတာ့ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">youtube နဲ႔ metacafe</span> က လိုခ်င္တဲ့ video ေတြရဲ႕ <span style="color: rgb(204, 51, 204);">URL</span> ကို <a href="http://www.keepvid.com/" target="'\">ဒီဝဒ္ဆိုက္မွာ</a> ထည့္ရွာၿပီး Download တဲ့ နည္းျဖစ္ပါတယ္။ ခုတေလာေတာ့ အဲဒီဆိုက္ဒ္က ရလိုက္ မရလိုက္ ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SJzAPoMcN2I/AAAAAAAAANs/QKvQZXY2K2U/s1600-h/12.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SJzAPoMcN2I/AAAAAAAAANs/QKvQZXY2K2U/s400/12.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5232268241817843554" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SJy_1mLUC4I/AAAAAAAAANk/b0kAVAG848k/s1600-h/13.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SJy_1mLUC4I/AAAAAAAAANk/b0kAVAG848k/s400/13.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5232267794599644034" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SJzAeNdnwtI/AAAAAAAAAN0/8GjiKn7azVw/s1600-h/14.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SJzAeNdnwtI/AAAAAAAAAN0/8GjiKn7azVw/s400/14.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5232268492340183762" border="0" /></a> အဲဒါကို ေလ့လာခ်င္ရင္ေတာ့ <a href="http://www.metacafe.com/watch/1464313/how_to_download_video_using_keepvid_com/" target="'\">ဒီမွာ</a> ေလ့လာႏိုင္ပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">(၆) ေနာက္ဆံုး တစ္ခုကေတာ့ အပိုင္း(က) ေရာ (ခ) အတြက္ပါ သက္ဆိုင္ပါတယ္။</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">youtube / metacafe</span> စတဲ့ website ေတြရဲ႕ video ေတြကိုေရာ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">imeem, MySpace, eSnips, iJigg, MOG</span> စတဲ့ <span style="color: rgb(204, 51, 204);">Mp3 player</span> မွ <span style="color: rgb(0, 153, 0);">Mp3</span> သီခ်င္းမ်ားကို Download ခ်ႏိုင္တဲ့ software ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီမွာ <a href="http://www.fileden.com/files/2008/2/25/1781574/Software/FMZ.rar">Download</a> ႏိုင္ပါတယ္။ ဖိုင္ဆိုဒ္က 1MB ေတာင္ မရွိပါဘူး။<br /><br />အသံုးျပဳဖို႔ကလည္း လြယ္လြယ္ေလးပါပဲ။<br />>> သူ႔ကို Run ၿပီးလုိ႔ ဖြင့္ထားၿပီး <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Taskbar</span> နဲ႔ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Tray</span> ၾကိဳက္တဲ့ ေနရာမွာထားပါ။<br />>> ၿပီးရင္ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ video (or) Mp3 ကို ဖြင့္လိုက္ရံုနဲ႔ သူ႔ဆီမွာ ဝင္ေနပါလိမ့္မယ္။<br />>> ဖြင့္ေနတဲ့ video (or) Mp3 ကို ေစာင့္ခိုင္းထားတဲ့ စကၠန္႔အထိ Download ခ် ၊ မခ် user's command ကို ေစာင့္ေနပါတယ္။<br />>> Download ခ်ခ်င္တဲ့ video (or) Mp3 ကို ေရြးၿပီး Download ကို click တာနဲ႔ မိမိလိုခ်င္တဲ့ video (or) Mp3 ကို ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SJzFmw0QbvI/AAAAAAAAAN8/8s6p40_Zc0o/s1600-h/5.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SJzFmw0QbvI/AAAAAAAAAN8/8s6p40_Zc0o/s400/5.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5232274136827457266" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SJzFsV0LuWI/AAAAAAAAAOE/o5X4rI88xKE/s1600-h/6.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SJzFsV0LuWI/AAAAAAAAAOE/o5X4rI88xKE/s400/6.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5232274232658606434" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SJzF1j7qKnI/AAAAAAAAAOM/pdYXDdYX47A/s1600-h/8.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SJzF1j7qKnI/AAAAAAAAAOM/pdYXDdYX47A/s400/8.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5232274391066880626" border="0" /></a><br />ရလာမယ့္ ဖိုင္ကို save မယ့္ ေနရာက <span style="color: rgb(255, 0, 0);">C:/Downloads</span> ပါ။ ရွာရလြယ္ေအာင္ မိမိထားခ်င္တဲ့ ေနရာကို <span style="color: rgb(255, 0, 0);">General >> Browse</span> မွတဆင့္ ေရြးေပးပါ။<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SJzKBVl63II/AAAAAAAAAOU/gLr1LkJMi_8/s1600-h/10.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SJzKBVl63II/AAAAAAAAAOU/gLr1LkJMi_8/s400/10.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5232278991422545026" border="0" /></a><br /><br />မိမိအသံုးျပဳတဲ့ Brower ဟာ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">IE / Firefox</span> အျပင္ တျခား <span style="color: rgb(204, 51, 204);">Browser</span> ျဖစ္မယ္ဆိုရင္လဲ ထပ္ၿပီး တိုးေပးလို႔ရပါတယ္။<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SJzKFzytlaI/AAAAAAAAAOc/UC8z8zBggcw/s1600-h/9.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SJzKFzytlaI/AAAAAAAAAOc/UC8z8zBggcw/s400/9.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5232279068248741282" border="0" /></a>ဒီေဆာ့ဖ္ဝဲအေၾကာင္းေလ့လာခ်င္ရင္ေတာ့ <a href="http://www.freemusiczilla.com/" target="'\">ဒီမွာ</a> ေလ့လာပါ။<br /><br />မ်က္စိမလည္ေအာင္ေတာ့ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ႀကိဳးစားၿပီး ေရးထားပါတယ္။ သိၿပီးသား လူမ်ားအတြက္ ကေလးဆန္ရင္လဲ ဆန္ေနပါလိမ့္မယ္။ ႀကိဳက္ရာနည္းနဲ႔ အသံုးျပဳႏိုင္ဖို႔အတြက္ သိသမွ်ကို အိပ္သြန္ဖာေမွာက္လိုက္တာျဖစ္ပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္း အားလံုး အဆင္ေျပ ႏိုင္ပါေစဗ်ာ...<img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_wink.gif" alt="wink" title="wink" width="15" height="15" /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-4700790234486759961?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-5836911914991929092008-08-08T17:47:00.003+04:002008-08-08T17:52:22.834+04:00<span style="font-family:Zawgyi-one;">ဂီတပညာရွင္ႀကီး မစၥတာထင္ေပၚ ႏွင့္ မစၥစ္ထင္ေပၚတို႔၏ အိမ္ေထာင္သက္ အႏွစ္ ေလးဆယ္ျပည့္ မဂၤလာပြဲသို႔ မစၥတာ ထံုေပတို႔ ဇနီးေမာင္ႏွံလာေရာက္ၾကသည္။ ဧည့္ခံပြဲတြင္ စားေသာက္ၾကၿပီးေနာက္ မစၥတာထံုေပမွာ အေတာ္ေလး မူူးေနၿပီျဖစ္သည္။ အေပါ့သြားခ်င္ သျဖင့္ မစၥတာ ထင္ေပၚအား ေရအိမ္ရွိရာကို ေမးျမန္းၿပီး တယိမ္းတယိုင္ျဖင့္ သြားခဲ့ရသည္။<br /><br />ဧည့္ခံပြဲမွ အျပန္တြင္ မစၥတာထံုေပက သူ႔၏ဇနီး မစၥစ္ထံုေပအား<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ထင္ေပၚတို႔ ခ်မ္းသာလိုက္ပံုမ်ား ဆီးသြားတဲ့ခြက္ကိုေတာင္ ေရႊနဲ႔ လုပ္ထားတယ္ကြာ။ အံ့ေရာပဲ”</span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204);">“ဟုတ္ပမလားရွင္…။ ရွင္မူးေနခဲ့လို႔ အျမင္မွားတာ ေနမွာပါ။ ကၽြန္မေတာ့ မယံုဘူး”</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ငါ အဲေလာက္မမူးပါဘူးကြ။ ေသခ်ာပါတယ္။ ေရႊမွ ေရႊအစစ္ ေျပာင္လက္ေနတာပဲ။ မယံုရင္ မနက္ဖန္ မစၥစ္ထင္ေပၚကို ေမးၾကည့္ေပါ့”</span><br /><br />မနက္ျဖန္ နံနက္တြင္ မစၥစ္ထံုေပမွ မစၥစ္ထင္ေပၚအား ဖုန္းဆက္ၿပီး ေမးျမန္းရာ<br /><span style="color: rgb(204, 51, 204);">“ဟဲလို မစၥစ္ထင္ေပၚ။ ရွင္တို႔ အိမ္မွာ ဆီးသြားတဲ့ခြက္ကိုေတာင္ ေရႊနဲ႔ လုပ္ထားတယ္လို႔ ကၽြန္မေယာက္်ားက ေျပာေနလို႔ အဲဒါဟုတ္လားဟင္”</span><br />မစၥစ္ထင္ေပၚထံမွ အေျဖစကားထြက္မလာေသးခင္ မစၥတာထင္ေပၚထံသို႔ လွမ္းေျပာလိုက္ ေသာ စကားသံထြက္လာသည္။<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ေယာက်ၤားေရ ညက ရွင့္ဆိုက္ဆိုဖုန္းၾကီးထဲကို ဆီးသြားခဲ့တဲ့ တရားခံကို ကၽြန္မသိၿပီရွင့္ ! ”</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-583691191499192909?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-69547655692543219852008-08-08T17:03:00.005+04:002008-08-08T17:10:50.830+04:00<span style="font-family:Zawgyi-one;">တခါထက္တခါ မရိုးရေအာင္ ၊ အရည္အေသြး ပိုပိုေကာင္းလာတဲ့ ဖြဲ႔တည္ရာမဂၢဇင္း အမွတ္(၄) ထြက္လာျပန္ပါၿပီ။ (၄) ရက္ေန႔ကတည္းက ထြက္တာပါ။ ကေလာင္ရွင္ အေဟာင္းေတြေရာ အသစ္ေတြပါ ေရးထားတဲ့ ေဆာင္းပါးေကာင္း ကဗ်ာေကာင္းေတြ ဖတ္ရတာ ရသရွိလွပါတယ္။ က်ေနာ္ကသာ ေရွ႕တစ္လလံုး မအားျဖစ္လို႔ ဒီတစ္ပတ္ ေဆာင္းပါးေကာင္း တစ္ပုဒ္မွ မေရးျဖစ္လိုက္တာေၾကာင့္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အျပစ္တစ္ခု လို႔ေတာင္ ခံစားရပါတယ္။ အယ္ဒီတာအဖြဲ႔ရဲ႕ စီစဥ္ေပးမႈေၾကာင့္သာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ပါခြင့္ရသြားတဲ့အတြက္လည္း ေက်းဇူးတင္ရွိေၾကာင္းပါ။ မဖတ္ဖူးေသးသူမ်ား သိႏိုင္ၾကေစဖို႔ ထပ္ေၾကညာေပးလိုက္ပါတယ္။ ဒီမွာ <a href="http://d.scribd.com/docs/7uj5jv6kr7zgyiifmep.pdf">Download</a> ႏုိင္ပါတယ္။ ဖြဲ႔တည္ရာ ဒီထက္မက ေအာင္ျမင္ပါေစ...<br /><object codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=9,0,0,0" id="doc_289606896420596" name="doc_289606896420596" classid="clsid:d27cdb6e-ae6d-11cf-96b8-444553540000" align="middle" height="500" width="470"> <param name="movie" value="http://documents.scribd.com/ScribdViewer.swf?document_id=4511608&access_key=key-hlbupugxh7rhr2rykjr&page=&version=1&auto_size=true"> <param name="quality" value="high"> <param name="play" value="true"> <param name="loop" value="true"> <param name="scale" value="showall"> <param name="wmode" value="opaque"> <param name="devicefont" value="false"> <param name="bgcolor" value="#ffffff"> <param name="menu" value="true"> <param name="allowFullScreen" value="true"> <param name="allowScriptAccess" value="always"> <param name="salign" value=""> <embed src="http://documents.scribd.com/ScribdViewer.swf?document_id=4511608&access_key=key-hlbupugxh7rhr2rykjr&page=&version=1&auto_size=true" quality="high" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" play="true" loop="true" scale="showall" wmode="opaque" devicefont="false" bgcolor="#ffffff" name="doc_289606896420596_object" menu="true" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always" salign="" type="application/x-shockwave-flash" align="middle" height="500" width="470"></embed> </object><div style="font-size:10px;text-align:center;width:470"></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-6954765569254321985?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-50204699756815129172008-08-01T09:44:00.009+04:002008-08-01T11:06:59.207+04:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-one;">ျမန္မာပညာေရး ေလာကကို အနာဂါတ္မွာ အေတာ္ေလးကို အေထာက္အကူ ေပးမယ့္ ၊ ျမန္မာမ်ားအတြက္ အသံုးဝင္မယ့္ <a href="http://wikimyanmar.org/" target="'\">ျမန္မာ့အြန္လိုင္းစြယ္စံုက်မ္း</a> ဝဒ္ဆိုက္တစ္ခုနဲ႔ မိတ္ဆက္ေပး ခ်င္ပါတယ္။ တစ္ကမာၻလံုးက အားထားတဲ့ ၊ ဘာသာစကား ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားနဲ႔ အင္တာနက္ရဲ႕ Search Engine မွာ ရွာေဖြႏိုင္တဲ့ <a href="http://wikipedia.org/" target="'\">Wikipedia</a> မွာ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ျမန္မာဘာသာနဲ႔ ရွာလို႔ မရေသးတာ အခက္အခဲတစ္ခုပါပဲ။ ဒီအခက္အခဲေတြကို ေက်ာ္လႊားႏိုင္ဖို႔ သိခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းအရာကို ျမန္မာလို ရွာေဖြႏိုင္ဖို႔ ၊ အခ်က္အလက္ ျပည့္စံုစြာ ရရွိႏိုင္ဖို႔ ျမန္မာဝီကီပီဒိယာ ကို ဖြဲ႔စည္းထားခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာ ၀ီကီပိဒိယ ေပၚလာတာ အေတာ္ေလးေတာ႔ ၾကာခဲ႔ပါၿပီ။ သိရသေလာက္ကေတာ့ 2005 ဒီဇင္ဘာ မတိုင္ခင္ေလာက္ ကတည္းက စခဲ့ၾကတာပါ။ ဘယ္သူက Request လုပ္လို႔ ၀ီကီပိဒိယ ေဖာင္ေဒးရွင္း လုပ္ေပးသလဲ ဆိုတာေတာ့ က်ေနာ္မသိပါဘူး။ (၃) နွစ္နီးပါးၾကာခဲ႔ျပီ ျဖစ္တဲ႔ ျမန္မာ၀ီကီ ဟာ အခုထက္ထိေတာ့ တိုးတက္မႈ နည္းေနပါေသးတယ္။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ ျမင္သေလာက္ ေျပာရရင္ ျမန္မာ၀ီကီဟာ လူသိအရမ္းကို နည္းေနပါေသးတယ္။ သိခဲ့ရင္လဲ ျမန္မာ၀ီကီဆိုတာ ရွိတယ္ ဆိုတာမ်ိဳးေလာက္ပဲ သိတဲ႔ အသိမ်ိဳးပါ။ တစ္ခ်ိန္မွာ ျမန္မာ၀ီကီဟာလဲ အဲဒီလို အခ်က္အလက္စံုစံု ၊ အေထာက္အထား ခိုင္ခိုင္မာမာနဲ႔ ျဖစ္ေစဖို႔ အတြက္ သူမ်ားလုပ္ေပးတာ အရင္ကလို ထိုင္ေစာင္႔ေနလို႔ မရေတာ့ပါဘူး။ တတ္အားသမွ် ပညာရွင္မ်ား ၊ ေက်ာင္းသားမ်ား ၊ စိတ္၀င္စားသူမ်ား ၊ ျမန္မာမွန္ရင္ အင္တာနက္လည္း အဆင္ေျပေနမယ္ဆိုရင္ တတ္ႏိုင္သေလာက္ နည္းနည္းခ်င္း ၀င္ေရးသင္႔တဲ့ ကိစၥတစ္ခုအျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္ တိုက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။<br /><br />၀ီကီရဲ႕ အဓိက ရည္ရြယ္ခ်က္က ပင္တိုင္ေဆာင္းပါးရွင္မ်ားနဲ႔ ေရးဖို႔ထက္<span id="fullpost"> မည္သူမဆို ၀င္ေရာက္ေရးသားျပင္ဆင္ဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ၀င္ေရးခ်င္တဲ့ သူေတြမွာ စစခ်င္း ၾကံဳရေလ႔ရွိတဲ႔ အခက္အခဲက ဖြဲ႔စည္းတည္ေထာင္စျဖစ္လို႔ နားမလည္တာေလးေတြ ၊ ဝဒ္ဆိုက္ရဲ႕ မျပည့္စံု ေသးမႈေတြေၾကာင့္ စိတ္ပ်က္သြားဖြယ္ရာရွိပါတယ္။ အဲဒီ အခ်က္ေတြကို တကယ္တမ္း နားလည္သူေတြက ျဖန္႔ျဖဴးေပးဖို႔ ေႏွာင့္ေႏွးေနတာေၾကာင္႔ လူသိနည္းျပီး ျပႆနာ ေျဖရွင္းနည္းေတြ ေရးတဲ့လူနည္းျပီး အခုလို တိုးတက္မႈ နည္းေနရတယ္လို႔ ယူဆမိပါတယ္။<br /><br />ျမန္မာဝီကီရဲ႕ သေဘာက ရွာလို႔ရမယ္ ၊ ဖတ္လို႔ရမယ္ ၊ ရွာလို႔ေတြ႔တဲ့ အခ်က္အလက္ထဲမွာလဲ အမွားေတြ႔ရင္ ဒါမွမဟုတ္ ထပ္ၿပီး ျဖည့္စြက္ခ်င္ရင္ ေစတနာအေလွ်ာက္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ျဖည့္စြက္လုိ႔ ရပါတယ္။ Register user တစ္ေယာက္ မဟုတ္ရင္လဲ ျပင္ဆင္လို႔ ရတဲ့အတြက္ အမွန္ကိုသာ ျပင္ဆင္ေစခ်င္ပါတယ္။ ကိုယ္ပိုင္ ေရးခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းအရာ အခ်က္အလက္ ကိုလဲ ေခါင္းစဥ္အသစ္ ၊ စာမ်က္ႏွာအသစ္ ဖြင့္ၿပီး ေရးလို႔ရပါတယ္။ အေရးအသားကိုေတာ့ စြယ္စံုက်မ္းနဲ႕ ကိုက္ညီေအာင္ ခံစားခ်က္ဆိုင္ရာ အေရးအသားမ်ိဳး မဟုတ္ပဲ အခ်က္အလက္ အေထာက္အထားမ်ားႏွင့္ ေရးသားေစလိုပါတယ္။ ျမန္မာ၀ီကီ ေရးသားနည္း သင္တန္းမ်ား ဖြင္႔ဖို႕ အထိကိုပါ ရည္ရြယ္ထားေၾကာင္းႏွင့္ မီဒီယာမ်ားကေနၿပီး ကူညီပညာေပးမယ္႔ အစီအစဥ္မ်ားလည္း လုပ္ဖို႔ရွိတယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းမ်ားမွလည္း ထပ္ဆင့္ျပီး ျမန္မာ၀ီကီ အေၾကာင္းကို သတင္းေပးတဲ႕ ေဆာင္းပါးမ်ား ေရးေပးၾကေစခ်င္ပါတယ္။<br /><br />အခုလက္ရွိ ျမန္မာဝီကီမွာ အေၾကာင္းအရာေပါင္း (၂၇၀) ေက်ာ္ပဲ ေရးထားပါေသးတယ္။ မိမိတတ္ႏိုင္သေလာက္ တစ္တပ္တစ္အား ေရးသားထားၾကမွသာ အခ်က္အလက္ျပည့္စံုတဲ့ ျမန္မာ့အြန္လုိင္း စြယ္စံုက်မ္းတစ္ခုျဖစ္လာမွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ အားလံုးကူညီေရးသားေပးဖို႔ တိုက္တြန္းလိုက္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔လည္း ျမန္မာဝီကီ အေၾကာင္းကို ေလ့လာေနဆဲျဖစ္လို႔ သိသမွ် အခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ ျမန္မာဝီကီမွ ကိုဘလူးဖိနစ္ရဲ႕ ေဆာင္းပါးကို ကိုးကားၿပီး ေရးသားထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ပိုမိုစံုစံုလင္လင္ ေလ့လာခ်င္ရင္ <a href="http://wikimyanmar.org/" target="'\">ျမန္မာဝီကီ</a> မွာ ေလ့လာ ႏိုင္ၾကပါတယ္။<br /><br />ျမန္မာဝီကီအေၾကာင္းကို အသိေပးႏိုင္ဖို႔ ဓါတ္ပံုတင္ခ်င္သူမ်ားအတြက္ ဒီကုဒ္မ်ားကို အသံုး ျပဳႏိုင္ပါတယ္။ မိမိဘေလာ့နဲ႔ ကိုက္ညီတဲ့ အလ်ား အနံ ရရွိေအာင္ width & height ကို ေျပာင္းလဲေပးပါ။ မိမိတတ္သိသမွ်ကို မွ်ေဝႏိုင္ပါေစ....<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_os8YJX4qnLY/SJKcfEQAS4I/AAAAAAAAAI8/1PkRRYVb4qg/s1600-h/mmWiki.PNG"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_os8YJX4qnLY/SJKcfEQAS4I/AAAAAAAAAI8/1PkRRYVb4qg/s320/mmWiki.PNG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5229414174861314946" /></a><br /><br /><div style="border: 3px solid gray; overflow: auto; height: 60px; width: 250px; color: black; background-color: white;"><pre>&lt;img width="150" alt="MM wiki" src=" http://h1.ripway.com/minnkyansis/mmWiki New.PNG" height="190"/&gt;</pre></div><br /><br /><br />ဒါကေတာ့ ခုလက္ရွိ ျမန္မာဝီကီရဲ႕ ပံုပါ။<br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_os8YJX4qnLY/SJKd_fdzceI/AAAAAAAAAJM/31SrY6EOA7M/s1600-h/mm+Wiki+Old.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_os8YJX4qnLY/SJKd_fdzceI/AAAAAAAAAJM/31SrY6EOA7M/s320/mm+Wiki+Old.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5229415831434392034" /></a><br /><br /><div style="border: 3px solid gray; overflow: auto; height: 60px; width: 250px; color: black; background-color: white;"><pre>&lt;img width="150" alt="MM wiki Old" src=" http://h1.ripway.com/minnkyansis/mm Wiki Old.jpg" height="190"/&gt;</pre></div><br /><br />ဒါကေတာ့ အရင္က ျမန္မာဝီကီရဲ႕ ပံုပါ။<br /><br /><br /><br /></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-5020469975681512917?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-34860653976574531992008-07-25T20:02:00.018+04:002008-07-25T21:42:37.413+04:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SIoMqtMFIyI/AAAAAAAAAL0/Gv_IvP7m5Og/s1600-h/BGMosc.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SIoMqtMFIyI/AAAAAAAAAL0/Gv_IvP7m5Og/s400/BGMosc.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5227004245341184802" border="0" /></a><span style="font-family:Zawgyi-one;">ဇူလိုင္လ (၁၆) ရက္ေန႔ ၊ ေမာ္စကိုၿမိဳ႕ <span style="color: rgb(204, 51, 204);">MSU ( Moscow State University )</span> ေက်ာင္း ေက်ာင္းသားေဆာင္မွာ အမွတ္တရ ဆံုေတ႔ြျဖစ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ အဲဒီ ေတြ႔ဆံုပြဲမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သူငယ္ခ်င္းေတြဟာ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ အျပန္အလွန္ အႀကံေပး ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကၿပီး ၂၀၀၈ ၊ ဧၿပီလ ၄ ရက္ ( သႀကၤန္အက်ေန႔ ) က အၾကမ္းဖ်ဥ္း ရည္ရြယ္ထားခဲ့တဲ့ ကၽြန္ေတာ္ တို႔ရဲ႕ အမွတ္တရ Website တစ္ခုလုပ္မယ့္ ကိစၥကို အတည္ျပဳခဲ့ၾကပါတယ္။ Website မွာပါမယ့္ က႑ေတြမွာ တာ၀န္ယူႏိုင္ၾကမယ့္ အပိုင္းေတြကိုလည္း ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကပါတယ္။<br /><br />ေနာက္တစ္ေန႔ ( ၁၇ ဇူလိုင္ ၂၀၀၈ ရက္ေန႔ ) ဟာ ၀ါဆိုလျပည့္ေန႔ ျဖစ္တဲ့အားေလ်ာ္စြာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သူငယ္ခ်င္း Blogger တစ္စုဟာ<span id="fullpost"> MSU ေက်ာင္း ဘုရားခန္းမွာ ဓမၼစႀကၤာ တရားေတာ္ကို ရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ခဲ့ၾကၿပီး အခုလို ေန႔ထူးေန႔ျမတ္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ခ်စ္တဲ့ ျမန္မာ ျပည္သူျပည္သားအပါင္း ကိုယ္၏ခ်မ္းသာျခင္း (သုခိေနာ၀) စိတ္၏ ခ်မ္းသာျခင္း (ေခမိေနာ၀) အေပါင္းႏွင့္ ျပည့္စံုၿပီး ေဘးရန္အေပါင္းက ကင္းေ၀းပါေစေၾကာင္း ဆုမြန္ေကာင္း ေတာင္း ခဲ့ၾကပါတယ္။ ေန႔လည္ခင္းမွာေတာ့ အမွတ္တရ ခရီးအျဖစ္ <span style="color: rgb(204, 51, 204);">( Коломенский Парк)</span> ပန္းၿခံနဲ႔ ဟိုခ်ီမင္း ရင္ျပင္တို႔ကို သြားေရာက္ လည္ပတ္ခဲ့ၾကပါတယ္။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္တို႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္စုရဲ႕ ေတြ႔ဆံုပြဲကို ႏိုင္ငံအသီးသီးမွာ ရွိၾကတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ Blogger ညီ ၊ အစ္ကို ၊ ေမာင္ ၊ ႏွမမ်ားအားလံုး သိရွိေစဖို႔ ၀မ္းသာစရာ သတင္းေကာင္း တစ္ခုအေနနဲ႔ ေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ေတြ႔ဆံုပြဲလို ႏိုင္ငံအသီး သီးမွာရွိၾကတဲ့ Blogger ညီအစ္ကို ၊ ေမာင္ႏွမ မ်ားလည္း ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ စည္းစည္းလံုးလံုးနဲ႔ ဆံုေတြ႔ႏိုင္ၾကပါေစလို႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ သူငယ္ခ်င္း Blogger တစ္စုက ဆႏၵျပဳလိုက္ပါ တယ္ခင္ဗ်ာ။ Blogger မ်ား အားလံုးနဲ႔ Blog စာဖတ္သူမ်ားအားလံုး ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ က်န္းမာ ခ်မ္းသာၾကပါေစ …….<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SIoNeFZxowI/AAAAAAAAAL8/fxXkDoDR358/s1600-h/BGM+wish.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SIoNeFZxowI/AAAAAAAAAL8/fxXkDoDR358/s400/BGM+wish.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5227005128014406402" border="0" /></a><center style="color: rgb(51, 204, 0);">…. ဓမၼစႀကၤာတရားေတာ္ ရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ေနစဥ္ ….</center><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SIoNnCIsgzI/AAAAAAAAAME/kXLzdNWVXec/s1600-h/BGM+visit.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SIoNnCIsgzI/AAAAAAAAAME/kXLzdNWVXec/s400/BGM+visit.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5227005281756283698" border="0" /></a><center style="color: rgb(51, 204, 0);">……. ေဆြးေႏြးပြဲႏွင့္ အမွတ္တရ ခရီး …….</center><br /><br />မွတ္ခ်က္ ။ ။ အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ လူကိုယ္တိုင္မလာႏိုင္ပဲ G-talk ၊ Phone မ်ားနဲ႔ ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကတဲ့ Blogger တစ္ခ်ိဳ႕ကိုလည္း ေဆြးေႏြးပြဲမွာ ပါ၀င္သူအျဖစ္ အားလံုးကို ေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ <img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_smile.gif" alt="smile" title="smile" width="15" height="15" /><br /><br /><a href="http://www.koyinnyein.blogspot.com/" target="'\">ကိုရင္ညိန္း</a> ၊ <a href="http://tinthtooshwe.blogspot.com/" target="'\">တင့္ထူးေရႊ</a> ၊ <a href="http://natshinnaung.blogspot.com/" target="'\">နတ္သွ်င္ေနာင္</a> ၊ <a href="http://www.blackdream21.com/" target="'\">Black Dream</a> ၊ <a href="http://maungkaungaung.blogspot.com/" target="'\">ေမာင္ေကာင္းေအာင္</a> ၊ လြမ္းလုင္ ၊ <a href="http://bluearrow.myanmarbloggers.org/" target="'\">မွ်ားျပာ</a> ၊ <a href="http://shweyaungkaungkin.myanmarbloggers.org/" target="'\">ေရႊေရာင္ေကာင္းကင္</a> ၊ <a href="http://kingofthelife.blogspot.com/" target="'\">လင္းထြန္း</a> ၊ <a href="http://www.lwanthukha.blogspot.com/" target="'\">လြမ္းသုခ</a> ၊ <a href="http://www.roatmon.blogspot.com/" target="'\">ရတ္မြန္</a> ၊ <a href="http://naychoaye.blogspot.com/" target="\">ေနခ်ိဳေအး</a> ၊ <a href="http://www.wathannoo.blogspot.com/" target="'\">၀ႆန္ဦး ၊</a> <a href="http://www.lovercreator.blogspot.com/" target="'\">ေမာင္ႏိုင္ ၊</a> <a href="http://meepyatite.blogspot.com/" target="'\"> မီးျပတုိက္ ၊</a> ဇြတ္ဆိုးေလး ၊ <a href="http://www.twinklestar.0fees.net/" target="'\">4Ever</a> ၊ <a href="http://platonicloveaugust4.blogspot.com/" target="'\">ထိေပ့သွ်င္ ၊ </a><a href="http://www.koswan.blogspot.com/" target="'\">ကိုစြမ္း</a> ၊ <a href="http://www.koaunglay.blogspot.com/" target="'\">ကိုေအာင္</a> ၊ <a href="http://www.nyeinnyo.blogspot.com/" target="'\">ညိမ္းညိဳ</a> ၊<a href="http://phyonge1985.blogspot.com/" target="'\"> ၿဖိဳးငယ္</a> ၊ <a href="http://dhammaratha.blogspot.com/" target="'\">ေအာင္ဦး</a> ၊ <a href="http://lightofbuddhism.blogspot.com/" target="'\">နန္းထိုက္၀င္း</a> ၊ <a href="http://minwai85.blogspot.com/" target="'\">မင္းေ၀</a> ၊ <a href="http://www.tinnwemg1.blogspot.com/" target="'\">တင္ႏြယ္ေမာင္</a> ၊<a href="http://www.thukhayate.blogspot.com/" target="'\"> သုခရိပ္</a> ၊ <a href="http://minnkyansis.blogspot.com/" target="'\">မင္းက်န္စစ္</a> ၊ <a href="http://www.alwanyaung.blogspot.com/" target="'\">အလြမ္းေရာင္</a> ၊ <a href="http://sawmandai.blogspot.com/" target="'\">ေစာမ႑ိဳင္</a> ၊ <a href="http://anyartharlayy.blogspot.com/" target="'\">အညာသားေလး</a> ၊ <a href="http://mgngal.blogspot.com/" target="'\">ေမာင္ငယ္</a> ၊ <a href="http://mgthonnya.blogspot.com/" target="'\">ေမာင္သုည</a> ၊ <a href="http://lwansay.blogspot.com/" target="'\">လြမ္းေစ (ျမန္မာျပည္)</a> ။ </span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-3486065397657453199?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-30951278507902374182008-07-05T04:22:00.003+04:002008-07-05T04:33:58.551+04:00<span style="font-family:Zawgyi-one;">ဘဝက ဆိုးလိုက္ပံုမ်ားဗ်ာ။ ေျပာကို မေျပာခ်င္ေတာ့ပါဘူး ရွက္လဲ ရွက္ပါရဲ႕။ ခုလအတြက္ အင္တာနက္ကို စားစရာနဲ႔ လဲလိုက္ရတယ္ဗ်ာ။ ေႏြရာသီ ေက်ာင္းအားရက္မွာ အခ်ိန္ေလးပိုတုန္း ဘေလာ့ကို အားစိုက္လိုက္မယ္လို႔ မွန္းထားတာ ခုေတာ့ ဘယ္လိုမွ မတတ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ မိုက္မိတာေလ အရင္ႏွစ္ေတြ လေတြက မစုမေဆာင္းပဲ အၿမဲ သံုးျဖဳန္းေနခဲ့တာ ခုေတာ့ အင္တာနက္ေၾကးေလးေတာင္ သြင္းစရာ မက်န္ေတာ့ေလာက္ ေအာင္ပဲဗ်ာ။ ခ်စ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေခတၱခြဲေနရတာ တကယ္ကို စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းအားလံုးကို သတိရေနပါ့မယ္။ ဒီလေက်ာ္လို႔ အဆင္ေျပတဲ့ တစ္ေန႔မွ ျပန္ဝင္လာခဲ့မယ္ဗ်ာ... <img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_cry.gif" alt="cry" title="cry" width="15" height="15" /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-3095127850790237418?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-2818710809373912052008-06-27T21:42:00.007+04:002008-06-28T03:23:11.039+04:00<span style="font-family:Zawgyi-one;">ခ်စ္သူ !<br />ေခတ္ေရစီးအလိုက္ ဖို႔ရို႕ဖားယားဝတ္တတ္တဲ့ငါ့ကို<br />မ်က္လံုးအေဟာင္းႀကီးနဲ႔ၾကည့္ၿပီး<br />လမ္းသရဲလို႔ မတင္စားလိုက္ပါနဲ႔<br />ရက္ပ္ပါတိုင္း ဒီလုိဝတ္တတ္ၾကတယ္ေလ။<br /><br />လူေတြ႕တိုင္းခ်စ္စကားအၿမဲလိုက္ေျပာတတ္တဲ့ငါ့ကို<br />နားအေဟာင္းႀကီးနဲ႔ နားေထာင္ၿပီး<br />ေႏွာင့္ယွက္တယ္လို႔ မသတ္မွတ္လိုက္ပါနဲ႔<br />မေတြ႕ပဲေျပာႏိုင္မယ့္ ဖုန္းနံပါတ္မွ မေပးပဲ။<br /><br />အရင္က ရည္းစားမ်ားခဲ့ရတဲ့ ငါ့အခ်စ္ကို<br />အေတြးေဟာင္းေတြနဲ႔ ေတြးၿပီး<br />ေပြတယ္လို႔ မစြပ္စြဲလိုက္ပါနဲ႔<br />စမ္းသပ္မႈေတြၿပီးမွ ကုန္ပစၥည္းထြက္တာေလ။<br /><br />ရည္းစားတစ္ေထာင္ လင္ေကာင္တစ္ေယာက္ဆိုတဲ့<br />ဆိုရိုးအေဟာင္းႀကီးကို လိုက္နာၿပီး<br />ငါ့အျပင္တျခားလူမထားလိုက္ပါနဲ႔<br />ဆရာဝန္ကမွာထားတာ ငါ့မွာအူတိုေရာဂါရွိတယ္တဲ့။<br /><br />မင္းရင္ထဲမွာ ငါရွိေနရက္နဲ႔<br />အစဥ္အလာေဟာင္းႀကီးေတြ နားေယာင္ၿပီး<br />သံုးႏွစ္သံုးမိုးေတာ့ မေစာင့္ခုိင္းလိုက္ပါနဲ႔<br />အူဝဲေတာင္မွ သံုးမိနစ္ပဲေစာင့္ တဲ့ … <img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_wink.gif" alt="wink" title="wink" width="15" height="15" /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-281871080937391205?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com34tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-18409444429960651302008-06-26T05:02:00.004+04:002008-06-26T05:11:54.730+04:00<span style="font-family:Zawgyi-one;">ေနာင္ေတာ္<br />ေရစစ္ယူခဲ့ကြာ…<br />ဆံုေတြ႔မႈအတြက္ ခ်ီးယားစ္ၾကရေအာင္။<br /><br />တို႔ခ်ီးယားစ္နဲ႔ ေရစစ္<br />နာဂစ္ဝင္ေမႊသလို တစစီကြဲ<br />အလြဲလြဲမို႔ အတြဲခက္လွခ်ည့္ ညီေတာ္ရ။<br /><br />တို႔ေသာက္မယ့္ ဒီဘရန္းမွာ<br />အရသာအျပင္ စကားလံုးေတြပါ<br />ပါေသးတယ္ ေနာင္ေတာ္ရ<br />ဒါ့ေၾကာင့္ ဘရန္းထဲက<br />ကသန္းကရမ္းစကားေတြပါ မေသာက္မိေအာင္<br />ဒီေရစစ္နဲ႔ စစ္ခ်လုိက္မယ္..<br />ေတာ္ရာမွာသာက်န္ခဲ့ရေအာင္ေပါ့ကြာ။<br /><br />နားလည္မႈခ်င္း ေပါင္းကူးထားတဲ့<br />ရင္ဘတ္ႏွစ္ခုထဲကို စကားလံုးေတြ မစစ္ထားတဲ့<br />ဘရန္းေတြ ဝင္ခဲ့ရင္ေတာင္<br />ကသန္းကရမ္းစကားေတြအစား<br />ဆက္ေလွ်ာက္မယ့္မွတ္တိုင္ေတြဆီ<br />ညီရင္းအကုိေတြလုိ ေပးဆပ္နားလည္ျခင္းေတြနဲ႔<br />ေမတၱာမယိုင္ပဲ တဲြလက္ၿမဲစြာတည္ေနမယ့္<br />သစၥာစကားေတြက ေနရာယူၾကမွာပါ ညီေတာ္ေရ..။ ။<br /><br />ကဲ ! ခ်ီးယားစ္...<br /><br />က်န္စစ္ႏွင့္ <a href="http://www.anyartharlayy.blogspot.com" target="'\">အညာသား</a> ခ်ီးယားစ္မလုပ္ခင္ ေရးဖြဲ႕သည္။ <img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_razz.gif" alt="razz" title="razz" width="15" height="15" /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-1840944442996065130?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-39202441255305412212008-06-20T17:26:00.007+04:002008-06-20T17:45:27.134+04:00<span style="font-family:Zawgyi-one;">ငယ္ငယ္ကတည္းက ခုလိုအခ်ိန္ ဒီအဝန္းအဝိုင္းထဲက ထြက္လာတိုင္း ေပ်ာ္ရႊင္ေနစျမဲပါ။ ခုေတာ့ ငါ့ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ သိပ္အေရာင္မလက္သလိုပဲ။ ငါသိပါတယ္ေလ။ ငါ့ေပ်ာ္ရႊင္မႈမွာ လြမ္းေမာမႈေတြ စြက္ေနလို႔ထင္ပါရဲ႕။<br /><br />ေက်ာင္းဝင္းအထြက္ ကားဂိတ္မွာ ေငးေငးငိုင္ငိုင္နဲ႔ပဲ စီးရမယ့္ ကားနံပါတ္ကို ေစာင့္ရင္း စီးကရက္တစ္လိပ္ကို ခပ္ျပင္းျပင္း တခ်က္ရိႈက္လိုက္ေတာ့့ မိန္းေမာမႈေတြ ပိုၿပီး စီးဝင္လာတယ္။ ခဏၾကာလို႔ ကားေရာက္လာေတာ့့ စီးကရက္ကို ထိုးေခ်ရင္း ေျခလွမ္းေတြကို အားယူၿပီး ကားေပၚတက္လိုက္ေတာ့ မနက္နဲ႔ ညေနဆို လူရႈပ္ေနတတ္တဲ့ ဒီကားေပၚမွာ ခုေတာ့ ေန႔လည္မို႕ လူက်ဲေနေလရဲ႕။ ထိုင္ေနရင္း ကားလမ္းတေလွ်ာက္ ျမင္ကြင္းကိုၾကည့္ၿပီး ငါ့အေတြးေတြ ဆက္မိျပန္တယ္။<br /><br />ဒီေန႔ ဘာလို႔ မေပ်ာ္သလဲလို႔ အေျဖရွာၾကည့္ေတာ့ ငါ့ကို ႏႈတ္ဆက္သြားတဲ့ အတန္းထဲက ႏိုင္ငံျခားသား သူငယ္ခ်င္းေတြေၾကာင့္လား ၊ အျမဲၾကီးစိုးေနတတ္တဲ့ လြတ္ဆြတ္မႈေတြ ႏိုးၾကြမႈေၾကာင့္လား ေဝခြဲမရႏိုင္ျပန္ဘူး။<span id="fullpost"> စာေမးပြဲေျဖအၿပီးမွာပဲ တတန္းထဲ တူတူစာသင္ ေနၾကတဲ့ ကုလားသူငယ္ခ်င္းေတြ ေနာက္ ဒီၿမိဳ႕ေပၚကမဟုတ္တဲ့ ရုရွားတခ်ိဳ႕ေတြလည္း ေႏြပိတ္ရက္မွာ ကိုယ့္ႏိုင္ငံ ကိုယ့္ေမြးရပ္ကို ျပန္ၾကေတာ့မွာမို႔ လာႏႈတ္ဆက္ရင္း ေမးၾကတယ္ မင္းေရာ မင္းတို႔ ႏိုင္ငံကို မျပန္ဘူးလားတဲ့။<br /><br />ငါသိပ္မုန္းတဲ့ မခ်ိၿပံဳးကိုပဲ စြဲစြဲၿမဲၿမဲ ျပန္လုပ္ျပေပးရျပန္တယ္။ တုံ႔ဆိုင္းေနတဲ့ ငါ့ပါးျပင္ရဲ႕ ေသြးေၾကာတို႔ေၾကာင့္ အေတာ္ေလးကို အက်ီးတန္သြားမယ္ထင္ပါရဲ႕။ ငါ့ဘဝရဲ႕ အခြင့္အလမ္းထဲမွာ အဲဒီေလာက္ထိ ေျဖသိမ့္ႏိုင္မႈေတြ မပါလာဘူးေလ။ တစ္ႏွစ္ပတ္လံုး ေက်ာင္းတက္ရင္း မိဘေဆြမ်ိဳးေတြကို လြမ္းရသလို ေႏြေက်ာင္းပိတ္ရက္မွာလဲ ေမြးရပ္ေျမကို ျပန္ႏိုင္ဖို႔ ၊ တစ္ႏွစ္တာရဲ႕ တမ္းတရမႈေတြ ေျဖေဖ်ာက္ႏိုင္ဖို႔ ေျဖသိမ့္ႏိုင္စြမ္းမွ ဘဝထဲမွာ ပါမလာခဲ့ပဲ။<br /><br />ငါေနခ်င္တဲ့ ငါ့ေမြးရပ္မွာ မိုးသဲရင္ သဲမယ္ ေနပူက်ဲက်ဲျဖစ္ရင္ ျဖစ္မယ္ ျမစ္ကမ္းနေဘးက ငါ့ၿမိဳ႕ေလးမွာ ေရႀကီးရင္ ႀကီးေနမယ္။ ဒါေတြကို ငါခံႏိုင္ရည္ ရွိပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ တိမ္တိုင္ေတြ ႏွင္းမႈံေတြ ေရွာင္ေပးမွ အမွတ္မထင္ သာခြင့္ရတဲ့ ေနေရာင္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ရဲ႕ ေအာက္က ေႏြသစ္ပင္ရဲ႕ ပုရစ္ဖူးတို႔ ေႏြးေထြးမႈကို ေတာင့္တေနတဲ့ ဒီေဒသမွာ ငါ့ဘဝအတြက္ ငါ့ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ ငါ့ဆႏၵေတြကို ျမွႈပ္ႏွံထားခဲ့တာေလ။<br /><br />ေတာ္ရာမွာ ေနရင္း ျမုူပ္ႏွံထားရတဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြကို ခုရလာတဲ့ ေအာင္ျမင္မႈေတြေၾကာင့္ တေန႔ေန႔ေတာ့ ျပန္တူးေဖာ္ႏိုင္ေကာင္းပါရဲ႕။<br /><br /><div style="text-align: center;">xxxxx xxxxx xxxxx</div><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">စာေမးပြဲအၿပီး ေက်ာင္းအျပန္ မိဘေတြကို လြမ္းစိတ္နဲ႔ ေရးမိထားတာပါ။ ေႏြေက်ာင္း ပိတ္ရက္ေတြမွာ အမိျမန္မာျပည္ကို ျပန္ခြင့္မရေပမယ့္ ဘေလာ့သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔အတူ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ကုန္ဆံုးၾကဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္ဗ်ာ...</span> <img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_wink.gif" alt="wink" title="wink" height="15" width="15" /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-3920244125530541221?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-25420805653427378602008-05-25T21:40:00.019+04:002008-05-25T22:39:26.926+04:00<span style="font-family:Zawgyi-one;">ရုရွားႏိုင္ငံေရာက္ ျမန္မာေက်ာင္းသားမ်ားထံမွ ေကာက္ခံရရွိေသာ မုန္တိုင္းဒုကၡသည္ အလွဴေငြမ်ားအနက္မွ ဗုဒၶကလ်ာနယု၀အသင္း (YMBA-MEPHI) မွ လက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြ <span style="color: rgb(204, 51, 204);">US $ 2500</span> အား <span style="color: rgb(255, 0, 0);">(ပထမအၾကိမ္)</span> အျဖစ္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဒုကၡသည္မ်ားထံသို႕ (တိုက္ရိုက္) ေပးပို႔လွဴဒါန္းရာတြင္ ဆက္သြယ္မႈ႕ အခက္အခဲမ်ားေၾကာင့္ အနည္းငယ္ ၾကန္႔ၾကာခဲ့ရာ ရုရွားေရာက္ ျမန္မာ Blogger ေက်ာင္းသားတစ္ဦး၏ မိဘမ်ားထံမွတစ္ဆင့္ ဆက္သြယ္ ေပးပို႔ လွဴဒါန္းႏိုင္ခဲ့ပါသည္ ။<br /><br />၎ေက်ာင္းသား မိသားစုမွ လက္ခံရရွိေသာ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">(ပထမအႀကိမ္)</span> အလွဴေငြမ်ားႏွင့္အတူ အလွဴေငြ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">ေငြက်ပ္ (၁၀) သိန္း</span> အား ထပ္မံ ထည့္၀င္လွဴဒါန္းကာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ၊ မရမ္းကုန္းၿမိဳ႕နယ္ ကန္ဦးေဇတ၀န္ေက်ာင္းတိုက္မွ ေက်ာင္းထုိင္ ဆရာေတာ္ ထံသို႕ လွဴဒါန္းၿပီး ၊ ေစတနာရွင္ လူငယ္ဆရာ၀န္မ်ားႏွင့္အတူ မုန္တိုင္းဒဏ္အား အဆိုးရြားဆံုး ခံစားခဲ့ရေသာ ဧရာ၀တီတိုင္း ၊ ေဒးဒရဲျမိဳ႕နယ္ အတြင္းရွိ အစဲႀကီးရြာ၊ ေညာင္တနီးရြာ ႏွင့္ သိဖက္ရြာ သံုးရြာတို႕အား ကာလတန္ဖိုး <span style="color: rgb(255, 0, 0);">စုစုေပါင္း က်ပ္သိန္း (၄၀) ခန္႕</span>တန္ဖိုးအားျဖင့္ ရွိေသာ တာလဘတ္ အမိုးမ်ား ၊ ဆန္ ၊ ပဲ ၊ အ၀တ္အထည္ႏွင့္ ေဆး၀ါးမ်ားအား ရုရွားႏုိင္ငံတြင္ ပညာသင္ၾကားေနေသာ ေက်ာင္းသားမ်ားကိုယ္စား (၁၆.၅.၀၈) တြင္ ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် (တိုက္ရိုက္) သြားေရာက္ ေပးအပ္လွဴဒါန္းခဲ့ေၾကာင္း ျမန္မာျပည္သူျပည္သားအေပါင္း သာဓုအႏုေမာဓနာ ေခၚဆိုႏိုင္ ၾကေစရန္ အသိေပး တင္ျပအပ္ပါသည္။<br /><br /><center><div style="border: 3px solid green; overflow: auto; height: 300px; width: 350px; color: black; background-color: white;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SDmmHd1U3LI/AAAAAAAAAK8/CXvSE2jDi9Q/s1600-h/Scan10011.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SDmmHd1U3LI/AAAAAAAAAK8/CXvSE2jDi9Q/s320/Scan10011.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5204373491600907442" border="0" /></a>အလွဴဒါနျပဳလုပ္ရာ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္း<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SDmlyN1U3HI/AAAAAAAAAKc/zUq1xX2Au20/s1600-h/Scan10007.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SDmlyN1U3HI/AAAAAAAAAKc/zUq1xX2Au20/s320/Scan10007.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5204373126528687218" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SDmlqt1U3GI/AAAAAAAAAKU/wt5yhhacg_8/s1600-h/Scan10006.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SDmlqt1U3GI/AAAAAAAAAKU/wt5yhhacg_8/s320/Scan10006.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5204372997679668322" border="0" /></a>လွဴဒါန္းမည့္ပစၥည္းမ်ားအားေတြ႕ရစဥ္<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SDmmOt1U3MI/AAAAAAAAALE/Ii8QL04XyFo/s1600-h/Scan10013.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SDmmOt1U3MI/AAAAAAAAALE/Ii8QL04XyFo/s320/Scan10013.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5204373616154959042" border="0" /></a> အ၀တ္အထည္မ်ားအား လွဴဒါန္းေပးအပ္စဥ္<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SDmmXt1U3NI/AAAAAAAAALM/GqAkRJ06sW8/s1600-h/Scan10014.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SDmmXt1U3NI/AAAAAAAAALM/GqAkRJ06sW8/s320/Scan10014.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5204373770773781714" border="0" /></a>တာလဘတ္ အမိုးစမ်ားအား လွဴဒါန္းစဥ္<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SDml7t1U3JI/AAAAAAAAAKs/nsFGT5f8LnU/s1600-h/Scan10009.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SDml7t1U3JI/AAAAAAAAAKs/nsFGT5f8LnU/s320/Scan10009.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5204373289737444498" border="0" /></a>ေစတနာရွင္ လူငယ္ဆရာ၀န္မ်ားမွ ေဆး၀ါးကုသေပးေနစဥ္<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SDmmg91U3OI/AAAAAAAAALU/5olLlr880eI/s1600-h/Scan10015.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SDmmg91U3OI/AAAAAAAAALU/5olLlr880eI/s320/Scan10015.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5204373929687571682" border="0" /></a>ေဆး၀ါးကုသမႈ ခံယူေနစဥ္<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SDmmBd1U3KI/AAAAAAAAAK0/WIN3ulQZb8M/s1600-h/Scan10010.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SDmmBd1U3KI/AAAAAAAAAK0/WIN3ulQZb8M/s320/Scan10010.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5204373388521692322" border="0" /></a>လွ်ဴဒါန္းပစၥည္းမ်ား ေပးအပ္ၿပီးေနာက္ ျမင္ေတြ႕ရစဥ္<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SDml2t1U3II/AAAAAAAAAKk/o5YMkjzOkI4/s1600-h/Scan10008.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SDml2t1U3II/AAAAAAAAAKk/o5YMkjzOkI4/s320/Scan10008.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5204373203838098562" border="0" /></a>လွဴဒါန္းမႈ ခရီးစဥ္ျမင္ကြင္း<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SDmm_d1U3RI/AAAAAAAAALs/DD1Uv2G9q90/s1600-h/Scan10020.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SDmm_d1U3RI/AAAAAAAAALs/DD1Uv2G9q90/s320/Scan10020.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5204374453673581842" border="0" /></a>လွဴဒါန္းပစၥည္းမ်ား ၀ယ္ယူမႈစာရင္း<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SDmm2t1U3QI/AAAAAAAAALk/t2IouQeNoKc/s1600-h/Scan10019.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SDmm2t1U3QI/AAAAAAAAALk/t2IouQeNoKc/s320/Scan10019.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5204374303349726466" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SDmmsN1U3PI/AAAAAAAAALc/NjfNHOnSfX8/s1600-h/Scan10018.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SDmmsN1U3PI/AAAAAAAAALc/NjfNHOnSfX8/s320/Scan10018.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5204374122961100018" border="0" /></a></div></center></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-2542080565342737860?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-71835836477845558842008-05-20T02:46:00.014+04:002008-05-20T04:02:38.784+04:00<span style="font-family:Zawgyi-one;">သို႔ /<br />မန္ေနးဂ်င္း ဒါရိုက္တာ (သို႔) ေဘာ့စ္<br />အေၾကာင္းအရာ။ ။ လစာမဲ့ခြင့္ ခံစားခြင့္ေတာင္းခံျခင္း။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ အႏုပညာ ျဖန္႕ျဖဴးေရး ကိုယ္စားလွယ္ ကိုက်န္သည္ ယခုရက္ပိုင္းအတြင္း ဇနီးသည္ မပရိုဂရမ္မွာ ကုိယ္ဝန္အရင့္အမာ ျဖစ္ေနသည္ကတစ္ေၾကာင္း ၊ သမီးငယ္ သီအိုရီ၏ က်န္းမာေရး အေျခအေန မေကာင္းသည္ကတစ္ေၾကာင္း ၊ ( 0 ႏွင့္ 1 ) ႏွစ္လံုးတည္းသာသိကာ ဥာဏ္ရည္မမွီျဖစ္ေနေသာ သားႀကီး ေမာင္ဒစ္ဂ်စ္တယ္ကို သြန္သင္ေျဖာင့္ျဖေပးေနရသည္ကတစ္ေၾကာင္း ထိုသို႔ေသာ အေၾကာင္းေၾကာင္းမ်ားေၾကာင့္ ရံုးတက္ခ်ိန္မမွန္ ၊ စာရင္းစစ္မ်ား လာေသာ္လည္း စာရင္းရွင္းတမ္းမ်ား ထုတ္မေပးႏိုင္ ၊ နယ္လက္ခြဲမ်ားလို႔ ျဖန္႔ျဖဴးရာတြင္လည္း လစ္ဟင္းေႏွာင့္ေႏွးခဲ့သည္မ်ားေၾကာင့္ ကုမၸဏီအတြက္ အက်ိဳးအျမတ္မ်ားစြာ ယုတ္ေလ်ာ့ခဲ့ရသည္။ မန္းေနးဂ်င္းတို႔၏ နားလည္ ခြင့္လႊတ္ေပးမႈမ်ားေၾကာင့္သာ အေရးယူျခင္း မခံရသည္ကိုလဲ ေက်းဇူးမ်ားစြာ တင္ရွိပါသည္။<br /><br />ယခုရက္မ်ားအတြင္း ကုမၸဏီတြင္ အလုပ္တက္ေနေသာ္လည္း လုပ္ငန္းတာဝန္မ်ား လစ္ဟင္းေနႏိုင္သည့္အတြက္ ဇနီးသည္ မပရိုဂရမ္ႏွင့္ ႏွစ္ကုိယ္တူ က်ိဳးက်ိဳစားစား ရယူခဲ့ေသာ ကိုယ္ဝန္ေလးကို ေမြးဖြားၿပီးခ်ိန္ ၊ သမီးငယ္ သီအိုရီ၏ က်န္းမာေရး ေကာင္းမည့္အခ်ိန္ ၊ သားႀကီး ဒစ္ဂ်စ္တယ္၏ ဥာဏ္ရည္ဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတက္လာမည့္ အခ်ိန္ေလးအထိ လစာမဲ့ခြင့္ ခံစားခြင့္ေပးပါရန္ ေလးစားစြာျဖင့္ ေတာင္းခံအပ္ပါသည္။<br /><br />ရံုးမတက္ႏိုင္ ၊ ျဖန္႔ျဖဴးေရး မလုပ္ႏိုင္ေသးေသာ္လည္း ကုမၸဏီ၏ ဝန္ထမ္းေကာင္းပီသစြာျဖင့္ ျပင္ပေစ်းကြက္ အေျခအေနကိုေတာ့ လိုက္လံစံုစမ္းေပးေနမည္ျဖစ္ေၾကာင္းပါ အသိေပးအပ္ ပါသည္။<br /><br /></span><div style="text-align: right;"><span style="font-family:Zawgyi-one;">မွ /</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-one;">ကိုက်န္</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-one;">အႏုပညာ ျဖန္႔ျဖဴးေရး ကိုယ္စားလွယ္</span><br /></div><br /><img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_razz.gif" alt="razz" title="razz" height="15" width="15" /><img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_razz.gif" alt="razz" title="razz" height="15" width="15" /><img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_razz.gif" alt="razz" title="razz" height="15" width="15" /><img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_razz.gif" alt="razz" title="razz" height="15" width="15" /><img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_razz.gif" alt="razz" title="razz" height="15" width="15" /> <img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_mrgreen.gif" alt="mrgreen" title="mrgreen" height="15" width="15" /><img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_mrgreen.gif" alt="mrgreen" title="mrgreen" height="15" width="15" /><img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_mrgreen.gif" alt="mrgreen" title="mrgreen" height="15" width="15" /><img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_mrgreen.gif" alt="mrgreen" title="mrgreen" height="15" width="15" /><img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_mrgreen.gif" alt="mrgreen" title="mrgreen" height="15" width="15" /> <img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_smile.gif" alt="smile" title="smile" height="15" width="15" /><img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_smile.gif" alt="smile" title="smile" height="15" width="15" /><img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_smile.gif" alt="smile" title="smile" height="15" width="15" /><img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_smile.gif" alt="smile" title="smile" height="15" width="15" /><img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_smile.gif" alt="smile" title="smile" height="15" width="15" /> <img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_wink.gif" alt="wink" title="wink" height="15" width="15" /><img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_wink.gif" alt="wink" title="wink" height="15" width="15" /><img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_wink.gif" alt="wink" title="wink" height="15" width="15" /><img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_wink.gif" alt="wink" title="wink" height="15" width="15" /><img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_wink.gif" alt="wink" title="wink" height="15" width="15" /> <img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_rolleyes.gif" alt="rolleyes" title="rolleyes" height="15" width="15" /><img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_rolleyes.gif" alt="rolleyes" title="rolleyes" height="15" width="15" /><img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_rolleyes.gif" alt="rolleyes" title="rolleyes" height="15" width="15" /><img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_rolleyes.gif" alt="rolleyes" title="rolleyes" height="15" width="15" /><img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_rolleyes.gif" alt="rolleyes" title="rolleyes" height="15" width="15" /> <img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_biggrin.gif" alt="biggrin" title="biggrin" height="15" width="15" /><img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_biggrin.gif" alt="biggrin" title="biggrin" height="15" width="15" /><img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_biggrin.gif" alt="biggrin" title="biggrin" height="15" width="15" /><img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_biggrin.gif" alt="biggrin" title="biggrin" height="15" width="15" /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-7183583647784555884?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-38694210341517808332008-05-09T04:36:00.015+04:002008-05-09T05:32:24.228+04:00<span style="font-family:Zawgyi-one;">“ ေဖာက္ ! ”<br />“ ေဖာက္ ! ”<br />“ ေဖာက္ ! ”<br /><br />“ဟာ သြားၿပီ။ ေဟ့ေကာင္ ငါ့စာအုပ္ေပၚ မိုးေရေတြ စိမ့္က်လာၿပီ။”<br />“ေအးကြ ငါ့စာအုပ္ေပၚလဲ က်လာၿပီ။”<br />“ကဲ တပည့္တို႔ စာအုပ္ေတြ လြယ္အိတ္ထဲထည့္ၿပီး အတန္းေနာက္မွာ စုၿပီး ထိုင္ေနၾကေနာ္။”<br /><br />ေက်ာင္းေဆာင္အိုေလးရဲ႕ သက္ကယ္မိုးတို႔ မိုးရြာသည့္အခါတိုင္း မိုးစက္တို႔ကို သူ႔ရဲ႕ မလံုမလဲ အကာအရံေအာက္မွာ စာသင္ေနေသာ က်ေနာ္တို႔ဆီ လက္ေလွ်ာ့ စြန္႔လႊတ္လိုက္ၿမဲ။ မိုးေပါက္တို႔ စာအုပ္က်လာသည္ကို စာသင္ေနဆဲ ဆရာမကလည္း သတိထားမိသြား သည္ထင္။ စာသင္ေဆာင္ရဲ႕ ေနာက္နားက မိုးအနည္းငယ္လံုေသာ ေျမကြက္လပ္ေလးဆီ စုထိုင္ခိုင္းလိုက္ေလသည္။ ေရးလက္စ စာအုပ္ကို အျမန္လြယ္အိတ္ထဲ ထိုးထည့္ၿပီး အတန္းေနာက္ေလးမွာ စုထိုင္ေနလိုက္ၾကသည္။ စာသင္ခံုေတြေပၚမွာ မိုးေရတို႔ တျဖည္းျဖည္း ရႊဲစိုလာသည္ကိုသာ ထိုင္၍ၾကည့္ေနရေတာ့သည္။<span id="fullpost"><br /><br />တျခားအတန္းမွ ေက်ာင္းသားမ်ားလဲ က်ေနာ္တို႔လိုပင္ စာသင္ခံုေတြမွာ ရွိမေနႏိုင္ေတာ့။ မိုးလြတ္ရာ ေနရာေတြဆီမွာ ဟုိတစု ဒီတစု အတိုင္းသား ျမင္ေနရသည္။ စာသင္ခန္းက တစ္တန္းကို တစ္ေဆာင္မဟုတ္။ ေဟာခန္းရွည္အတြင္းမွာ တစ္တန္းႏွင့္ တစ္တန္း ခြဲျခားထားသည္တို႔က ေက်ာက္သင္ပုန္းမ်ားႏွင့္ ဆရာမထိုင္ေသာ စားပြဲမ်ားသာ။ ဒီၿမိဳ႕ေလးရဲ႕ တခုတည္းေသာ အလယ္တန္း ေက်ာင္းေလးရဲ႕ မူလတန္း ေက်ာင္းသား အားလံုးမွာ ဒီေဟာခန္းရွည္အတြင္း၌သာရွိသည္။ နံရံတစ္ခုကေတာ့ အတြင္းဘက္မွ ေမ်ာတိုင္တတိုင္ျဖင့္ က်ားကန္ရပ္တည္ထားရသည္။<br /><br />ျပတင္းေပါက္တို႔ ပိတ္ထားေသာ္လည္း မခိုင္မခံ့ပတၱာတို႔မွာ ေလတိုးဒဏ္ေၾကာင့္ တကၽြိကၽြိျမည္လွ်က္။ တံခါးရြက္တို႔မွာလည္း တေဂ်ာက္ေဂ်ာက္ေအာ္ေနဆဲ။ ေၾကာက္စိတ္ျဖင့္ ၿငိမ္သက္ေနေသာ က်ေနာ္တို႔ၾကားမွာေတာ့ ဆရာမ၏ အားေပးသံႏွင့္ ေလျပင္းတို႔ စီးခ်င္းထိုးသံမ်ား ႀကီးစိုးလွ်က္။ စာသင္ေဆာင္ေပၚမွ သက္ကယ္တို႔ကို ေလျပင္းေဝွ႔သျဖင့္ သက္ကယ္ေခ်ာင္းေတြက တဖ်န္းဖ်န္း။ မိုးရြာလို႔ ခံုေတြေရာ လြယ္အိတ္ပါ မိုးစိုလို႔ စာသင္တာ ရပ္ၿပီး အိပ္ျပန္ခဲ့ရေပါင္းလည္း မနည္းေတာ့ေပ။ တခါတရံ အိမ္ျပန္ရလို႔ မိုးရြာထဲမွာ ေဆာ့ရင္းျပန္ကာ ေပ်ာ္မိေပမယ့္ ႀကိမ္ဖန္မ်ားလာေတာ့ စာသင္ခန္း ေခ်ာင္ေလးမွာ ကပ္ၿပီးမိုးခိုေနရတာကို ဝမ္းနည္းအားငယ္လာသည္။<br /><br />ေလျပင္းက ျပင္းသထက္ ျပင္းလာသည္ထင့္။ အမိုးသက္ကယ္တို႔ကို တုတ္ေႏွာင္ထားသည့္ ႏွီးမ်ားျပတ္ေတာက္ကာ သက္ကယ္ခ်ပ္တခ်ိဳ႕ ေက်ာင္းေခါင္မိုးကို စြန္႔ခြာထြက္ေျပးေလၿပီ။ လြင့္ေနေသာ တိမ္တို႔ကို တစထက္တစ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ျမင္လာၾကရေတာ့သည္။ သစ္ရြက္စိမ္းတို႔ ျဖဳတ္ခူးလာေသာ ေလျပင္းက ေခါင္မိုးအေပါက္မွ စာသင္ခန္းထဲသို႔ သစ္ရြက္ေၾကြတို႔ႏွင့္အတူ တဟုန္ထုိး ဝင္လာၾကသည္။<br /><br />“ဆရာေရ မုန္တိုင္းကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ျပင္းထန္တယ္။ အမိုးလည္း ပြင့္ကုန္ၿပီ။ ကေလးေတြအတြက္ ဒီအေဆာင္ထဲမွာ စိတ္ခ်ရပါ့မလား။ ျပန္ခုိင္းလိုက္ရင္ ေကာင္းမလား။”<br />“ေလကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ျပင္းေနတာပဲ။ ဒါေပမယ့့္ မလႊတ္လိုက္နဲ႔အံုး ဆရာမ။ အျပန္လမ္းမွာ သစ္ပင္က်ိဳးတာ ဓါတ္တိုင္လဲတာနဲ႔ေတြ႔ရင္ ပိုအႏၲရယ္ရွိတယ္။”<br />ဆရာႏွင့္ ဆရာမ ေျပာေနသံကို ၾကားၿပီး ေၾကာက္စိတ္က ပိုဝင္လာသည္။ အမိုးပြင့္သြားေသာ ေနရာမွ မိုးစက္တို႔က မိုးခိုရာ ေနရာထိ ေရာက္လာသျဖင့္ လြယ္အိတ္ထဲမွ ထီးေလးကို ထုတ္ေဆာင္းမိသည္။ သစ္ပင္က်ိဳးသံမ်ားလည္း ၾကားလာရသည္။<br /><br />“ေဟ့ေကာင္ လာေလ ထီးေအာက္ဝင္”<br />“ဪ ေအး”<br />လြယ္အိတ္ေလးကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုတ္ကိုင္ထားရင္း သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ စာသင္ေဆာင္ေအာက္မွာပင္ ထီးေလးေဆာင္းကာ ငုတ္တုတ္ေလး ထိုင္ေနၾကရသည္။ သူငယ္ခ်င္း မ်က္ႏွာမွာ စိုးရိမ္စိတ္တို႔ ျပည့္ႏွက္ေနသည္။<br />“ေက်ာင္းျပန္ရင္ သရက္သီးသြားေကာက္ရေအာင္ကြာ။ ဒီေလနဲ႔ဆို အမ်ားႀကီး ေၾကြမွာကြ” စိတ္ေျပာင္းေအာင္ ေျပာလိုက္သည္။<br />“ဒီေန႔ အေမဖ်ားလို႔ အလုပ္မသြားဘူးကြ။ အိမ္မွာ အေမတစ္ေယာက္တည္း က်န္ခဲ့တယ္။ အိမ္ေခါင္းရင္းက ကုကၠိဳကိုင္း က်ိဳးက်ရင္ ငါ့အိမ္ေလးလြတ္မွာ မဟုတ္ဘူးကြာ။ အေမ့အတြက္ စိတ္ပူတယ္။”<br /><br />က်ေနာ္လည္း ဘာမွ ျပန္မေျပာႏိုင္ေတာ့။ က်ေနာ္လည္း အိမ္ကို စိတ္ပူေနသည္ေလ။ ဆရာမကို အားကိုးတႀကီး ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူလဲ က်ေနာ္တုိ႔ေဘးနားမွာ ထီးေလးေဆာင္းရင္း ဘုရားစာရြတ္ေနသည္။ ဆရာကေတာ့ ေမ်ာတိုင္ေထာက္ထားရသည့္ နံရံနားမွ ေက်ာင္းသားမ်ားကို တျခားေနရာသို႔ ေရြ႕ခုိင္းေနသည္။ သက္ကယ္တို႔လည္း တစ္ခ်ပ္ၿပီး တစ္ခ်ပ္လြင့္စင္ကုန္သည္မွာ တဝက္နီးပါး ျဖစ္ေနေလၿပီ။ ထီးေဆာင္းထားေသာ္ လည္း မလံုေတာ့သည္မို႔ ေက်ာင္းဝတ္စံုလည္း စိုရြဲလွ်က္။ လူလည္း ခိုက္ခိုက္တုန္ေနသည္။ တစ္နာရီေလာက္ တိုက္ေနသည့္ ဒီမုန္တိုင္းကလည္း ခုထိမရပ္ေသး။<br /><br />“<span style="font-weight: bold;">ဝုန္း…..</span>”<br /><br />အသက္ရႈတို႔ပင္ ရပ္သြားမိသည္။ ေမ်ာတိုင္ေထာက္ထားေသာ သစ္သားနံရံတစ္ခ်ပ္မွာ အျပင္သုိ႔ ရုတ္ခ်ည္း ၿပိဳက်သြားသည့္ျမင္ကြင္းမွာ မ်က္ဝန္းမွတဆင့္ ႏွလံုးသားကို ဆုတ္ညစ္ေခ်မြလိုက္သလိုပင္။ ေက်ာင္းသားမ်ား ေနရာေျပာင္းလိုက္သည္ေရာ နံရံမွာ အျပင္ဘက္သို႔ ၿပိဳလဲသည္ေရာေၾကာင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား အထိအခိုက္ မရွိလိုက္သည္က ေတာ္ေသးသည္။ ေနာက္ထပ္ နံရံေတြ ၿပိဳက်လာအံုးမလား မသိႏိုင္ေပ။ ေရွာင္ေျပးစရာလဲ မရွိ။ စာသင္ေဆာင္ အျပင္မွာလည္း မုန္တိုင္းက တဝွီးဝွီး ၊ သစ္ကိုင္းမ်ား တေျဖာင္းေျဖာင္းက်ိဳး ၊ သစ္ပင္တို႔ တစ္ပင္ၿပီး တစ္ပင္ ၿပိဳလဲေနသည္။ ဆရာ/ဆရာမမ်ားရဲ႕ ညႊန္ၾကားမႈေအာက္မွာပင္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားနဲ႔အတူ ဒီစာသင္ေဆာင္ႀကီး တစ္ေဆာင္လံုး ၿပိဳလဲရင္လဲ ခံလိုက္ေတာ့မည္လို႔ ဆံုးျဖတ္ကာ မ်က္စိစံုမွိတ္ထားလိုက္ေတာ့သည္။ နားထဲတြင္ေတာ့ ေက်ာင္းသူမ်ားရဲ႕ ငိုသံမ်ား ၊ သစ္ကိုင္းက်ိဳးသံမ်ား….။<br /><br />ေနာက္ နာရီဝက္ေလာက္အၾကာတြင္ မုန္တိုင္းစဲသြားသည္။ ေကာင္းကင္မွာလည္း တိမ္မည္းတို႔ ေလ်ာ့ပါးလာသည္။ မိုးစက္တို႔ေတာ့ တဖြဲဖြဲက်ေနဆဲ။ ဆရာ/ဆရာမမ်ားလည္း မုန္တိုင္းကို စိတ္ခ်ရၿပီမို႔ ဂရုတစိုက္ အိမ္ျပန္ၾကဖို႔မွာကာ ျပန္လႊတ္လိုက္သည္။ စာသင္ခန္း တံခါးကို ဖြင့္လိုက္ေတာ့ ေက်ာင္းဝင္းေလး တစ္ခုလံုး သက္ကယ္မိုးမ်ား သစ္ကိုင္းမ်ား သစ္ရြက္ေၾကြမ်ား ဟိုတစ ဒီတစ ျပန္႕ၾကဲလို႔။ ဝိုင္းႀကီးပတ္ပတ္ ဒူေဝေဝ ကစားခဲ့ၾကသည့္ မန္က်ည္းပင္ႀကီးကေတာ့ အျမစ္ေတြေပၚကာ တစ္ပင္လံုး လဲေလ်ာင္းအိပ္စက္သြားေလၿပီ။<br />ေက်ာင္းဝင္းထဲမွအထြက္ လည္ျပန္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ စာအံသံေတြ ဆြတ္ပ်ံ႕ေနခဲ့တဲ့ စာသင္ေဆာင္ေလးမွာ အရိုးက်ဲက်ဲ ေခါင္တိုင္မ်ားသာ က်န္ေတာ့သည့္ ေခါင္မိုးေလး ၊ တဖက္ပြင့္ေနေသာ နံရံေလးႏွင့္ တံုးလံုးလဲေနသည့္ ကစားေဖာ္ မန္က်ည္းပင္ႀကီးတို႔ အရုပ္ဆိုးစြာ က်န္ရစ္ခဲ့သည္။ အိမ္ျပန္ရမည့္ လမ္းေလးမွာေတာ့ သစ္ရြက္ေၾကြမ်ား သစ္ကိုင္းက်ိဳးမ်ားႏွင့္ လဲေနေသာ ဓါတ္တိုင္မ်ား ျပည့္ႏွက္လို႔…..။<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">က်ေနာ္ေရးတာက ငယ္ငယ္က ေက်ာင္းသားဘဝေလးမွာ မုန္တိုင္းေၾကာင့္ ၾကံဳခဲ့ဖူးတဲ့ ခံစားမႈေလးပါ။ ခုလက္ရွိ အမိျမန္မာျပည္မွာ မုန္တိုင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ေနတဲ့ ဆိုးက်ိဳးေတြထက္ အဆမ်ားစြာ ေသးငယ္ပါတယ္။ ေသဆံုးခဲ့ၾကရတဲ့ ျပည္သူျပည္သားမ်ားအတြက္ စိတ္မေကာင္းျခင္းမ်ားစြာ ျဖစ္မိပါတယ္။ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ကူညီေဖးမေပးႏိုင္ၾကဖို႔လည္း တိုက္တြန္းပါတယ္။ ေသြးခ်င္းေမာင္ႏွမမ်ား ေလေဘးအႏၲရာယ္ ဆိုးက်ိဳးဒုကၡမ်ားမွ အျမန္ဆံုး လြတ္ေျမာက္ႏိုင္ပါေစဗ်ာ...</span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-3869421034151780833?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-4650793806675458332008-05-01T09:29:00.004+04:002008-05-01T21:51:37.663+04:00<span style="font-family:Zawgyi-one;">ႏိုးတာနဲ႔ ထတာ <br />ကြဲျပားမႈကို ငါမသိဘူး။<br />ဘုတ္နဲ႔ က်ီးေတာင္<br />ငွက္ဆိုတာေလာက္ပဲ ငါသိတာ။<br />လိုခ်င္သူက “လု”<br />ယူလိုက္ေပးလိုက္လုပ္သူက “လူ”<br />ဆံုးရံႈးသူက “လူး”<br />မွန္သူေတြက “လင္း”<br />မွားသူေတြက “လိမ္”<br />ေသြးထိုးသူေတြက “ေလ” ျဖစ္မယ္ဆို<br />ငါကေတာ့ “လြတ္”<br />ဝါသနာပါရာ င့ါကေလာင္မွာ<br />ငါ့အႏုပညာေတြကိုပဲ မွင္ျဖည့္ပါရေစ...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-465079380667545833?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-49647601664537720102008-05-01T08:07:00.005+04:002008-05-01T08:34:26.637+04:00<span style="font-family:Zawgyi-one;">စာေမးပြဲနီးလာလို႔ သိပ္မအားခ်င္ေတာ့ဘူး ျဖစ္ေနတယ္ဗ်။ ဒါေပမယ့္ ရသေလာက္ကိုေတာ့ ေရးေနအံုးမွာပဲဗ်ာ။ ဟိုတစ္ေန႔က VZO က version အသစ္ေတာင္းတာနဲ႔ တင္ၿပီး စမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ Recording function တစ္ခုပိုလာတာကို ေတြ႔လာရတယ္။ ေျပာရင္းနဲ႔ ရုပ္ေရာ အသံေရာ ဖမ္းထားလို႔ ရတယ္ဆိုေတာ့ မဆိုးဘူးေပါ့။ ဒါေပမယ့္ Recording လုပ္လို႔ ရထားတဲ့ ဖိုင္က <span style="color: rgb(255, 0, 0);">vcr</span> အမ်ိဳးအစားၾကီးျဖစ္ေနေတာ့ ျပန္ၾကည့္ခ်င္ရင္ VZO နဲ႔ပဲ ျပန္ၾကည့္လို႔ ရၿပီး တျခား Player နဲ႔ ၾကည့္လို႔ မရဘူး ျဖစ္ေနတာေပါ့။ VZO version 6.0 မေပၚေသးခင္က ဟိုးအရင္ကတည္းက သံုးခဲ့ရတာကေတာ့ screen record ေဆာ့ဖ္ဝဲေတြ သံုးခဲ့ရပါတယ္။<span id="fullpost"> အဲဒီေဆာ့ဖ္ဝဲကေတာ့ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">avi</span> ဖိုင္နဲ႔ ထြက္ေပးလို႔ ဘယ္ player နဲ႔မဆို ရုပ္ေရာ အသံေရာ ျပန္ၾကည့္လို႔ရပါတယ္။ အဲဒီေဆာ့ဖ္ဝဲက screen မွာ presentation အေနနဲ႔ လုပ္ျပၿပီး မွတ္တမ္းတင္တာေတြကို <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Full screen</span> recording လုပ္လို႔လဲ အဆင္ေျပပါတယ္။ webcam နဲ႔ ေျပာသမွ်ေတြကို မွတ္တမ္းတင္ခ်င္တဲ့ ကိုကိုမမမ်ားအတြက္လည္း webcam ေပၚရာေနရာကို <span style="color: rgb(255, 0, 0);">select window (or) select region</span> ေပးျပီး recording လုပ္ထားလို႔ ရပါတယ္။ vzo နဲ႔မွ မဟုတ္ပဲ Yahoo, QQ, Skype, ooVoo စတဲ့ ဘယ္ webcam software နဲ႔ေျပာေျပာ ဒီေဆာ့ဖ္ဝဲနဲ႔ ရိုက္ၿပီး ဘယ္ player နဲ႔မဆို ျပန္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ဗ်ာ။ လိုခ်င္သူမ်ား ဒီမွာ <a href="http://www.fileden.com/files/2008/2/25/1781574/Software/ACA%20recorder.rar">Download</a> ႏိုင္ပါတယ္။ Latest version ကေတာ့ crack မရေသးလို႔ ရက္ (၃၀) သာ သံုးခြင့္ျပဳတာမို႔ crack ရၿပီးသား version ကိုပဲ ေပးလိုက္ပါတယ္။ setup ကိုု Run လိုက္ရင္ Trial version ျဖစ္ပါၿပီ။ ၿပီးရင္ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">C > Program Files > ACASystems > ACARecorder203</span> ဖိုင္ထဲက <span style="color: rgb(255, 0, 0);">acacam</span> ကိုဖ်က္ၿပီး Download ယူထားတဲ့ဖိုင္ထဲက crack ဖိုင္ထဲမွာရွိတဲ့ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">acacam</span> ကို အစားသြင္းထည့္ေပးလိုက္ရင္ Full version ျဖစ္ပါၿပီ။ webcam နဲ႔ ေျပာသမွ် ဆိုသမွ်ေလးေတြကို သတိရတိုင္း ျပန္ၾကည့္ႏိုင္ၾကပါေစဗ်ာ... <img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_razz.gif" alt="razz" title="razz" height="15" width="15" /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-4964760166453772010?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-61418333006274939782008-04-26T23:54:00.003+04:002008-04-26T23:59:39.809+04:00<div style="text-align: center;"><span style="font-family:Zawgyi-one;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">“ကဲ... ဘယ္လိုလူစားမ်ိဳးလဲ”</span></span><br /></div><span style="font-family:Zawgyi-one;"><br />ယဥ္ေက်းသူ - အီးမေပါက္ခင္ “ခြင့္ျပဳပါေနာ္” ဟု ေျပာၿပီး အီးေပါက္ၿပီးေသာအခါ “ေဆာရီး” ဟု ေျပာတတ္သူ<br />မရိုးသားသူ - ကိုယ္က အီးေပါက္ေသာ္လည္း ဝန္မခံပဲ “ကၽြန္ေတာ့္ေခြးလက္ခ်က္ေပါ့” ဟု လႊဲခ်တတ္သူ<br />မိုက္မဲသူ - အီးေပါက္ခ်င္ေသာ္လည္း မေပါက္ပဲ အတင္းေအာင့္ထားတတ္သူ<br />ဗဟုသုတၾကႊယ္ဝသူ - ဘယ္အခ်ိန္ ဘယ္ေနရာမွာ အီးေပါက္ရမလဲ သိတတ္သူ<br />ဒုကၡေရာက္ေနသူ - အီးအလြန္ေပါက္ခ်င္ေသာ္လည္း အီးေပါက္ရန္ ဘယ္လိုမွ ၾကိဳးစား၍ မရသူ<br />လွ်ိဳ႕ဝွက္တတ္သူ - လက္သည္မေပၚေအာင္ (သို႔မဟုတ္) သူ႔လက္ခ်က္မွန္း ဘယ္သူမွ မသိေအာင္ အီးေပါက္သူ<span id="fullpost"><br />ၾကြားဝါသူ - အီးေပါက္ႏိုင္ျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဂုဏ္ယူေနတတ္သူ<br />ႏွိပ္စက္တတ္သူ - လူမ်ားေသာ ေနရာတြင္မွ ေရြးၿပီး အီးေပါက္တတ္သူ<br />သိပၸံပညာရွင္ - အီးေပါက္ၿပီးလွ်င္ ေလထုညစ္ညမ္းမွာကို စိုးရိမ္ေနတတ္သူ<br />ရွက္တတ္သူ - အီးေပါက္ၿပီးလွ်င္ မေနတတ္ မထိုင္တတ္ႏွင့္ မ်က္ႏွာတစ္ခုလံုး နီရဲေနတတ္သူ<br />အၾကံပိုင္သူ - အီးေပါက္သံကို မၾကားေအာင္ အသံအက်ယ္ၾကီး စကားေျပာျပီး ရယ္ေမာျပတတ္သူ<br />အလြန္တံုးၿပီး အသံုးမက်သူ - အီးေပါက္ၿပီးသည္ႏွင့္ ကိုယ္ထဲက ေလေတြ ေလ်ာ့သြားၿပီ အထင္နဲ႔ ျပန္မွ်တေအာင္ ေလကို တဝႀကီး ျပန္ရႈသြင္းတတ္သူ<br />ကပ္ေစးနဲသူ - အီးကို အကုန္မေပါက္ပဲ ခ်န္ထားတတ္သူ<br />အတၱႀကီးသူ - ငါ့အီးက မနံဘူးဟု ယံုၾကည္ေနတတ္သူ<br />အေပါင္းအေဖာ္မက္သူ - သူငယ္ခ်င္းမ်ားစုၿပီး အီးအေပါက္ၿပိဳင္ေနတတ္သူ<br />သီးသန္႔ဆန္သူ - ဆိတ္ကြယ္ရာသို႔သြားၿပီးမွ အီးေပါက္တတ္သူ<br />ေရကိုခ်စ္သူ - ေရကူးကန္ ၊ ေရခ်ိဳးဇလံုထဲတြင္ ေရခ်ိဳးသန္႔စင္ရင္း အီးေပါက္သူ<br />သန္စြမ္းသူ - အင္အား မစိုက္ထုတ္ရပဲ အီးေပါက္ႏိုင္သူ<br />ရိုးသားသူ - အီးေပါက္ေၾကာင္း ဝန္ခံသူ<br />အာရံုစူးစိုက္သူ - အသံၾကားရံုႏွင့္ ဘယ္သူအီးေပါက္တာဟု ေဖာ္ထုတ္ႏိုင္သူ<br />ကံဆိုးသူ - အီးေပါက္ရန္ႀကိဳးစားရာမွ အီအီးထြက္သြားသူ<br /><br />ကဲ စာဖတ္သူမ်ားလဲ ဘယ္လိုလူျဖစ္သလဲဆိုတာ ကြန္မက္မွာ ေရးေပးသြား <img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_mrgreen.gif" alt="mrgreen" title="mrgreen" height="15" width="15" /> </span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-6141833300627493978?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-81050032126063926482008-04-24T02:26:00.008+04:002008-04-24T02:44:31.928+04:00<span style="font-family:Zawgyi-one;">ေက်ာင္းကပြဲအတြက္ ဒိုးပတ္ဝိုင္းတိုက္ေနလို႔ မအားရဘူး ျဖစ္ေနတယ္ဗ်ာ။ ေက်ာင္းကတဖက္ အနားကပ္မွ သိရတာတဖက္ေၾကာင့္ ညဘက္ေတြပါ ေလ့က်င့္ေနၾကရတယ္ဗ်ာ။ ဒိုးပတ္ဝိုင္းတိုက္ရင္း ႏိုင္ငံရပ္ျခားေရာက္ေနတဲ့ ျမန္မာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ျဖစ္တတ္တဲ့ အခ်က္ေလး တစ္ခုေတြ႔ရလို႔ ဒီပို႔စ္ကို ေရးလိုက္တာပါ။ တျခားႏိုင္ငံေတြမွာကေတာ့ ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းမွာ အမ်ားအားျဖင့္ ျမန္မာဆုိရင္ ေက်ာင္းသားနဲ႔ေက်ာင္းသူ မွ်ၿပီး ရွိတတ္ၾကပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ေမာ္စကိုမွာလဲ တျခားႏိုင္ငံက ပညာသင္သူေတြမွာလဲ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူေတြ မွ်ၿပီး ရွိတတ္ၾကပါတယ္။ ေက်ာင္းကပြဲတိုင္းမွာလဲ ႏိုင္ငံအလိုက္က ျပိဳင္ပြဲအဖြဲ႔မွာ<span id="fullpost"> မိန္းကေလးေက်ာင္းသူေတြရဲ႕ အကအဖြဲ႔ေတြပါ တြဲဖက္ပါတတ္ၾကပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာေတြကေတာ့ မိန္းကေလးဆိုလို႔ မူးလို႔ပင္ ရႈစရာမရွိေပမယ့္ ျမန္မာ့ရိုးရာ အိုးစည္ဒိုးပတ္နဲ႔ ဦးေရႊရိုး ေဒၚမိုး အကေတြ ရွိေနလို႔ ေတာ္ပါေသးတယ္ဗ်ာ။ တျခားႏိုင္ငံေတြက ေခတ္ေပၚ ဒစ္စကိုတီးလံုးေတြ ဒီေဂ်ေတြနဲ႔ စံုတြဲအကေတြနဲ႔ ၿပိဳင္မယ့္အခ်ိန္မွာ က်ေနာ္တို႔ကလဲ ျမန္မာ့ရိုးရာ အိုးစည္ဒိုးပတ္ဝုိင္းနဲ႔ သံခ်ပ္ေတြဆို ဦးေရႊရိုးအကနဲ႔ ၿပိဳင္ၾကမွာေပါ့။ ေက်ာင္းမွာရွိတဲ့ ေက်ာင္းသားထဲက တကယ္တတ္သူေတြေရာ ဟိုစပ္စပ္ ဒီစပ္စပ္ ပါတတ္သူေတြ ( က်ေနာ့္လိုေပါ့ <img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_mrgreen.gif" alt="mrgreen" title="mrgreen" height="15" width="15" /><span style="font-family:Zawgyi-one;"><span id="fullpost"> ) စုၿပီး ဝိုင္းေလးဖြဲ႕လိုက္ၾကတယ္။ ႏိုင္ငံရပ္ျခားမို႔ မရွိမဲ့ရွိမဲ႔ မစံုမလင္ အိုးစည္ ဒိုးပတ္ေတြနဲ႔ပဲ ၿမိဳင္ဆိုင္ေအာင္ ၊ ၿပိဳင္ပြဲမွာ မ်က္ႏွာမငယ္ေအာင္ စိတ္ပါလက္ပါ ႀကိဳးစားၾကတာေတြ႔ေတာ့ အားရွိစရာပါ။ ဒါေပမယ့္ အဝတ္အစားမွာ အခက္အခဲ ျဖစ္လာပါတယ္။ ေျပာခ်င္တာလဲ အဲဒါပါပဲ။ အိုးစည္ ဒိုးပတ္ဝိုင္းဆိုေတာ့ ဝုိင္းသားေတြလဲ ျမန္မာပီပီ တိုက္ပံုနဲ႔ ပုဆိုး ဝတ္ၾကမယ္လို႔ သတ္မွတ္လိုက္ၾကတယ္။ အဲဒီမွာ စေတြ႔တာပဲ။ ပုဆိုးက ျမန္မာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ပါလာတတ္ၾကေသးတယ္။ မရွိသေလာက္ ရွားတာက လည္ကုတံုးအက်ီနဲ႔ တိုက္ပံု။ ႏိုင္ငံျခား လာမွာမို႔ မဝတ္ရဘူး မလိုဘူးလို႔ သတ္မွတ္ၿပီး မယူလာတတ္ၾကဘူးဗ်ာ။ ႏိုင္ငံျခားမွာလဲျဖစ္ ဝတ္ေလ့ဝတ္ထလဲမရွိ ေလဆိပ္မွာ အဝတ္အစား အေလးခ်ိန္ေက်ာ္မွာ စိုးလို႔ ယူမလာတာလို႔ ဆိုခ်င္ဆိုၾကပါလိမ့္မယ္။ လက္ခံႏိုင္ေလာက္တဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္ျဖစ္ေပမယ့္ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">အေရးအေၾကာင္းရွိလို႔ ျမန္မာေဟ့လို႔ ေၾကြးေၾကာ္ရမယ့္ အခ်ိန္မွာ ျမန္မာ့ရိုးရာ ဝတ္စံုေတာင္ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္က ဝတ္မျပႏိုင္ပဲနဲ႔ ငါ ျမန္မာရယ္လို႔ ဘယ္လိုဟစ္ေၾကြးႏိုင္ပါ့မတဲ့လဲ။</span> ဒါ့ေၾကာင့္ <span style="color: rgb(51, 204, 0);">ျပည္ပကို ထြက္ခြာလာတဲ့ ျမန္မာတိုင္း ျမန္မာဆန္ဆန္ ရိုးရာဝတ္စံု တစ္စံုေလာက္ေတာ့ ပါလာသင့္တယ္လို႔ ထင္မိတယ္ဗ်ာ။ ပါလာေအာင္လဲ ႀကိဳးစားၿပီး ယူလာေစခ်င္တယ္။</span> ကိုယ့္ႏိုင္ငံ ကိုယ့္ယဥ္ေက်းမႈကို ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ထိမ္းသိမ္းရင္း ႏိုင္ငံတကာ အလယ္မွာ ျမန္မာရယ္လို႔ ေမာ္ၾကြားႏိုင္ပါေစဗ်ာ</span></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-8105003212606392648?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-41513725667850872042008-04-22T03:51:00.006+04:002008-04-22T04:18:00.859+04:00<span style="font-family:Zawgyi-one;">ေက်ာင္းကပြဲအတြက္ တီးဝိုင္းတိုက္ေနရလို႔ မအားဘူး ျဖစ္ေနတယ္ဗ်ာ။ ႏိုင္ငံအႏွံ႔က လူမ်ိဳးအလိုက္ တီးက ကၾကမွာဆိုေတာ့ ျမိဳင္ျမိဳင္ဆိုင္ဆိုင္ေလး ျဖစ္ေအာင္ အားလံုး ဝိုင္းၿပီး ၾကိဳးစားေနၾကရတယ္။ ဆုေလး ဘာေလး ေပးမလားေတာ့ မသိရေသးဘူးဗ်။ </span><img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_razz.gif" alt="razz" title="razz" height="15" width="15" /><span style="font-family:Zawgyi-one;"> ျမန္မာ့ရိုးရာ အုိးစည္ဒိုးပတ္ကို ဦးေရႊရိုး ေဒၚမိုးနဲ႔ တြဲျပီး တီးမႈတ္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ တတ္သည့္ပညာ မေနသာ ဆုိသလို ဝင္ရႈပ္လိုက္တာကေတာ့ ဘာဂ်ာမႈတ္မလို႔ဗ်ိဳ႕။ </span><img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_mrgreen.gif" alt="mrgreen" title="mrgreen" height="15" width="15" /><span style="font-family:Zawgyi-one;"> ဒါ့ေၾကာင့္ အသစ္မေရးျဖစ္ဘူး ျဖစ္ေနရတာ။ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">လာၾကည့္ၿပီး </span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:Zawgyi-one;" >အသစ္</span><span style="font-family:Zawgyi-one;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">မေတြ႔ရမွာ အားနာလို႔ ဖြဲ႔တည္ရာမဂၢဇင္းမွာ ပါၿပီးသားျဖစ္တဲ့ ေရွးသမိုင္းက စက္ရုပ္မ်ားကို မဂၢဇင္းမွာ မဖတ္ရေသးတဲ့ သူေတြအတြက္ ျပန္တင္ေပးလိုက္ပါတယ္ဗ်ာ။</span><br /><br />ေရွးသမိုင္းက စက္ရုပ္မ်ား<br /><br />သာမာန္အားျဖင့္ စက္ရံုမ်ားစတင္ တီထြင္လာခ်ိန္ကို ႏွစ္ဆယ္ရာစုလို႔ပဲ ထင္မိၾကမွာပါ။ တကယ္ေတာ့ ေပေလးပင္ ရွင္ေလးပါးမွ ရွင္မဟာရဌသာရ ေရးသားထားေသာ တံတားဦး မဂၤလာေစတီေတာ္ ေမာ္ကြန္းထဲမွာပါတဲ့<span id="fullpost"> ဆယ့္ငါးရာစုႏွစ္က အရုပ္တစ္ရုပ္ အေၾကာင္းမွ စတင္ရပါလိမ့္မယ္။ ဒီအရုပ္ကို စက္ၾကိဳးယႏၲရားအတတ္နဲ႔ အေျခခံျပီး သစ္သားနဲ႔ ျပဳလုပ္ထားတဲ့ ပုဏၰားရုပ္ ျဖစ္ပါတယ္။ တန္ေဆာင္း၏ အေရွ႕ေျမာက္ တေနရာမွာ ဆံပင္းကို က်စ္ကြာ ေနာက္တြဲထံုးလ်က္ မုတ္ဆိတ္ က်င္စြယ္တို႔ကို ဖားလ်ားခ်လ်က္ မွန္ကူကြက္ကို ေရးျခယ္လ်က္ အရြယ္အိုမင္းလွေသာ ပုဏၰားသစ္သားရုပ္ၾကီး တစ္ရုပ္ျဖစ္သည္။ ပုဏၰားရုပ္ၾကီးသည္ ႏႈတ္ခမ္းကို ဖြင့္ကာ အုပ္ကာ ေမးတလႈပ္လႈပ္ျဖင့္ လူပကိ အရွင္ကဲ့သို႔ စကားေျပာတတ္ေလသည္။ ပုဏၰားရုပ္ၾကီးထံ လကၡဏာေမးလွ်င္ မ်က္ေတာင္ ခတ္လွ်က္ မ်က္လံုးလည္လွ်က္ ျပံဳးျပံဳးရယ္ရယ္ႏွင့္ လကၡဏာၾကည့္ေပးတတ္သည္။ ဂါထာတို႔ကို နားဝင္ခ်ိဳေအာင္ ရြတ္တတ္ေလသည္။ လာသမွ်ေသာသူတို႔အား အဘ အမယ္ စသည္ျဖင့္ ခ်စ္စဖြယ္ ေခၚတတ္သည္။ လူပရိသတ္မ်ားအား “ငါသည္ သီဟိုမင္းထံမွ ေရႊနန္းသဘင္ပြဲေတာ္သို႔ ကိုယ္စားလာေရာက္ျခင္း ျဖစ္သည္ ၊ ငါ့အသက္သည္ အသက္ ၈၀ ရွိျပီ” ဟု ပီပီသသ ေျပာတတ္သည္တဲ့။<br /><br />အဲဒီေခတ္က စက္ၾကိဳးယႏၲရား အတတ္မွာ အလြန္ပင္ စိတ္ဝင္စရာ ေကာင္းေနေခ်ေလျပီ။ စက္ၾကိဳး ယႏၲရားအတတ္ဆိုတာကေတာ့ စက္သီး ၊ ဘီး ၊ ေခြးသြားစိတ္ ၊ ေမာင္းတန္ ၊ ခ်ိတ္ဆက္ ၊ သံကြင္း နဲ႔ ေလးျပား ကဲ့သို႔ ပစၥည္းမ်ားကို စက္ၾကိဳးေတြနဲ႔ ခ်ိန္ျပိး တပ္ဆင္တဲ့ပညာရပ္လို႔ အေျခခံ ယူဆလို႔ ရပါတယ္။ ပုဏၰားရုပ္ၾကီးကို ေလ့လာၾကည့္ရင္ စက္ၾကိဳးယႏၲားရားအတတ္အျပင္ အျခားပညာရပ္ေတြကိုပါ စိတ္ဝင္စားစရာ ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။ ဥပမာ - စကားေျပာေစတဲ့နည္း။ အဲဒီေခတ္အခ်ိန္က ျမစ္ကမ္းနား နေဘးလုိ ေနရာေတြမွာ အင္မတန္ ထူးဆန္းတဲ့ အသံဖမ္းေက်ာက္တံုးေတြ ရွိတယ္။ အဲဒီ ေက်ာက္တံုးေတြနားမွာ သြားစကားေျပာမိရင္ ေက်ာက္တံုးေတြက စကားေတြကို ဖမ္းထားျပီး ျပန္လႊင့္ေပးတတ္တယ္။ အလြန္ အံ့ၾသဖြယ္ ရွားပါး ေက်ာက္တံုးေတြေပါ့။ ျဖစ္ႏိုင္ပမလားလို႔ သံသယရွိဖြယ္ရွိတယ္။ အသံဖမ္းတယ္ အသံလြင့္တယ္ဆိုတာက လွ်ပ္စစ္ဓါတ္ သံလိုက္ဓါတ္နဲ႔ လွ်ပ္စစ္လိႈင္း သံလိုက္လိႈင္းေတြ စိးေမ်ာနစ္ျမဳပ္ႏိုင္တဲ့ အရာရယ္ ကာဗြန္မႈန္႔လို ႔ ပစၥည္းေတြရယ္ အခ်ိဳးက်က် ေပါင္းစပ္သြားခဲ့ျပီး ျဖစ္ႏိုင္လာပါတယ္။ ဒီလိုနည္းနဲ႔ ေဗဒင္ေဟာတဲ့ စကားသံေတြ ေပၚေစပါတယ္။ လာသူမ်ားကို အသက္အရြယ္အလိုက္ ႏႈတ္ဆက္တတ္တာ ၊ ဟန္ပန္ေတြ ေပၚေအာင္ လုပ္တာ တျခားလႈပ္ရွားမႈေတြကေတာ့ ဘယ္လိုအတတ္ပညာေတြေၾကာင့္လို႔ အတိအက် မေဖာ္ျပထားခ့ဲပါဘူး။ အလြန္ လွ်ိဳ႕ဝွက္ခဲ့သည္ေလ။ အဲဒီေခတ္က ဘုရားတည္တာေတာင္ ပံုစံတူတည္ထားမွာစိုးလို႔ ပန္းရံဆရာေတြကို ကြပ္မ်က္ခဲ့သည္မလား။<br />သစ္သားပုဏၰားရုပ္ထက္ အဆင့္ျမင့္လာတဲ့ စက္ရုပ္ကေတာ့ သီရိဓမၼာေသာကမင္းၾကီး လက္ထက္မွာပါ။ ျဖစ္လာပံုက သီရိဓမၼာေသာကမင္းၾကီးဟာ တျခားမင္းတပါး ကိုးကြယ္ထားတဲ့ ဌာပနာေတြကို လိုခ်င္စိတ္ျဖစ္လာတယ္။ အဲဒီေခတ္က ဌာပနာေတြကို ဓားစၾကၤာ လွံစၾကၤာေတြ ၾကားထဲမွာထားတယ္ေလ။ ဓားစၾကၤာ လွံစၾကၤာေတြေၾကာင့္ သြားယူသူ ေခါင္းျပတ္မွာကိုး။ ဒါ့ေၾကာင့္ စက္ၾကိဳးယႏၲရားအတတ္ တတ္သူကို သြားယူခိုင္းေတာ့ သူ႔ရဲ႕ အတတ္နဲ႔ ဓားစၾကၤာ လွံစၾကၤာေတြကို ဖ်က္ဆီးျပီး ဌာပနာေတြကို ယူလာႏိုင္ခဲ့တယ္။ ဒီစက္ၾကိဳးယႏၲရားအတတ္ဟာ ေခါမတိုင္းက စတင္ခဲ့တဲ့မို႔ သူတို႔ပညာကို တျခားတုိင္းျပည္က ရသြားရင္ လိုက္သတ္တယ္ေလ။ ဒါနဲ႔ပဲ တစ္ေန႔မွာ သီရိဓမၼာေသာကမင္းၾကီးဆီကို ေခါမတိုင္းမွ အင္မတန္လွပျပီး အဖိုးတန္တဲ့ ေသတၲာၾကီးတစ္လံုး လက္ေဆာင္ေပးလိုက္တယ္။ မင္းၾကီးလဲ ေသတၲာၾကီးရေတာ့ အားရဝမ္းသာ ဖြင့္ခိုင္းတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္သူမွ ဖြင့္လို႔မရဘူးျဖစ္ေနခဲ့တယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ စက္ၾကိဳးယႏၲရားအတတ္ တတ္သူကို ေခၚဖြင့္ခုိင္းေတာ့ အဲဒီလူက စမ္းသပ္ျပိးတဲ့ေနာက္မွာ မဖြင့္ပါရေစနဲ႔ ေသတၲာကို ဖြင့္လိုက္ရင္ အထဲက စက္ရုပ္ထြက္လာျပီး သူ႔ေခါင္းကို ျဖတ္ပါလိမ့္မယ္လို႔ ေလွ်ာက္တယ္။ မင္းၾကီးက အတင္းဖြင့္ခိုင္းေလေတာ့ ေသတၲာကို ဖြင့္လိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ အထဲက စက္ရုပ္က ဝုန္းကနဲ ထြက္လာျပီး သန္လ်က္နဲ႔ အဲဒီပညာရွင္ရဲ႕ ေခါင္းကိုျဖတ္ ေခါင္းျပတ္ကိုပိုက္ျပီး သူ႔တုိင္းျပည္ကို ျပန္ထြက္ေျပးသြားေလသတဲ့။ ဌာပနာေတြကို ကာကြယ္ထားတဲ့ ဓားစၾကၤာ လွံစၾကၤာေတြကို ဖ်က္ဆီးႏိုင္တဲ့ ပညာရွင္ကို ျပန္သတ္ခ်င္တဲ့အတြက္ တီထြင္ဖန္တီးထားတဲ့ စက္ရုပ္ပါ။ အျခား ဘယ္လိုစက္ရုပ္မ်ိဳးေတြ ဖန္တီးခဲ့ေသးလဲဆိုတာ သိခြင့္မရေစခဲ့တာ ဘဝင္မက်စရာပါ။ အဲဒီအခ်ိန္က ပညာရွင္ေတြသာ အခ်င္းခ်င္း မသတ္ခဲ့ရင္ ခုခ်ိန္ဆို ဘယ္ေလာက္မ်ား တိုးတက္ေနလိုက္ေလမလဲ ေတြးမိရင္လဲ ႏွေမ်ာစရာပါ အဲဒီေခတ္ကေတာင္ ဒီလို စက္ရုပ္မ်ိဳးလုပ္ႏိုင္ခဲ့ေသးေတာ့ ခုေခတ္မွာ လကမၻာေပၚကို တက္ေနတဲ့ ရိုေဘာ့ေတြ လူသားနဲ႔ ထပ္တူနီးပါး တူေနတဲ့ ရိုေဘာ့ေတြ တီထြင္လာႏိုင္တာ ေနာက္က်တယ္လို႔ေတာင္ ဆိုလိုက္ခ်င္တယ္ဗ်ာ။ ။</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-4151372566785087204?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-20382306463074604992008-04-19T18:21:00.007+04:002008-04-19T18:45:49.832+04:00<span style="font-family:Zawgyi-one;">သူငယ္ခ်င္းေတြ ေျပာလာၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္မွ်ေဝထားတဲ့ <a href="http://minnkyansis.blogspot.com/2008/03/desktop.html" target="'\">3D Desktop</a> ဟာ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">expire</span> ျဖစ္သြားလို႔ သံုးလို႔မရေတာ့ဘူးလို႔ ေျပာလာၾကပါတယ္။ ဟုတ္ပါတယ္။ က်ေနာ္ Download ေပးလိုက္တဲ့ ဖိုင္ထဲမွာ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Crack</span> ပါမသြားတာပါ။ ခု Crack သီးသန္႔ ေပးလိုက္ပါတယ္။ ဒီမွာ <a href="http://www.fileden.com/files/2008/2/25/1781574/Software/Deskspace%20crack.rar">Download</a> ယူႏိုင္ပါတယ္။ ရလာတဲ့ Crack ကို copy ယူၿပီး <span style="color: rgb(255, 0, 0);">C >> Program File >> Deskspace</span> ဖိုင္ထဲမွာ ထည့္ေပးလိုက္ပါ။ ရွိၿပီးသား <span style="color: rgb(255, 0, 0);">deskspace.exe</span> ေနရာမွာ လဲၿပီး ထည့္ေပးလိုက္ရင္ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">activate</span> ျဖစ္သြားပါၿပီ။ အားလံုး အိုေကသြားပါေစဗ်ာ </span><img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_wink.gif" alt="wink" title="wink" height="15" width="15" /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-2038230646307460499?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-4854539554718468552008-04-19T01:51:00.019+04:002008-04-19T04:50:03.268+04:00<span style="font-family:Zawgyi-one;">ႏွစ္သစ္မွာ အားလံုးရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ႕ပါေစဗ်ာ။ သၾကၤန္တြင္းမွာ ေပ်ာ္ခဲ့ရႊင္ခဲ့ရသူေတြရွသလို သာမာန္ရက္ေတြအတိုင္း ျဖတ္သန္းရသူေတြလဲ ရွိၾကမွာပါ။ က်ေနာ္ကေတာ့ ျမန္မာ သၾကၤန္မွာေလာက္ မေပ်ာ္ရေပမယ့္ မႏွစ္ကထက္ေတာ့ ပိုေပ်ာ္ခဲ့ရပါတယ္။ သၾကၤန္ရက္ေတြ ေက်ာ္ေတာ့လဲ လြမ္းတဲ့စိတ္ေတြကို ေမ့ထားလိုက္ၿပီး ပံုမွန္ျပန္လည္ပတ္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားရ အံုးမွာေပါ့ဗ်ာ။ </span><img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_cry.gif" alt="cry" title="cry" height="15" width="15" /><br /><span style="font-family:Zawgyi-one;"><br />ႏွစ္သစ္အတြက္ လက္ေဆာင္ေလးေတြ ေပးလိုက္အံုးမယ္ဗ်ာ။ တျခားေတာ့ ဟုတ္ပါဘူး။ စြယ္စံုသံုးလုိ႔ ရႏိုင္မယ့္ Notepad နဲ႔ TimerShutdown ေဆာ့ဖ္ဝဲေလးေတြပါ။ အရင္ဆံုး စြယ္စံုသံုး Notepad အေၾကာင္းကို အရင္ ရွင္းျပပါမယ္။<span id="fullpost"> စြယ္စံုသံုး Notepad ဆိုတာကေတာ့ တင္စားလိုက္တာပါ။ တကယ္နာမည္ကေတာ့ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Notepad++</span> ပါ။ သူဆီမွာပဲ ရိုးရိုး Notepad အေနနဲ႔ ေရးလို႔ရသလို တျခားအမ်ိဳးအစား ၅၀ အထိ ေျပာင္းၿပီး ေရးႏိုင္ပါတယ္။ အသံုးအဝင္ဆံုး <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Language</span> ေတြကေတာ့ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">C, C#, C++, CSS, HTML, Java, PHP, XML</span> ေတြပါပဲ။ Notepad ထဲမွာတင္ပဲ တခါတည္း အဲဒီ Language ေတြကို ေရးႏိုင္ပါတယ္။ ဥပမာ- HTML code ေတြကို ကိုယ္တိုင္ေရးသားတဲ့အခါ အရင္က <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Microsoft office</span> မွာ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Front Page</span> ထပ္ေပါင္းျပီး ေရးခဲ့ရပါတယ္။ ခု ဒီ Notepad++ ထဲမွာ တခါတည္း ေရးၿပီး အမွားအမွန္ ၾကည့္လို႔ ရပါတယ္။ preview ၾကည့္လို႔ မရတာ တခုပါပဲ။ New window စေခၚရင္ေတာ့့ ရိုးရိုး <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Notepad (.txt)</span> နဲ႔ စပါတယ္။ ေနာက္ မိမိေရးခ်င္တဲ့ အမ်ိဳးအစားကို <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Language</span> မွာ သြားေျပာင္းလိုက္ရင္ အဆင္ေျပသြားပါၿပီ။ ေဇာ္ဂ်ီေဖာင့္အတြက္ေတာ့ ျမန္မာလို မေပၚပါဘူး။ က်ေနာ္မသိေသးတဲ့ အသံုးျပဳပံုေတြလဲ ရွိေတာ့ရွိပါေသးတယ္။ စိတ္ဝင္စားရင္ေတာ့ စမ္းၾကည့္ေပါ့။ မေလးပါဘူး။ ဒီမွာ <a href="http://www.fileden.com/files/2008/2/25/1781574/Software/npp.4.8.5.Installer.rar">Download</a> ယူႏိုင္ပါတယ္။ ေလ့လာခ်င္ရင္ေတာ့ <a href="http://notepad-plus.sourceforge.net/" target="'\">ဒီမွာ</a> ပါ။<br /><br />ေနာက္တမ်ိဳးကေတာ့ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">TimerShutdown</span> ေဆာ့ဖ္ဝဲပါ။ ေဆာ့ဖ္ဝဲအေၾကာင္း မေျပာခင္ အရင္က သံုးခဲ့ပံုကို အရင္ ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ timershutdown နည္းေတြကေတာ့ အမ်ားႀကီး ရွိပါတယ္။ က်ေနာ္ သိသေလာက္ေလးေတာ့ ေျပာျပပါမယ္။ အရင္က timer shutdown ခ်ခ်င္ရင္ Desktop ေပၚမွာ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">New shutcut</span> ေခၚရပါတယ္။ Location of item မွာ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">shutdown –s –t</span> ၿပီးရင္ ထားခ်င္တဲ့ အခ်ိန္(စကၠန္႔)ကို ေရးပါတယ္ (ဥပမာ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">shutdown –s –t 300</span> လို႔ ေရးလိုက္ရင္ ၅မိနစ္ အၾကာမွာ shutdown က်ပါမယ္)။ ေရးျပီးလို႔ Next ေပးလိုက္တဲ့အခါ exe တစ္ခု ထြက္လာပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီ shutdown.exe ကို Double-click လိုက္ရင္ shutdown time ျပထားတဲ့ message ေပၚလာပါလိမ့္မယ္။ ေပးထားတဲ့ အခ်ိန္မျပည့္ခင္ shutdown မက်ခ်င္လို႔ ျပန္ျဖည္ခ်င္ရင္ေတာ့ control panel ရဲ႕ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Run (window+R)</span> ကို ေခၚပါ။ Run မွာ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">shutdown –a</span> လို႔ ေရးလိုက္ရင္ shutdown အတြက္ message လည္း ေပ်ာက္သြားျပီး shutdown မက်ေတာ့ပါဘူး။<br /><br />အထက္မွာ ေရးခဲ့တာေတြကေတာ့ အရင္က သံုးခဲ့တာပါ။ ခု အဲဒါေတြ လုပ္စရာမလိုတဲ့ ေဆာ့ဖ္ဝဲေလး မွ်လိုက္ပါတယ္။ timer shutdown ေပးခ်င္တဲ့ အခါ ဒီေဆာ့ဖ္ဝဲေလးကို Double-click လိုက္ျပီး <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Enter Minutes</span> မွာေတာ့ ကိုယ္ေပးခ်င္တဲ့ အခ်ိန္ကို ေရးလိုက္ျပီး shutdown ဆိုရင္ ျပီးပါျပီ။ ေဆာ့ဖ္ဝဲကို ဒီမွာ <a href="http://www.fileden.com/files/2008/2/25/1781574/Software/Timer%20Shutdown.rar">Download</a> ယူႏိုင္ပါတယ္။<br /><center><a href="http://www.ripway.com/"><img src="http://h1.ripway.com/kalay/timershutdown.JPG" border="0" /></a></center><br />တတ္သေလာက္ မွတ္သေလာက္ေလးကို ကလိထားတာေလးေတြနဲ႔ ေပါင္းၿပီး အသံုးဝင္မလားလို႔ ေရးေပးတာျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္ တတ္လြန္းလို႔ မဟုတ္ပါဘူး။ က်ေနာ္ထက္ တတ္တဲ့သူေတြ အမ်ားၾကီးပါ။ မွားတာေတြ႔ရင္လဲ ေျပာပါဗ်ာ။ ကြန္ပ်ဴတာ အသံုးျပဳသူတိုင္း အဆင္ေျပႏိုင္ပါေစ.... <img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_biggrin.gif" alt="biggrin" title="biggrin" height="15" width="15" /><br /><br />တဆက္တည္းမွာပဲ ေၾကညာဝင္ေပးလိုက္အံုးမယ္။ (သူတို႔ဆီက ေခါက္ဆြဲစားထားလို႔ <img style="color: rgb(51, 204, 0);" class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_mrgreen.gif" alt="mrgreen" title="mrgreen" height="15" width="15" /> ) က်ေနာ့္ဆီကေန ဘေလာ့ဂ္ေရာဂါ ကူးစက္ခံသြားရၿပီး ၾကိဳးစားေရးလာၾကသူေတြပါ။ သူတို႔ကေတာ့ <span style="color: rgb(0, 153, 0);">အသားအနက္ႏုေရာင္ေလးနဲ႔ ပိန္ပိန္ပါးပါး အရိုးထဲက အားေတြထုတ္ၿပီး က်ေနာ့္အေၾကာင္း အေကာင္းတစ္ခုမွ မပါေအာင္ေရးတတ္တဲ့ ေနာင္ေတာ္ ဗိုလ္ဟိန္းမွ လူႏွင့္မလိုက္ေအာင္ ႏုေပးထားေသာ</span> <a href="http://anyartharlayy.blogspot.com/" target="'\">အညာသားေလး</a> <span style="color: rgb(0, 153, 0);">အမည္ျဖင့္၄င္း</span> ၊ <span style="color: rgb(153, 51, 153);">အြန္ေစာလို႔ ခ်စ္စႏိုးေခၚခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ</span>ွ <a href="http://sawmandai.blogspot.com/" target="'\">ေစာမ႑ိဳင္</a> <span style="color: rgb(153, 51, 153);">အမည္ျဖင့္၄င္း ( ဘေလာ့မွာ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">မ႑ိဳင္ၾကီး</span> လို႔ သူ႔ကိုယ္သူ ေရးထားတာကို က်ေနာ္ကေတာ့ ေလးလံုးမို႔ ေကာင္းေကာင္း မဖတ္မိပဲ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">မႏိုင္ၾကီး</span> လို႔ပဲ ျမင္ေနတယ္ <img style="color: rgb(51, 204, 0);" class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_mrgreen.gif" alt="mrgreen" title="mrgreen" height="15" width="15" /> )</span> ၊ <span style="color: rgb(204, 153, 51);">ေနာက္တေယာက္ကေတာ့ ဟာသကဗ်ာေတြ ကာတြန္းေတြနဲ႔ ဘေလာ့သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို ျပံဳးရယ္ၿပီး အသက္ပိုရွည္ေစမယ့္</span><span style="color: rgb(204, 153, 51);"> </span><a href="http://koyinnyein.blogspot.com/" target="'\">ကိုရင္ညိန္း</a> တို႔ျဖစ္ပါတယ္။ သြားေရာက္ေမႊေႏွာက္လိုက္ပါအံုးဗ်ာ <img class="emoticon" src="http://wolverinex02.googlepages.com/icon_razz.gif" alt="razz" title="razz" height="15" width="15" /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-485453955471846855?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-29009056563705881502008-04-15T16:44:00.011+04:002008-04-15T17:57:54.426+04:00<span style="font-family:Zawgyi-one;">သၾကၤန္အႀကိဳေန႔မွာ သူငယ္ခ်င္း ဘေလာ့ဂါေတြနဲ႔ လည္ခဲ့ၿပီး ဒီေန႔လို ႏွစ္တိုင္းမၾကံဳႏိုင္တဲ့ သၾကၤန္ဒုတိယအက်ေန႔မွာေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ေက်ာင္းမွ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ သံရံုးမွ လူၾကီးမ်ားနဲ႔ ရုရွားဆရာ ဆရာမမ်ားကို ဖိတ္မ႑ကျပဳကာ သူငယ္ခ်င္း ညီအကိုတစ္ေတြနဲ႔ စည္စည္ကားကား က်င္းပခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒီႏိုင္ငံသားမ်ားမွ ျမန္မာတို႔ရဲ႕ႏွစ္သစ္လို႔ အသိအမွတ္ျပဳၾကတဲ့ ေန႔ရက္ေလးတစ္ရက္လဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေရာက္စကဆို ဧၿပီလမွာမွ ႏွစ္သစ္ကူးတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ျမန္မာဓေလ့ကို အထူးအဆန္းေမးလို႔ ရွင္းျပခဲ့ရတာေလးကို မွတ္မိပါေသးတယ္။ ေနာက္ေတာ့ အက္ေဆးေရးရင္လဲ ျမန္မာတို႔ရဲ႕ ႏွစ္သစ္ကူး သၾကၤန္ပြဲအေၾကာင္းကို အေလးေပးၿပီး ေရးခဲ့ၾကပါတယ္။ အပိုင္ႏိုင္ဆံုးျဖစ္ေအာင္ ေရးလာၾကေတာ့ ဒီႏိုင္ငံမွ ဆရာ ဆရာမမ်ားရဲ႕ စိတ္အဝင္စားဆံုး အက္ေဆးတစ္ပုဒ္လဲ ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။ ယဥ္ေက်းမႈေတြ ဘယ္လိုပင္ ကြာျခားပါေစ ႏွစ္ေဟာင္းက အညစ္အေၾကးေတြကို သၾကၤန္ေရနဲ႔ ေဆးေၾကာၿပီး ႏွစ္သစ္ကို ၾကိဳဆိုတဲ့ ျမန္မာ့ဓေလ့ကို သေဘာက် ႏွစ္သက္ၾကတာကို ေတြ႔လာရပါတယ္။<span id="fullpost"> မႏွစ္ကဆိုရင္ ျမန္မာကို သံုးေခါက္ေလာက္ ေရာက္ခဲ့ဖူးတဲ့ ရုရွားႏိုင္ငံသားမ်ားနဲ႔ ျမန္မာဘာသာ သင္ေနေသာ သင္တန္းသားမ်ားပါ တက္ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာစကားတတ္ထားသူက ေက်းဇူးတင္စကား ေျပာသြားတဲ့အခါ ျမန္မာသၾကၤန္တြင္းမွာ ရဟန္းတစ္ခါ ဝတ္ခဲ့ဖူးတယ္လို႔ေတာင္ဆိုလို႔ အံ့ၾသဝမ္းသာခဲ့ရပါတယ္။ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈနဲ႔ ဗုဒၶဘာသာ က်ယ္ျပန္႔လာတဲ့အတြက္ ဂုဏ္ယူခဲ့ရပါတယ္။ ဒီႏွစ္ေတာ့ သူတို႔မေရာက္လာခဲ့ပါဘူး။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ဒီေန႔ပြဲေလးက ဓါတ္ပံုေတြကို သူငယ္ခ်င္းမ်ား ခံစားႏိုင္ေအာင္ မွ်ေဝလိုက္ပါတယ္။ သၾကၤန္တြင္း ကြန္ပ်ဴတာေရွ႕မွာတင္ေနျပီး ပြဲအမ်ိဳးမ်ိဳး တက္ရေအာင္ေပါ့ဗ်ာ။<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SASk-jYnydI/AAAAAAAAAJA/R_E_wm-FDco/s1600-h/thingyan+2008+%281%29.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SASk-jYnydI/AAAAAAAAAJA/R_E_wm-FDco/s320/thingyan+2008+%281%29.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5189454065195010514" border="0" /></a>သၾကၤန္ပြဲက်င္းပတာကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေက်ာင္းက ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူမ်ားအတြက္ ဖြင့္လွစ္ထားတဲ့ ေကာ္ဖီဘားပါပဲ။ မနက္အေစာၾကီး ထျပီး အိပ္ခ်င္မူးတူးနဲ႔ အခမ္းအနား ျပင္ဆင္ခဲ့ရပါတယ္။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SASlLzYnyeI/AAAAAAAAAJI/za8hGaKDTLo/s1600-h/thingyan+2008+%2815%29.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SASlLzYnyeI/AAAAAAAAAJI/za8hGaKDTLo/s320/thingyan+2008+%2815%29.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5189454292828277218" border="0" /></a> သူတို႔ကေတာ့ ခက္ခက္ခဲခဲ မွာယူထားရတဲ့ ဒိုးပတ္အိုးစည္မ်ားနဲ႔ ျမိဳင္ျမိဳင္ဆိုင္ဆိုင္ တီးမႈတ္ခဲ့ၾကတဲ့ တီးဝိုင္းသားမ်ား ျဖစ္ပါတယ္။ ကီးဘုတ္နဲ႔ ဂစ္တာတီးခတ္ႏိုင္သူနဲ႔ ေပါင္းစပ္ထားတဲ့ BAND ေလးတစ္ခုသဖြယ္ပါပဲ။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SASlXDYnyfI/AAAAAAAAAJQ/hsd676J8Wfg/s1600-h/thingyan+2008+%282%29.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SASlXDYnyfI/AAAAAAAAAJQ/hsd676J8Wfg/s320/thingyan+2008+%282%29.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5189454486101805554" border="0" /></a>ျမန္မာ့ရိုးရာ ဦးေရႊရိုးနဲ႔ ေဒၚမိုးအက ကျပေနၾကတာပါ။ ရုရွားဆရာ ဆရာမမ်ား သံခ်ပ္ကို နားမလည္ၾကေပမယ့္ ဦးေရႊရိုးနဲ႔ ေဒၚမိုးတို႔ရဲ႕ အကနဲ႔ အမူအယာတို႔ကို စိတ္ဝင္တစား ၾကည့္ၿပီး ရီေမာေနခဲ့ၾကပါတယ္။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SASljjYnygI/AAAAAAAAAJY/FTYtv8faaZw/s1600-h/thingyan+2008+%287%29.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SASljjYnygI/AAAAAAAAAJY/FTYtv8faaZw/s320/thingyan+2008+%287%29.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5189454700850170370" border="0" /></a>လွပ်ိဳျဖဴတို႔ရဲ႕ သၾကၤန္ယိမ္းအက ျဖစ္ပါတယ္ :P တကယ္ကို ညီညီညာညာနဲ႔ ကခဲ့ၾကတဲ့ ညီေလးႏွစ္ေယာက္ပါ။ မအံ့ၾသနဲ႔ေနာ္ ေတာ္ရံု ယိမ္းအဖြဲ႔ေလာက္ရဲ႕ အခ်ိဳးအဆစ္ေတာ့ အသာေလးပဲဗ်။ သူတို႔လဲ ေက်ာခ်မ္းခ်မ္းနဲ႔ ၾကိဳးစားကျပခဲ့ၾကပါတယ္။ အဆိုေကာင္း အကေကာင္းနဲ႔ေပါ့။ း)<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SASl_TYnyhI/AAAAAAAAAJg/-HG7pLrvAZU/s1600-h/thingyan+2008+%2818%29.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SASl_TYnyhI/AAAAAAAAAJg/-HG7pLrvAZU/s320/thingyan+2008+%2818%29.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5189455177591540242" border="0" /></a>ေရေလာင္းရင္းနဲ႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ကေနၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေရေလာင္းမခံဖူးတဲ့ ဆရာ ဆရာမမ်ားကေတာ့ ေရစိုမွာ စိုးလို႔ ဟိုေျပး ဒီေျပးျဖစ္ေနေလရဲ႕ း) သၾကၤန္သီခ်င္းေတြၾကားမွာ အားလံုး နစ္ေမ်ာလို႔ေပါ့။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SASmSDYnyiI/AAAAAAAAAJo/uRIvaLt06OI/s1600-h/thingyan+2008+%2823%29.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SASmSDYnyiI/AAAAAAAAAJo/uRIvaLt06OI/s320/thingyan+2008+%2823%29.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5189455499714087458" border="0" /></a>မွတ္တမ္းတင္ ဗီဒီယုိရိုက္ေပးရာကေန ဒါရိုက္တာအေက်ာ္အေမာ္ ျဖစ္ေအာင္ထိၾကိဳးစားေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ေပါ့ဗ်ာ။ ရွင္ျပဳ နားသ အလွ်ဴမဂၤလာပြဲမ်ား မွတ္တမ္းတင္ရန္ ေအာ္ဒါလက္ခံသည္ ဟတ္ဟတ္</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-2900905656370588150?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-48311763369571560042008-04-14T23:51:00.013+04:002008-04-15T02:45:23.949+04:00<span style="font-family:Zawgyi-one;">မေန႕က (၁၃.၄.၀၈) သၾကၤန္အက်ေန႕မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ဒီမွာအတူတူရွိေနၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္း (Blogger)ေတြ ပထဆံုးအၾကိမ္ စံုစံုလင္လင္ ဆံုဆည္းခဲ့ၾကပါတယ္။ သၾကၤန္တြင္းမွာ သူမ်ားေတြ ကိုယ္စီကိုယ္စီ ကိုယ့္နည္းကိုယ့္ဟန္နဲ႕ ေပ်ာ္ပါးေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔လည္း အမွတ္တရေလး ျဖစ္သြားေအာင္ အခုလုိ ဆံုၾကဖို႔ စီစဥ္လိုက္ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္…။<br /><br />အဲဒီေန႕က ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ေတြ႕ဆံုမွဳေလးဟာ အေပ်ာ္သေဘာ အမွတ္တရ သေဘာမ်ိဳး တစ္ခု တည္းအတြက္ သီးသန္႕မဟုတ္ပဲ မၾကာခင္မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ သူငယ္ခ်င္းေတြ စုေပါင္းၿပီး တည္ေထာင္ၾကမယ့္ Website ေလးတစ္ခုအေၾကာင္းကို ေဆြးေႏြး တိုင္ပင္ၾကဖို႔လည္း ပါ၀င္ပါတယ္။<span id="fullpost"> ထို Website ေလးမွာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ တတ္သမွ်၊ သိသမွ် နည္းပညာအေၾကာင္းအရာမ်ား၊ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ဖန္တီးထားတဲ့ အႏုပညာမ်ားနဲ႕အတူ အျခားအျခားေသာ အက်ိဳးရွိႏုိင္တဲ့ အခန္းက႑မ်ားကို ထည့္သြင္းသြားဖို႕ ရည္ရြယ္ ထားပါတယ္။<br /><br />ကြ်န္ေတာ္တို႔ဆံုဆည္းမွဳရဲ႕ ပထမခရီးစဥ္အေနျဖင့္ Парк Культуры (Park Of Cultre) လို႕ ေခၚတဲ့ ပန္းျခံကို ပထမဆံုး စတင္ခ်ီတက္ၾကပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ၀မ္းတြင္းသာယာစိုေျပေရးကိုလည္း အဲဒီ့ေနရာမွာပဲ ေျဖရွင္းၿပီး အမွတ္တရ ဓါတ္ပံုေတြနဲ႕ မွတ္တမ္းတင္ခဲ့ၾကပါတယ္။ အဲဒီ့ေနာက္မွာေတာ့ ကမာၻေပၚမွာ နာမည္ၾကီးေနရာတစ္ခုျဖစ္တဲ့ ရုရွားနန္းေတာ္ရင္ျပင္ Красная Плошадь (Red Square) ကို ဆက္လက္ထြက္ခြာခဲ့ၿပီး မွတ္တမ္းဓါတ္ပံုမ်ားျဖင့္ မွတ္တမ္းတင္ခဲ့ၾကပါတယ္။<br /><br />ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ အမွတ္တရ ဆံုဆည္းမွဳေလးမွာ ထူးဆန္းမွဳေလာ တိုက္ဆိုင္မွဳေလာမသိတဲ့ အျဖစ္ အပ်က္ေလးတစ္ခုကိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ၾကံဳေတြ႕ခဲ့ရပါတယ္..။ ဘာလဲဆိုေတာ့ မိုးရြာျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ လက္ရွိေနထိုင္တဲ့ ေနရာမွာ ဒီလိုအခ်ိန္မ်ိဳးမိုးရြာေလ့ ရြာထမရွိပါဘူး။ ဘာလို႕ ကြ်န္ေတာ္က မိုးရြာတာကို အထူးအဆန္းတစ္ခုအေနနဲ႕ ေျပာရေၾကာင္းကို သိခ်င္ရင္ေတာ့ အခုကြ်န္ေတာ္တို႕ အစီအစဥ္မွာ ပါတဲ့သူမ်ားကိုျဖစ္ျဖစ္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ႏွင့္အတူ တစ္ႏွစ္တည္း ေက်ာင္းအတူတူ တက္ခဲ့ၾကတဲ့ တစ္ျခား သူငယ္ခ်င္းမ်ားကိုပဲ ေမးၾကည့္လိုက္ၾကပါေတာ့ :)<br /><br />ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ဆံုဆည္းမွဳ အမွတ္တရေန႕ရက္ေလးကို ကြ်န္ေတာ္တို႕ ခ်စ္တဲ့ စာဖတ္သူမ်ား၊ Blogger ညီအစ္ကိုမ်ား၊ ေမာင္ႏွစ္မ်ားအားလံုးကို ေ၀မွ်ရင္းနဲ႕ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">“မဂၤလာႏွစ္သစ္မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ခ်စ္တဲ့ ျမန္မာျပည္သူ ျမန္မာျပည္သားမ်ားအားလံုး စိတ္၏ခ်မ္းသာျခင္း ၊ ကိုယ္၏ က်န္းမာျခင္းႏွင့္ ျပည့္စံုၾကပါေစရန္ ဆုေတာင္းေပး လိုက္ပါတယ္။ ထို႕အတူ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ အမိျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္ၾကီးသည္လည္း ယခု ထက္ပိုမို၍ စည္ပင္သာယာ၀ေျပာၿပီး ဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတက္ေစေၾကာင္း ဆုမြန္ေကာင္းမ်ား ေတာင္းအပ္ပါသည္။”</span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SAO_qjYnyVI/AAAAAAAAAIA/xDeLStS9pWw/s1600-h/1.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SAO_qjYnyVI/AAAAAAAAAIA/xDeLStS9pWw/s320/1.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5189201933434866002" border="0" /></a> Moscow River ကို တံတားေပၚကေန မွတ္တမ္းတင္ထားတာပါ...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SAPARzYnyWI/AAAAAAAAAII/qZSD3xsh1ak/s1600-h/2.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SAPARzYnyWI/AAAAAAAAAII/qZSD3xsh1ak/s320/2.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5189202607744731490" border="0" /></a> ဒါကေတာ့ (Park Of Cultre) ပန္းျခံအ၀င္ ဂိတ္၀မွာပါ...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SAPAnzYnyXI/AAAAAAAAAIQ/B4d9now3cNA/s1600-h/3.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SAPAnzYnyXI/AAAAAAAAAIQ/B4d9now3cNA/s320/3.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5189202985701853554" border="0" /></a> (Park Of Cultre) ပန္းျခံထဲမွာပါ...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SAPBCDYnyYI/AAAAAAAAAIY/RMn_XfXMiFc/s1600-h/4.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SAPBCDYnyYI/AAAAAAAAAIY/RMn_XfXMiFc/s320/4.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5189203436673419650" border="0" /></a> Red Square နားမွာရွိတဲ့ ကမာၻ႕ေျမပံုေပၚက အမိျမန္မာျပည္ ေျမပံုေရွ႕မွာပါ...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SAPBZjYnyZI/AAAAAAAAAIg/AqNyLZ-rdTY/s1600-h/5.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SAPBZjYnyZI/AAAAAAAAAIg/AqNyLZ-rdTY/s320/5.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5189203840400345490" border="0" /></a> ေရမလာတဲ့ ေရပန္းၾကီးေဘးမွာပါ... :P << ေရလာရင္ေတာ္ေတာ္လွပါတယ္ :) >> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SAPDCjYnyaI/AAAAAAAAAIo/yts4HBwDKGM/s1600-h/6.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SAPDCjYnyaI/AAAAAAAAAIo/yts4HBwDKGM/s320/6.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5189205644286609826" border="0" /></a> ဒါကေတာ့....ဒီလိုေပါ့... :) <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SAPE8TYnybI/AAAAAAAAAIw/0fcEWc0Opts/s1600-h/7.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SAPE8TYnybI/AAAAAAAAAIw/0fcEWc0Opts/s320/7.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5189207735935682994" border="0" /></a> ေလွခါးထစ္ေလးမ်ား.... <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SAPF9TYnycI/AAAAAAAAAI4/G-l7QmbIqSw/s1600-h/8.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/SAPF9TYnycI/AAAAAAAAAI4/G-l7QmbIqSw/s320/8.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5189208852627179970" border="0" /></a> Moscow River နဲ႕ အမွတ္တရ...<br /><br /><br />ကၽြန္ေတာ္တို႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္စုကေတာ့ <a href="http://bluearrow.myanmarbloggers.org/">မွ်ားျပာ</a> <a href="http://nyeinnyo.blogspot.com/">ညိမ္းညိဳ</a> <a href="http://maungkaungaung.blogspot.com/">ေမာင္ေကာင္းေအာင္</a> <a href="http://minnkyansis.blogspot.com/">မင္းက်န္စစ္</a> <a href="http://tinthtooshwe.blogspot.com/">တင့္ထူးေရႊ</a> <a href="http://natshinnaung.blogspot.com/">နတ္ရွင္ေနာင္</a> <a href="http://blackdream21.blogspot.com/">BLACK DREAM</a> နဲ႔ ႏွစ္ဆန္းတစ္ရက္ေန႔မွာ ဘေလာ့ဂ္စဖြင့္မယ့္ ကိုရင္ညိန္း တို႔ျဖစ္ပါတယ္။</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-4831176336957156004?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-31272860107944920832008-04-14T22:35:00.005+04:002008-04-14T23:54:35.203+04:00<span style="font-family:Zawgyi-one;">ဒီႏွစ္သၾကၤန္ကေတာ့ အမွတ္တရေတြ အမ်ားႀကီးျဖစ္ရတယ္ဗ်ာ။ က်ေနာ္ေရးထားတဲ့ ဝတၳဳကို ဘေလာ့မွာ တင္ေတာ့ အပိုင္းလိုက္ျဖစ္ေနလို႔ ဖတ္ရတာ အားမလို အားမရျဖစ္ေနမွာ ၊ ဇတ္လမ္းကို အဆက္ျပတ္သြားတဲ့ သူေတြ ရွိေနမွာစိုးလို႔ <a href="http://mmthinker.iblogger.org/" target="'\">ကိုသင္ကာ</a> နဲ႔ <a href="http://hanthitnyeim.isgreat.org/" target="'\">ကိုဟန္သစ္ၿငိမ္</a>တို႔ကို ဝတၳဳစာအုပ္ေလး တစ္အုပ္အျဖစ္ လုပ္ေပးဖို႔ ပူဆာလိုက္ပါတယ္။ သၾကၤန္အၾကိဳေန႔မွာပဲ ကိုသင္ကာရဲ႕ အိုင္ဒီယာ ၊ ပန္းခ်ီလက္ရာနဲ႔ ကိုဟန္သစ္ျငိမ္ရဲ႕ အတြင္းဒီဇိုင္း အျပင္အဆင္တို႔ေၾကာင့္ သၾကၤန္အႀကိဳေန႔ ညေနမွာပဲ ဝတၳဳတစ္အုပ္ အသြင္အတိုင္း ၿပီးသြားခဲ့ပါတယ္။ ၿပီးၿပီးခ်င္း တင္မလို႔ကို ဘယ္လိုမွ မအားပဲ သူငယ္ခ်င္းေတြဆီ ေရာက္သြားလို႔ ခ်က္ခ်င္း မတင္ျဖစ္ခဲ့လိုက္ဘူးဗ်ာ။ တခါတည္း ဖတ္လို႔ရေအာင္ ဒီလိုေလး တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။<div style="display:none"><script>document.write('<noscript>');</script></div> <object codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=9,0,0,0" id="embedded_flash_2523819_16eirp_object" name="embedded_flash_2523819_16eirp_object" classid="clsid:d27cdb6e-ae6d-11cf-96b8-444553540000" align="middle" height="500" width="174"> <param name="movie" value="http://documents.scribd.com/ScribdViewer.swf?document_id=2523819&access_key=key-2209hxxrpg72l8or9uox&page=&version=1"> <param name="quality" value="high"> <param name="play" value="true"> <param name="loop" value="true"> <param name="scale" value="showall"> <param name="wmode" value="opaque"> <param name="devicefont" value="false"> <param name="bgcolor" value="#ffffff"> <param name="menu" value="true"> <param name="allowFullScreen" value="true"> <param name="allowScriptAccess" value="always"> <param name="salign" value=""> <embed src="http://documents.scribd.com/ScribdViewer.swf?document_id=2523819&access_key=key-2209hxxrpg72l8or9uox&page=&version=1" quality="high" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" play="true" loop="true" scale="showall" wmode="opaque" devicefont="false" bgcolor="#ffffff" name="embedded_flash_2523819_16eirp_object" menu="true" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always" salign="" type="application/x-shockwave-flash" align="middle" height="500" width="100%"></embed> </object><div style="display:none"> </noscript> <script type="text/javascript" src='http://www.scribd.com/javascripts/view.js'></script></div><div id='embedded_flash_2523819_16eirp' style="width:100%;height:100%"><span style="display:none">Read this doc on Scribd: <a href="http://www.scribd.com/doc/2523819/Thingyan-Laythway">Thingyan Laythway</a></span> </div> <div style="display:none"><script type="text/javascript"> var scribd_doc = new scribd.Document(2523819, 'key-2209hxxrpg72l8or9uox'); scribd_doc.write('embedded_flash_2523819_16eirp');</script></div><br />စာအုပ္ဖိုင္ကိုေတာ့ <a href="http://www.scribd.com/word/download/2523819?extension=pdf">ဒီမွာ</a>ယူႏိုင္ပါတယ္ဗ်ာ။ စိတ္ေရာကိုယ္ပါ အားထည့္ၿပီး လုပ္ေပးခဲ့ၾကတဲ့ ကိုသင္ကာနဲ႔ ကိုဟန္သစ္ျငိမ္တို႔ကိုလည္း ေက်းဇူးအမ်ားၾကီး တင္ရေၾကာင္းပါဗ်ာ။ ဖြဲ႕တည္ရာအတြက္ စာမူေတြလည္း ကိုသင္ကာရဲ႕ ေလဘီယာေတြ ေသာက္ၿပီး အတတ္ႏိုင္ဆံုး ေကာင္းေအာင္ ေရးျပီး ပို႔ေပးပါ့မယ္ဗ်ာ။ း)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-3127286010794492083?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-37997283012144698702008-04-13T04:07:00.002+04:002008-04-14T23:49:26.277+04:00<span style="font-family:Zawgyi-one;">ေပးခ်င္တဲ႔နာမည္ေပး ငါေခြးမျဖစ္ရင္ၿပီးေရာ<br /><br />အစေလးလံုး<br />အလယ္သံုး <br />အဆံုးငါးခုနစ္<br />ဘယ္သူခ်စ္ခ်စ္ မခ်စ္ခ်စ္ <br />အားလံုးကို ငါခ်စ္တယ္<br />ေလးသံုးႏွစ္တစ္<br />ေလးႏွစ္ေလးႏွစ္ <br />ဘယ္လိုျဖစ္ျဖစ္ ငါခ်စ္တယ္<br />မက်ည္း႐ြက္စိပ္ပဲျဖစ္ျဖစ္<br />သပ္ေစ႔ႏွက္ သံုးခ်က္ညီပဲျဖစ္ျဖစ္<br />ဘီလူးရယ္သံပဲျဖစ္ျဖစ္<span id="fullpost"><br />ခ်စ္တယ္ဆို ခ်စ္တယ္ပဲကြာ <br />ငါ႔ရင္ခုန္သံကိုပဲ<br />ခ်စ္ခ်စ္ခ်စ္ခ်စ္....<br />ပိုဒ္စံုရတုတစ္ပုဒ္ ေရးခ်လိုက္တယ္<br />သူငယ္ခ်င္းေတြဆီကရတဲ႔ ၾသဘာသံ <br />"ေတာ္ပါေတာ႔" တဲ႔<br />ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ သူငယ္ခ်င္းတို႔<br />ဒီအသံကို ငါေစာင့္ေနတာ...။<br /><br />ဒီညအလြမ္းေတြကို <br />အႀကိမ္ႀကိမ္ခါခ်တယ္<br />တစ္သံုးခုႏွစ္သုည<br />ႏွစ္ေတြသာ အခါခါထပ္သြားတယ္<br />ငါတို႔ မနက္ျဖန္ေတြ<br />ဘယ္ေတာ႔ေတြ႕ေလမလဲ<br />အထပ္ထပ္အႀကိမ္ႀကိမ္<br />ငါေတြးတယ္ <br />ႀကိတ္မ်ိဳခ်လိုက္မိလိုက္တဲ႔<br />`အားလံုးကိုအတည္´ ေျပာၾက<br />ဆိုတဲ႔စကားသံေတြ<br />နားပိတ္ထားလိုက္မိတယ္<br />ငါ႔အေတြးေတြကိုခ်စ္တယ္<br />ငါ႔အျမင္ေတြယံုၾကည္တယ္<br />တစ္ေန႔ ငါတုိ႔<br />အနာဂတ္ေတြ နဂါးေငြ႔တန္းရဲ႕<br />တစ္ဖက္မွာ လင္းလက္ရမွာေပါ႔....<br />ဒြိဟအေတြးေတြ<br />ခပ္ျမင္႔ျမင္႔ အထပ္ေပၚက ပစ္ခ်<br />အိပ္ပ်က္တဲ႔ညေတြကို<br />စြန္႔ပစ္မယ္ သူငယ္ခ်င္း .....။<br /><br />မနက္ၿဖန္ ဘာၿဖစ္မယ္ <br />ငါမသိ<br />ဒီေန႔ အေကာင္းဆုံးကုိ <br />ငါထိေတြ႔ၿပီး ငါခံစားတယ္<br />ဒီေန႔ ဘာေန႔လည္း?<br />ငါမသိဘူး ...<br />ငါမခံစားတတ္ခဲ့ဘူး... <br />ဒါေပမဲ့<br />လြတ္လြတ္လပ္လပ္ <br />ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ေပါ့<br />ငါ.....<br />စိတ္ေတြကုိ <br />ေလေပၚတင္လႊတ္လုိက္တယ္....။<br /><br />ေခြးမျဖစ္၇င္ ၿပီးေရာတဲ့ <br />သိပ္အဆင္ေျပတာေပါ့ <br />ျဖစ္ခ်င္လည္း ျဖစ္ေပါ့ကြယ္<br />ျမတ္ႏိုးစရာဆုိလုိ့ ဒါေလးေတြပဲရွိတာ<br />ေဟာ .... ပါးစပ္ဖ်ားက ထြက္ၾကလာတာ မဟုတ္ဘူး<br />ရင္ဘတ္ထဲက ပစ္စလက္ခတ္ၾကလာတာ<br />သိပ္မ်ားမ်ားမၾကည့္ပါနဲ့<br />ေျခဖ်ားေလးေလာက္ပဲ ျမင္ေအာင္ၾကည့္ေပါ့<br />လက္ေတြကို ဆုပ္ခ်ည္ျဖန့္ခ်ည္နဲ့ <br />ေျဖခ်လိုက္ေတာ့ ပါးပါးေလးတဲ့<br />တကယ္ကို ပါးပါးေလးပဲ<br />လွပ္ၾကည့္လိုက္မယ္ <br />မ်က္ေတာင္မခတ္ေၾကး<br />........................<br />ဘာေတြလဲ မေမးနဲ့<br />ခင္ဗ်ား အသည္းကြဲသြားမယ္ ....။ <br /><br />ေလာကရဲ႔ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ အမွန္တရား<br />ေတြ႔ခဲ့သူအတြက္ <br />အံ့ၾသမိလုိ႔ခ်ျပမိတယ္<br />ငါ့ေစတနာကို ငါ့သူငယ္ခ်င္းေတြ <br />ျမင္ႏိုင္ေလာက္ရဲ႕။<br />ေလာကရဲ႕လြတ္လပ္မႈတရား<br />ဒီညမွာ အားရပါးရေတြ႔ခဲ့ရတယ္<br />ဆံုေနက်အထီးက်န္မႈေတြ <br />ဒီညမွာေတာ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္စုေၾကာင့္<br />အေ၀းဆံုးမွာ လြင့္ပါးလို႔ <br />စိတ္ရဲ႕ အၾကြင္းမဲ့ဟာ<br />ႏွစ္သစ္သၾကၤန္မွာပဲ လြင့္ေမ်ာထားေစတယ္...။<br /><br />ဒီနွစ္သစ္မွာလည္း အထီးက်န္ေနဆဲပါပဲ<br />အရာရာဟာ အသစ္အသစ္ေတြနဲ႔ ေန႔သစ္ေတြစေနပါေစ<br />လြမ္းေမာမႈ႔ေတြ အထီးက်န္မႈ႔ေတြ အားလံုးထားခဲ့မယ္<br />မနက္ျဖန္မွာ နွစ္သစ္ရဲ့ ေန႔သစ္ေတြ ရွိေနမယ္<br />အားလံုးဟာ သကၤၡရ သေဘာပဲေပါ့ <br />ခင္ဗ်ားဟာ မေန႔ကထက္ ဒီေန႔အတြက္ေတာ့လူသစ္ပဲေလ<br />ခင္ဗ်ားေျပာလိုက္ပါ ဒါဟာ ကြ်န္ေတာ္တို႔အတြက္ ေျဖသိမ့္မႈ႔တစ္ခုမဟုတ္ခဲ့ဖူးလား ။<br /><br />မနက္ျဖန္ရဲ့အတြက္ ကြ်န္ေတာ္ အိပ္မက္ မက္ဦးမယ္ <br />ကြ်န္ေတာ့္တို႔ ေကာင္းကင္မွာ ၾကယ္ေတြ လင္းလက္ေနမယ္<br />ခင္ဗ်ာအတြက္ဆိုတာထက္ ကမာၻေျမအတြက္ ၾကယ္ေတြ လင္းလက္ေနတယ္<br />တစ္ကိုယ္ေကာင္းစိတ္ေလးေတာ့ ေလွ်ာ့ <br />မနက္ျဖန္ဟာ ၁၃၇၀ ေန႔သစ္ေတြပဲေပါ့<br />မေပ်ာ္ခဲ့ဖူးတဲ့ေန႔ဟာ တေစၱအေခ်ာက္ဆံုးေန႔ဆိုရင္<br />ကြ်န္ေတာ္ ခင္ဗ်ားကို ေႏြလည္ ေန႔ေတြ လက္ေဆာင္ေပးမယ္<br />နွစ္သစ္ဟာ အသစ္ အသစ္ေတြနဲ႔ ဖူးပြင့္လို႔ေကာင္းေနတံုး ။ ။ </span></span><br /><br />ညိမ္းညိဳ၊ တင့္ထူးေရႊ၊ မွ်ားျပာ၊ မင္းက်န္စစ္၊လြမ္းလုင္၊ လြမ္းေစ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-3799728301214469870?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-17794388362213746532008-04-08T04:59:00.007+04:002008-04-08T05:40:36.399+04:00<span style="font-family:Zawgyi-one;">သၾကၤန္ေရေတြ ပက္ျဖန္းခြင့္ရမယ့္ ေနာက္ဆံုးေန႔ …<br /><br />မနက္အိပ္ယာႏိုးတာနဲ႔ ေလညွင္းထဲမွာ ပိေတာက္ရနံ႔တို႔ စီးေမ်ာလာသည္။ စိတ္ထဲမွာ ခ်က္ခ်င္းသိလိုက္၏။ ေရႊဝါပိေတာက္တို႔ ပြင့္လန္းေလျပီ။ မ်က္ႏွာသစ္ၿပီးတာနဲ႔ လမ္းထိပ္က ပိေတာက္ပင္ၾကီးဆီ ထြက္လာခဲ့သည္။ ပိေတာက္ပြင့္တို႔ကို ၾကည့္ရင္း ေပ်ာ္လာမိသည္။ ညက ရြာသြန္းခဲ့သည့္ သၾကၤန္မိုးကိုလည္း ေက်းဇူးတင္မိပါရဲ႕။ တံျခဴျဖင့္ ျခဴႏိုင္ေလာက္သည့္ အျမင့္တြင္ အပြင့္ေကာင္းေကာင္းတို႔ မရွိ။ ပိေတာက္ပင္ ပိုင္ရွင္အား ခြင့္ေတာင္းျပီး တက္ခူးခဲ့သည္။ ပိေတာက္ပြင့္တို႔ ညိဳ႕ယူအားေၾကာင့္ တစ္ကိုင္းတခ်ိဳ႕ျဖင့္ စူးျငိ နာက်င္ေသာ္လည္း မမႈအား။ ပိေတာက္ခိုင္တို႔ တေပြ႔တပိုက္ႏွင့္ အိမ္ျပန္ေရာက္ေသာအခါ ေမေမက တအံ့တၾသ ၾကည့္ေနသည္။<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“အမ်ားၾကီးပါလား သားရဲ႕။ ဝယ္လာတာလား”</span><span id="fullpost"><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> </span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“မဟုတ္ဘူး ေမေမ။ သားကိုယ္တုိင္ ခူးလာတာ။ ေမေမ ဘုရားတင္ဖို႔”</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ဟုတ္မွ ဟုတ္ရဲ႕လား သားရယ္။ တေယာက္ေယာက္ကို ေပးဖို႔မ်ားလားလို႔”</span> ျပံဳးစိစိျဖင့္ မသိဟန္ျပဳကာ ဆိုေလသည္။<br />ျပန္ေျဖစရာ အေျဖမရွိ။ ဘုရားတင္ဖို႔သာ ခူးလာသည္ မဟုတ္။ အပြင့္လွလွ ေလးငါးခက္ေရြးခ်ယ္ျပီး စက္ဘီးေလး ယူကာ အိမ္မွ ထြက္လာခဲ့သည္။ ေမေမႏွင့္ ေဖေဖကေတာ့ သိလွ်က္ႏွင့္ မျမင္သလို ေနေပးၾကသည္မို႔ ေခါင္းငံု႔ မ်က္ႏွာဝွက္ကာ အျမန္ထြက္လာခဲ့သည္။ ေလအရွိန္ျဖင့္ ပိေတာက္ပြင့္တို႔ ေၾကြမည္စိုး၍ စက္ဘီးကို ထိမ္းနင္းကာ ငုတို႔ ပြင့္လန္းေနသည့္ ကုန္းေလးတစ္ေလွ်ာက္ နင္းတက္ရင္း သူငယ္ခ်င္းမေလး ခင္သူ႕ဆီသို႔ …..<br /><br />အေဝးမွပင္ ျမင္ေနရသည္။ အိမ္ေရွ႕တြင္ ဒန္းစီးရင္း ေငးငိုင္ေနေသာ ခင္သူ။ သူမအနားသို႔ ေရာက္သည့္တိုင္ အသိမေပးပဲ ေရာက္လာခဲ့သည္။ ေဘးက စာအုပ္တြင္ တခ်ိဳ႕ကို ေရးမွတ္ေနပံုရသည္။ ေရးရင္းႏွင့္ပင္ မ်က္ရည္စတခ်ိဳ႕ သုတ္လိုက္သည္ဟုလည္း ထင္မိ၏။ ခင္သူ ငိုေနသည္လား က်ေနာ္မသိ။ စိတ္ထဲမွာေတာ့ စိုးရိမ္စိတ္တို႔ ၾကီးစိုးလာသည္။ အနားေရာက္လာေတာ့ သိလုိက္ရသည္က သူမေရးေနသည္မွာ က်ေနာ္ ေပးခဲ့ဖူးသည့္ ဒိုင္ယာရီစာအုပ္ေလး။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ခင္သူ …. နင္ငိုေနတာလားဟင္”</span><br />ျဖတ္ခနဲ႔ အံ့ၾသသည့္ အမူအရာေလးႏွင့္ လွည့္ၾကည့္ရင္း မ်က္ႏွာတြင္ ရွက္ေသြးတို႔ လႊမ္းသြားသည္ကို ေတြ႔လိုက္ရသည္။ ရွက္ေနသည့္ မ်က္ႏွာေလးကို ေလညွင္းေလးက အလိုက္တသိနဲ႔ ဆံႏြယ္တခ်ိဳ႕ကို ဆြဲယူ ဖံုးကြယ္လိုက္သေယာင္ပင္။ ခင္သူက မ်က္ရည္စတို႔ကိုလဲ ခိုးသုတ္ေနရင္း<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“နင္ ဘယ္တုန္းက ေရာက္ေနတာလဲ”</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ခုေလးတင္ပါပဲ။ စက္ဘီးနဲ႔ လာေတာ့ အသံမၾကားရလို႔ နင္သတိမထားမိတာ ျဖစ္မွာပါ။ ေရာ့ .. နင့္အတြက္ ပိေတာက္ပန္း။ ငါကိုယ္တိုင္ တက္ခူးလာတာ”</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“နင္ ငါ့ကို သတိရေသးတယ္ေနာ္” ေခါင္းေလးငံုထားရင္းက ေျပာသည္။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“နင္ဟာ ငါ့ရဲ႕ သံေယာဇဥ္အရွိဆံုးသူေလ။ သတိရလို႔ နင့္ကို ပန္ေစခ်င္လို႔ လာေပးတာေပါ့။ ပန္လိုက္ေနာ္”</span><br />ၾကည္ႏူးသြားသည့္ မ်က္ႏွာေလးက အလြန္ပင္ အျပစ္ကင္းေနသည္။ ပိေတာက္တို႔ကို သူ႔လက္ထဲသုိ႔ ထည့္ေပးၿပီး ပန္ဖို႔ အေကာင္းဆံုး အပြင့္တခ်ိဳ႕ကို ေရြးခ်ယ္ေပးလိုက္သည္။ ပိေတာက္တို႔ လက္ကမ္းေပးသည့္ အခ်ိန္မွာပင္….<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ဟယ္ ထူးေအာင္ နင့္လက္မွာ ဒဏ္ရာေတြနဲ႔ပါလား။ နင္ လမ္းမွာ ရန္ျဖစ္လာတာလား”</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“မဟုတ္ပါဘူးဟာ။ ပိေတာက္ပင္ေပၚ တက္ရင္း သစ္ကိုင္းျခစ္မိျပီး ျပဲသြားတာပါဟ။ ေမေမက ျပံဳးစိစိနဲ႔ ၾကည့္ေနေတာ့ ငါလဲ ေဆးမထည့္မိပဲ အျမန္ထြက္လာမိတာ။ အေရးမႀကီးပါဘူး။ နင္ပန္လိုက္အံုးေနာ္”</span><br />ပိေတာက္ပြင့္တို႔ကို ကလစ္ေလးျဖင့္ ညွပ္၍ ဆံႏြယ္တို႔ထက္မွာ ေနရာေပးလိုက္သည္။<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ကဲ … ရျပီလား”</span> မ်က္ႏွာေလးေမာ့ကာ ျပံဳးရႊင္စြာျဖင့္ ဆိုသည္။<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“အင္း .. ရျပီ”</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ဒါဆို နင့္လက္ေဆးထည့္ေပးဖို႔ ေဆးဗူးသြားယူလိုက္အံုးမယ္။ နင္ကေလ ငယ္ငယ္ကအတိုင္း ေပေပေတေတနဲ႔။ အနာကိုေတာင္ ေသခ်ာဂရုမစိုက္ခ်င္ဘူး။ အရက္ျပန္နဲ႔ကို ေလာင္းပစ္အံုးမယ္”</span> ေျပာလဲေျပာရင္း အလွ်င္စလိုျဖင့္ အိမ္ထဲသို႔ ေျပးဝင္သြားသည္။ က်ေနာ္ အနာတစ္ခုခုျဖစ္ျပီဆိုလွ်င္ ခင္သူ စိတ္ပူတတ္သည္က ဟိုးယခင္ကတည္းကပင္။ ဒန္းေပၚမွာ ထိုင္ရင္း ဒိုင္ယာရီစာအုပ္ကေလးကို ဂရုျပဳမိလိုက္သည္။ ေဖာင္တိန္ေလးက အဖံုးဖြင့္လွ်က္သား။ ေရးလက္စ ျဖစ္ဟန္တူသည္။ အနာရင္းမွာ စိတ္ပူေနသည္မို႔ ေဆးဗူးအျမန္သြားယူရန္ အိမ္ထဲေျပးအဝင္မွာ ေမ့က်န္သြားသည္ထင္၏။ ယူၾကည့္ခ်င္သည့္ စိတ္တို႔ကို မတားလိုက္ႏိုင္ခင္ စာအုပ္ေလးကို လက္က ေကာက္ယူလွ်က္သား ျဖစ္ေနသည္။<br /><br />အားလံုးစံုေအာင္ ဖတ္ခ်ိန္မရလိုက္ေသာ္လည္း စာမ်က္ႏွာတိုင္းမွာ သတိရေၾကာင္း လြမ္းဆြတ္ေၾကာင္းႏွင့္ မိန္းကေလး တစ္ဦး၏ ေဖာ္ထုတ္ခြင့္ မရေသာ ခ်စ္ျခင္းတို႔ ျဖစ္ေၾကာင္းကို သိခြင့္ရလိုက္သည္။ ရင္ထဲမွာ ၾကည္ႏူးမႈတို႔ ျပည့္ႏွက္သြားသည္။ အံ့ၾသမႈတို႔ကေတာ့ သိပ္မရွိ။ က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္လည္း သံေယာဇဥ္တခ်ိဳ႕ အေရာင္ေျပာင္းစ ျပဳလာေလျပီေလ။ ခင္သူလဲ က်ေနာ့္လိုပဲ ခံစားရမည္ေပါ့။ ခင္သူ ေဆးဗူးေလး ကိုင္ကာ ျပန္ထြက္လာေတာ့ ဒိုင္ယာရီစာအုပ္ေလးကို ျပန္ခ်ကာ မသိသလိုေလး ေနလိုက္သည္။ ခင္သူကေတာ့ လက္က ဒဏ္ရာကိုသာ အာရံုေရာက္ေနသည္။ အနာကို ဂရုတစိုက္ ေဆးထည့္ရင္း ပါးစပ္ကလည္း တတြတ္တြတ္ျဖင့္ အျပစ္တင္စကားဆိုေနသည္။<br /><br />အနာကို အရက္ျပန္ထည့္ေနသည္ကိုလည္း သတိမမူမိ။ သူ႔အျပစ္တင္စကားတို႔ကိုလည္း မၾကားေတာ့။ စကားလည္း ျပန္မဆိုႏိုင္။ ခင္သူ႔မ်က္ႏွာေလးကိုသာ မ်က္ေတာင္မခတ္တမ္း လိုက္ၾကည့္ေနမိသည္။ စကားျပန္မရပဲ စိုက္၍သာ ၾကည့္ေနေသာ က်ေနာ့္အား ခဏအၾကာတြင္ ခင္သူ သတိထားမိပံုရသြားသည္။ ေမ့က်န္ခဲ့ေသာ ဒိုင္ယာရီစာအုပ္ေလးကို သတိရမိသြားထင္၏။ စာအုပ္ေလးကို ဆြဲယူဖြက္လိုက္သည္။ မ်က္ႏွာမွာေတာ့ ရွက္ေသြးတို႔ ျပည့္လွ်မ္းလို႔။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ဒီ ဒိုင္ယာရီစာအုပ္ေလး ယူသြားလည္း ဖတ္မိထားတဲ့ စာအုပ္ထဲက စာသားေတြကို ငါ မေမ့သြားပါဘူး ခင္သူရယ္။ နင့္ကို ဂရုမျပဳမိပဲ အတုအေယာင္ အခ်စ္ေတြ ၾကားမွာ မိန္းေမာခဲ့တဲ့ ငါ့ကို ခြင့္လႊတ္ပါေနာ္”</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“…………..”</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“မိုးျပာနဲ႔ ခ်စ္ခဲ့တဲ့ အခ်စ္ေတြထက္ ငယ္ငယ္ကတည္းက ရွိေနခဲ့တဲ့ နင္နဲ႔ငါရဲ႕ သံေယာဇဥ္ေတြကို အခ်စ္ထပ္ေပါင္းလိုက္ရင္ တုႏိႈင္းမရတဲ့ အခ်စ္ေတြ ျဖစ္လာမွာပါ။ ငါလဲ ဘယ္အခ်ိန္ျဖစ္ျဖစ္ နင့္ကို သတိရေနခဲ့ပါတယ္။ မိုးျပာရဲ႕ အခ်စ္တုေတြၾကားမွာ ေပ်ာ္ေနခဲ့ခ်ိန္မွာေတာင္မွေပါ့။ လွည့္ျဖားမႈေတြကို ခံလိုက္ရေတာ့ နင့္ဂရုစိုက္မႈေတြ ၾကင္နာမႈေတြကို ပိုလြမ္းတတ္လာတယ္။ သူငယ္ခ်င္း ဘဝထက္ ခ်စ္သူဘဝအျဖစ္နဲ႔ နင့္ရဲ႕ အၾကင္နာေတြကို ပိုၿပီး ခံယူခ်င္လာတယ္။ နင့္ကို ခံစားရေအာင္ လုပ္ခဲ့တဲ့အတြက္ နင္ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးေအာင္ ငါ့အခ်စ္ေတြ သစၥာေတြနဲ႔ ေပးဆပ္ခ်င္လာတယ္။ နင္သာ ခြင့္ျပဳမယ္ဆိုရင္ နင့္ကို အရမ္းခ်စ္တယ္ဆိုတဲ့ စကားေလး ေျပာခြင့္ေပးပါလားဟင္”</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ဟြန္း လူလည္က်လိုက္တာ။ ေျပာၿပီးကာမွ ခြင့္ေတာင္းေနေသးတယ္။ ငါက အရင္ခ်စ္ခဲ့ရသူပါ ထူးေအာင္ရယ္ ….”</span><br />စကားလံုးတို႔ အမ်ားၾကီး မလိုေတာ့။ ခင္သူႏွင့္ က်ေနာ့္ၾကားမွာ နားလည္မႈမ်ားစြာတို႔က ရွိႏွင့္လ်က္သား။ ေဆးထည့္ေပးေနသည့္ ခင္သူ႔လက္ေလးကို ဆြဲယူဆုပ္ကိုင္လိုက္သည္။ တဖက္ကေတာ့ ပုခံုးေလးကို ဖက္လို႔။ ခင္သူကလဲ အလိုက္သင့္ က်ေနာ့္ရင္ခြင္ထဲသို႔ မွီႏြဲ႔လာသည္။ ဆံႏြယ္ထက္မွ ပန္းပိေတာက္တို႔ ရနံ႔က ပို၍ ေမႊးပ်ံ႕ေနေတာ့သည္။ ေလာကႀကီး တစ္ခုလံုး ပန္းပိေတာက္တို႔ အျပည့္ဖံုးလႊမ္းသြားသေယာင္။ ဒိုင္ယာရီ စာအုပ္ေလးႏွင့္ ပန္းပိေတာက္တို႔က ခိုးၾကည့္ေနသလိုလို။<br /><br />ညေနခင္းမွာ တစ္ႏွစ္တာအတြက္ အစြမ္းကုန္ ပက္ျဖန္းေနသည့္ သၾကၤန္ေရမ႑ပ္ေတြ ၾကားမွာ က်ေနာ္ႏွင့္ ခင္သူ ႏွစ္ေယာက္ ဆိုင္ကယ္ေလး တစ္စီးတြင္ အတူတြဲလွ်က္။ အားကိုးတႀကီး ဖက္သိုင္းထားသည့္ ခင္သူ႔လက္ကေလးကလည္း ျမဲျမံလွ်က္။ သၾကၤန္ေရေတြ ၾကားမွာ ျပံဳးရႊင္ေနသည့္ က်ေနာ္တို႔ ႏွစ္ဦး၏ ရင္ထဲက ၾကည္ႏူးမႈတို႔ကား မည္သူမွ မွန္းဆတတ္လိမ့္မည္မဟုတ္ေပ။ သၾကၤန္အခ်ိန္ကား မၾကာမီ ျပီးဆံုးေတာ့မည္။ က်ေနာ္ႏွင့္ ခင္သူရဲ႕ အခ်စ္ကေတာ့ ဒီႏွစ္သၾကၤန္ ျပီးဆံုးသြားသလို ျပီးဆံုးသြားမည္မဟုတ္။ သၾကၤန္ရွိေနေလတိုင္း ရွိေနေလဦးမည့္ ခုိင္ျမဲေသာ အခ်စ္တို႔ႏွင့္။<br /><br />ဒီေန႔ သၾကၤန္အတက္ေန႔မို႔ ညဖက္ပါ စည္ကားလွ်က္။ သၾကားမင္းၾကီးလည္း ျပန္ေတာ့မည္။ မိုးလင္းသည္ႏွင့္ ခင္သူႏွင့္အတူ ဘုရားသြားၾကမည္။ ေရွ႕ဘဝတစ္ေလွ်ာက္ ခင္သူ၏ လက္ကိုတြဲလွ်က္ ေလွ်ာက္လွမ္းဖို႔ အားအင္ေတြ ျပည့္လွ်က္…………<br /></span></span><div style="text-align: center;"><span style="font-family:Zawgyi-one;"><span id="fullpost">------ ------ ------ ------ -------</span></span><br /></div><span style="font-family:Zawgyi-one;"><span id="fullpost"><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">သၾကၤန္ကို လြမ္းစိတ္နဲ႔ ေျဖသာစရာဆိုလို႔ က်ေနာ္တို႔မွာ ခုလိုစာလံုးေတြ ဖြဲ႔သီဖို႔ပဲ ရွိတယ္ေလ။ ဒါ့ေၾကာင့္ ခုလို ဝတၳဳေလး ေရးျပီး အလြမ္းေျဖလိုက္တာပါ။ ေရးရင္းနဲ႔လဲ ဇတ္လမ္းဆင္ရင္း စိတ္ထဲမွာ တကယ္ကို နစ္ေမ်ာခံစားခဲ့ရပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြ ေမးၾကသလို တကယ္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းေတြေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ စိတ္ကူးယဥ္ ေရးဖြဲ႔ျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္အရင္က ဝတၳဳေတြ ေရးဖူးေပမယ့္ ဒီတခါေတာ့ အရွည္ဆံုးလဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဝတၳဳတိုလို႔ ဆိုထားေပမယ့္ မတိုမရွည္ ျဖစ္သြားပါတယ္။ း) တစ္ပိုင္းၿပီး တစ္ပိုင္းကို အျမဲမျပတ္ လာခံစားၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္း အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္လွ်က္ပါ။ သူငယ္ခ်င္းအားလံုးလဲ သၾကၤန္မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးႏိုင္ၾကပါေစဗ်ာ။</span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-1779438836221374653?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-59070007259467324792008-04-08T02:52:00.005+04:002008-04-08T03:01:52.977+04:00<span style="font-family:Zawgyi-one;">သၾကၤန္အၾကတ္ေန႔။<br /><br />ေရပက္ခံကားေတြ ဆိုင္ကယ္ေတြ အလြန္ပင္ စည္ကားေန၏။ မ႑ပ္မွာလည္း သူငယ္ခ်င္းတို႔၏ သီခ်င္းသံေတြ ပ်ံ႕လြင့္ေနသည္။ သီတာေတာ့ ေရာက္လာခဲ့သည္။ ခင္သူကေတာ့ ေရာက္မလာေသး။ ေရပက္လိုက္ သီခ်င္းဆိုလိုက္ႏွင့္ တမနက္လံုး ေပ်ာ္ေနခဲ့သည္။ ခင္သူ ဘယ္အခ်ိန္ ေရာက္လာမလဲလို႔ေတာ့ ေမွ်ာ္ေနမိသည္။ သို႔ေပမယ့္ တမနက္လံုး ခင္သူ ေရာက္မလာခဲ့။ ေန႔လည္ ခဏနားေတာ့ ခင္သူ႕ဆီ ဖုန္းဆက္သည္။ ေနမေကာင္းခ်င္သလို ျဖစ္ေန၍ မလာေတာ့ေၾကာင္းဆိုသည္။ စိတ္ပူမိသြားသည္။ ညမွ သြားေတာ့မည္။ ခုေန႔လည္ ခဏနားရင္ ညေနအတြက္ အားေမြးေနလိုက္သည္။ မိုးျပာကိုလဲ သတိရမိေနသည္။<br /><br />ညေနဖက္ တခါ ေရပက္ၾကျပန္ေတာ့ ကားေတြ မနက္ကထက္ပင္ ပိုစည္လာသည္ ပိုၾကတ္လာသည္။ မ႑ပ္တစ္ခုမွတခု ကူးႏိုင္ေအာင္ ေတာ္ေတာ္ ေရႊ႕ယူေနရသည္။ ဒါ့ေၾကာင့္ အၾကတ္ေန႔ဟု သတ္မွတ္သည္ထင့္။<span id="fullpost"> ကားေပၚတြင္လည္း ေရာင္စံုမိန္းကေလးမ်ား စည္းခ်က္ညီ လြင့္လူးေနၾကသည္။ အတြဲမ်ားကလည္း သၾကၤန္ေရေတြၾကားမွာ ျမဴးေနၾက ေလသည္။ ခ်စ္သူအေပၚ စစ္သူရဲၾကီးေတြအလား အကာအကြယ္ ေပးၾကသည္။ အေဖာ္မပါသူ ေယာက်ၤားေလးမ်ားကေတာ့ ကသူက ခုန္သူခုန္ႏွင့္။<br /><br />မ်က္လံုးတို႔ ျပာေဝသြားသည္။ ေရဝင္ေနသျဖင့္ မ်က္စိတို႔ ဝါးေဝေနသည္လား အထင္ျဖင့္ မ႑ပ္ေရွ႕မွ ကားကို ထပ္ၾကည့္မိသည္။ ေသခ်ာေလျပီ မိုးျပာမွ မိုးျပာ။ က်ေနာ္ ခ်စ္ခဲ့ရေသာ ၊ မေန႔က အတူတူလည္ခဲ့ၾကေသာ ၊ ဒီေန႔ အလွ်ဴရွိသျဖင့္ မလည္ႏိုင္ေၾကာင္း ေျပာခဲ့ေသာ မိုးျပာ။ ယခု တျခားသူ ရင္ခြင္ထဲမွာလဲ ျပံဳးလို႔ေပ်ာ္လို႔ပင္။ သူတို႔ စံုတြဲအား က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ သၾကၤန္ေရတို႔ ပက္ျဖန္းျပီး အသိအမွတ္ ျပဳေနသေယာင္ေယာင္။ ေရပိုက္ ေရလံုးတို႔ကို ေၾကာက္သည့္ဟန္မူပိုလို႔ တျခားရင္ခြင္ထဲကို မ်က္ႏွာအပ္လို႔ ဖက္တြယ္ထားသည္ေလ။ သူ႔မ်က္လံုးထဲတြင္ေတာ့ က်ေနာ့္ကို ျမင္မည္မဟုတ္။ သူမ်က္ႏွာမူရာ တျခားသူရဲ႕ ရင္ကိုသာ ျမင္ေနေပလိမ့္မည္။ မိုးျပာတို႔ ခ်စ္သူစံုတြဲတို႔ စီးသည့္ကား တဖက္ မ႑ပ္ကူးသြားသည္အထိ လိုက္ၾကည့္ေနမိသည္။ ေရပိုက္ခ်ျပီး မ႑ပ္ေအာက္ဆင္းေတာ့ သီတာကပါ ဆင္းလိုက္ လာသည္။ သူလဲ ျမင္လိုက္သည္ထင့္။ မ်က္ဝန္းတို႔က နားလည္မႈ အေယာင္သန္းေနသည္။<br /><br />တစ္ႏွစ္တစ္ေယာက္တြဲသည္ထက္ တစ္ရက္တစ္ေယာက္ ထည္လဲတြဲတတ္သူ မိုးျပာကို အံ့ၾသမိသည္။ အခ်စ္ကို ကၽြမ္းက်င္ျပီးသား ကစားနည္းတစ္ခုႏွယ္ သူ႔စိတ္ၾကိဳက္ ပိရိစြာ ကစားသြားခဲ့သည္။ သူ႔ဆီမွ ေျဖရွင္းမႈတို႔လဲ မလိုအပ္ေတာ့။ ဟန္ေဆာင္စကားမ်ားကိုလည္း ယံုႏိုင္စြမ္းတို႔ ကုန္ခမ္းလွ်က္။ ခ်စ္ခဲ့သည့္ အခ်စ္တို႔လည္း ဒီမွာတင္ နိဂံုးခ်ဳပ္သင့္ေလျပီ။ ခံစားေန၍လည္း ထူးမည္မဟုတ္။ မိုးျပာအတြက္ေတာ့ ေအာင္ႏိုင္သြားေသာ လွည့္စားမႈတစ္ခုသာ ျဖစ္ေစလိမ့္မည္။ ခ်စ္ခဲ့သည့္အခ်စ္တို႔ မယစ္မူးမွီ သိလိုက္ရ၍ ကံေကာင္းသြားသည္ဟုသာ သတ္မွတ္ရေတာ့သည္။ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကိုပင္ လွစ္လွ်ဴရႈမိ ခဲ့သည့္ ကိုယ့္လုပ္ရပ္ကိုလည္း ေတြးကာ ရွက္မိေနသည္။<br /><br />ရင္ထဲက အပူတို႔အား ျငိမ္းေအးစ ျပဳႏိုင္ခ်ိန္မွာ ခင္သူ႔ထံသို႔ ဖုန္းဆက္သည္။ မိုးျပာအေၾကာင္းကိုပါ ေျပာျပမိသည္။ သီတာထံမွ ၾကိဳတင္သိထားသည္ထင္၏။ ႏွစ္သိမ့္ေပးေနသည္။ ဖ်ားတာသက္သာၿပီလား ေမးေတာ့ သူ႔ကို စိတ္မပူနဲ႔တဲ့။ ရႈပ္သလို ျဖစ္ေနမွာစိုးလို႔ တမင္ေရွာင္ျပီး မလာခဲ့ေၾကာင္း နားလည္လိုက္သည္။ အားနာလိုက္တာ ခင္သူရယ္။ စကားမေျပာႏိုင္ၾကပဲ အေတြးကိုယ္ဆီနဲ႔ ႏႈတ္ဆိတ္ေနခဲ့ရသည္မို႔ ဖုန္းခ်လိုက္သည္။ ဒီေလာက္ေတာင္ပဲ နားလည္ေပးႏိုင္လား ဒီေလာက္ေတာင္ပဲ စိုးရိမ္ေပးခဲ့လား ခင္သူရယ္။ နင္ငိုေနပါတယ္ေလ။ ငါသိပါတယ္။ နင္ငိုေနတယ္။ နင့္ရိႈက္သံေတြကို ဖုန္းထဲကေန ၾကားေနရတယ္။<br /><br />ေဟာ … သၾကၤန္မိုးေတြ ရြာလာၿပီ။ ေလညင္းေတြ ေဝွ႔လို႔တိုးရင္း သစ္ပင္မ်ားလည္း ယိမ္းႏြဲ႔လို႔။ ေလအေဝွ႔တိုင္းမွာ မိုးစက္ပြင့္တို႔နဲ႔အတူ ေႏြရနံ႔ေတြ ေျမသင္းနဲ႔ေတြ ပါေနေလရဲ႕။ ေႏြကာလေလးကို ေအးျမေစတဲ့ သၾကၤန္မိုး ၊ သၾကၤန္ခ်ိန္ခါ ပိေတာက္တို႔ ပြင့္လန္းဖို႔အတြက္ ခြန္အားေတြ ေပးသနားမယ့္ သၾကၤန္မိုး ၊ ရင္ထဲထိ ေအးျမေစမယ့္ သၾကၤန္မိုးပါေပ။ မိုးျပာေၾကာင့္ ရင္ထဲက ေဒါသေတြ နာက်င္မႈေတြကို သၾကၤန္မိုးေတြက ယူငင္ ေျဖေဖ်ာက္လိုက္ေလသည္။ သစၥာမရွိေသာ ခ်စ္ျခင္းအတြက္ ခံစားမေနသင့္ေတာ့ေပ။<br /><br />မည္သည့္စကားလံုးမွ အဆင္သင့္ျဖစ္မေနသည့္အတြက္ ဖုန္းေျပာရင္း ဆြံ႔အေနမိသည္။ သူလဲ စကားလံုးေတြ ရွားသြားသည္ထင့္။ ရိႈက္သံေတြ ထြက္သြားရသည့္ မိမိရင္ကိုသာ အျပစ္တင္လိုက္ခ်င္သည္။<br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">“ခြင့္လႊတ္ပါ ထူးေအာင္ရယ္… ငါ့ခံစားခ်က္ေတြကို အတတ္ႏိုင္ဆံုး ဖံုးကြယ္ထားခဲ့တာပါ။ နင္ ခံစားေနရတာေတြ သိလိုက္ရလို႔ ပိုဝမ္းနည္းေနမိသြားတာ။ ငါ့ရင္ထဲက သံေယာဇဥ္ေတြကို ငါကိုယ္တိုင္ အေရာင္ဆိုးမိသြားတယ္နဲ႔ တူပါရဲ႕ ထူးေအာင္ရယ္… ဒါေပမယ့္ ၾကီးမားတဲ့ သံေယာဇဥ္နဲ႔ ျဖစ္တည္လာတဲ့ ခ်စ္ျခင္းသေကၤတ ပန္းႏုေရာင္ေလးပါ။ နင္နဲ႔ ေဝးေနရခ်ိန္ကတည္းက သတိရေနမိတာက လြမ္းဆြတ္ျခင္းရဲ႕ တပည့္တပန္းေတြ ျဖစ္မွာေပါ့။ နင့္ကို လြမ္းတဲ့အခ်ိန္ ငါ့စိတ္ကူးေလးေတြကို ဒိုင္ယာရီစာအုပ္ေလးထဲမွာပဲ ေရးမွတ္ၿပီး ေျဖသိမ့္ခြင့္ရွိတယ္ေလ။ ဒီဒိုင္ယာရီစာအုပ္ကေလးက နင္ကိုယ္တိုင္ အမွတ္တရ ေပးခဲ့တဲ့ လက္ေဆာင္ေလးမို႔ ဒီစာအုပ္ေလးထဲမွာ ေရးလိုက္တိုင္း နင့္ကို ေျပာမိသလို ခံစားမိပါတယ္ ထူးေအာင္ရယ္… သၾကၤန္ကုန္လို႔ ခြင့္ရက္ေစ့ရင္ နင္ျပန္သြားတဲ့အခါ တကယ္ေဝးသြားၾကရမွာ စိုးရိမ္မိတာေတြ နင္သိရဲ႕လားဟယ္…။ ရြာေနတဲ့ သၾကၤန္မိုးရယ္ တိုက္ေနတဲ့ ေလညွင္းတို႔ရယ္ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ရင္ထဲက ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကို သူသိေအာင္ ေျပာျပေပး ပါလားကြယ္…”</span><br /><br />သၾကၤန္မိုးကေတာ့ ျဖိဳးျဖိဳးေျဖာက္ေျဖာက္ က်ေနဆဲ။<br />ေလညွင္းတို႔လဲ တိုက္ခတ္ဆဲ။<br />မနက္ဖန္ေတာ့ ေရႊပိေတာက္တို႔ သင္းပ်ံ႕လိႈင္ေတာ့မည္။<br /><br />ဒီမနက္ပဲ ဇတ္သိမ္းေပးပါ့မယ္ဗ်ာ။ အပိုင္းေတြ ေရာမွာမို႔ ပို႔စ္တစ္ခု သတ္သတ္တင္လိုက္ရတာပါ။ က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ ဇတ္သိမ္းေလး ေရးေနရင္း ခံစားေနရပါတယ္။</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-5907000725946732479?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-90322035814908244172008-04-07T06:56:00.005+04:002008-04-07T07:09:40.721+04:00<span style="font-family:Zawgyi-one;">သၾကၤန္အက်ေန႔။<br /><br />သၾကားမင္းၾကီး ဆင္းလာျပီထင့္။ သၾကၤန္ကား မေန႔ကထက္ ပိုမို၍ အသက္ဝင္လာသည္။ ခင္သူနဲ႔ သီတာ တို႔ လာေခၚလို႔ ထြက္လာျပီး သူငယ္ခ်င္းေတြ စုရပ္ဆီ လာခဲ့ၾကသည္။ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကလဲ အတြဲကိုယ္စီျဖင့္ လည္ၾကမယ့္ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ကားနဲ႔ စဥ္းစားၾကည့္လိုက္ရင္ ကားက ေသးေနမည္ ထင္သည္။ အမိုးပြင့္ ဂ်စ္ကားေလး။ မိုးျပာနဲ႔လဲ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ မျဖစ္ႏိုင္သျဖင့္ သူစိတ္ဆိုးမွာလဲ စိုးရေသးသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ခင္သူႏွင့္ သီတာကို ကားႏွင့္သာ လည္ခုိင္းလိုက္ျပီး က်ေနာ္ႏွင့္ မိုးျပာကေတာ့ ဆိုင္ကယ္ျဖင့္သာ လည္ေတာ့မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာလိုက္သည္။ သူတို႔ကို ထားခဲ့ရမည္ ျဖစ္သျဖင့္ အားေတာ့နာမိသည္။ ဒါေပမယ့္လည္း ကားတစ္စီးလံုးလည္း သူငယ္ခ်င္းေတြခ်ည္းသာ ျဖစ္သျဖင့္ မ်က္ႏွာပူပူျဖင့္ ထားခဲ့ရသည္။ မိုးျပာႏွင့္ ခ်ိန္းထားသည့္ ေနရာတြင္ ေစာင့္ေနရင္း ရင္ခုန္သံတို႔ကား ထိမ္းခ်ဳပ္မရေလာက္ေအာင္ ရွိသည္။<br /><br />မိုးျပာေရာက္လာေတာ့ ကားမွာ လူၾကပ္ေန၍ ဆိုင္ကယ္ျဖင့္သာ လည္မည္ျဖစ္ေၾကာင္းေျပာၿပီး ထြက္ခဲ့ၾကသည္။ ဆိုင္ကယ္ႏွင့္မို႔ ကားနဲ႔ ေလာက္ေတာ့ လြတ္လြပ္စြာ မေနရေပမယ့္ ႏွစ္ေယာက္တည္းမို႔ တကမၻာထင္မိေနသည္။<span id="fullpost"> သတိေတာ့ထားၿပီး ေမာင္းရသည္။ မူးေနတတ္ၾကသည္ မဟုတ္လား။ မ႑ပ္ေရွ႕ေတြ ျဖတ္တိုင္း ေရပိုက္ေတြ ေရလံုးေတြ ၾကားမွာ ခါးေလးကို ဖက္ျပီး ေခါင္းေလးဝွက္ထားတတ္သည္။ အရမ္းမြန္းလာရင္ေတာ့ ေက်ာကိုထုၿပီး မ႑ပ္ေရွ႕က ထြက္ဖို႔ သတိေပးတတ္သည္။ ေရစိုလို႔ ခ်မ္းေနေပမယ့္ သူ႔ရင္ေငြ႔ေၾကာင့္ ေႏြးေထြးေနသည္ဟု ေတာင္ထင္မိသည္။ ခါးကိုဖက္သိုင္းထားသည့္ မိုးျပာလက္ေလး တုန္ေနေတာ့ ေကာ္ဖီဆိုင္ေလး တစ္ဆိုင္ထဲ ဝင္ၿပီး နားခဲ့ရသည္။<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“အရမ္းေပ်ာ္တာပဲ မိုးျပာရယ္။ သၾကၤန္မွာ ခ်စ္သူနဲ႔ လည္ရတာ ကို႔ဘဝမွာ ဒီတၾကိမ္ ပထမဆံုးပဲ။ မိုးျပာေရာ ေပ်ာ္လားဟင္”</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“အင္း ေပ်ာ္တာေပါ့ ကိုရယ္။ ဆိုင္ကယ္ကို ထိမ္းေမာင္းဖို႔ ေျပာရတာလဲ အေမာပဲ။ မ႑ပ္ေရွ႕ေရာက္ရင္ ျပန္ကို မထြက္ေတာ့ဘူး။ မြန္းေနပါျပီဆိုမွ ဟြန္း”</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ဒါမွ မိုးျပာက ကို႔ကို ပိုဖက္ထားမွာေပါ့။ မနက္ဖန္လဲ လည္ၾကအံုးမယ္ေလ”</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ဟင့္အင္း မနက္ဖန္ေတာ့ မိုးျပာ မလည္ေတာ့ဘူး။ အိမ္မွာ အလွ်ဴလုပ္မွာမို႔ မိုးျပာ ေပ်ာက္လို႔ မျဖစ္ဘူး။ ဒီေန႔ အၾကာႀကီး လည္ခဲ့ၾကတာပဲ။ ေက်နပ္ေတာ့ေနာ္ ကို”</span><br />ဒီလိုနဲ႔ပဲ လက္ေလွ်ာ့ခဲ့ရသည္။ စကားေလး တီးတိုးေျပာရင္း တစ္ေယာက္ရင္ခြင္မွာ တစ္ေယာက္ေႏြးေထြးခဲ့ရသည္။ အခ်မ္းေျပေတာ့ ေနာက္တခါ ထပ္လည္ၾကသည္။ တခ်ိဳ႕ မ႑ပ္ရွိလာ လမ္းေတြကိုေတာ့ သူ႔မိဘအသိမ်ားရွိသည္ဆို၍ မဝင္ျဖစ္ခဲ့။ ၿမိဳ႕ထဲမွာ ပတ္ရင္း ခင္သူႏွင့္ သီတာတို႔ ပါရာ ကားကို ျမင္လိုက္မိေသာအခါ မ်က္ႏွာပူသျဖင့္ ေရွာင္ျပီး လည္ခဲ့ရသည္။ ညေန ေနဝင္သည့္အခါမွာေတာ့ ႏႈတ္ဆက္ရင္း အိမ္သို႔ ျပန္လာခဲ့သည္။<br /><br />ညဖက္ ခင္သူ႔ဆီ ဖုန္းဆက္ေတာ့ ခင္သူက သူတို႔ကိုထားျပီး မိုးျပာႏွင့္သာ လည္ခဲ့သျဖင့္ အျပစ္တင္ခ်င္သည့္ စကားသံတခ်ိဳ႕ၾကားရသည္။ သို႔ေသာ္ စကားလံုးမ်ားကို ထိမ္းခ်ဳပ္ထားပံုရသည္။ အရင္လို စိတ္ဆိုးဆိုးႏွင့္ ေျပာေနသည္ေတာ့ မဟုတ္။ ေရပက္ခံေနတုန္းကလည္း ကားေပၚမွာ ခင္သူႏွင့္ သီတာတို႔ ထူးထူးျခားျခား ေပ်ာ္မေနတာကို သတိထားမိခဲ့သည္။ မနက္ဖန္ကို မလည္ေတာ့ပဲ မ႑ပ္တြင္သာ ေရပက္ေတာ့မည္ကိုပါ ေျပာလိုက္သည္။ ခင္သူကိုေတာ့ ေနာက္ေန႔မွ ေခ်ာ့ရေတာ့မည္။ သူ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ေနရင္ေတာ့ က်ေနာ္ မေနတတ္။<br /><br />ေရပက္ခံကားေပၚမွပင္ ေနာက္မွ ဆိုင္ကယ္ျဖင့္ ေရပက္ခံရင္း ေပ်ာ္ရႊင္ေနသည့္ သူတို႔ႏွစ္ဦးကို သူကိုယ္တိုင္ ျမင္ခဲ့ရသည္။ ခင္သူ႔ရင္မွာ နာက်င္ရသည္။ မိုးျပာက ေနာက္မွ သိုင္းဖက္လို႔ ထူးေအာင္က ၾကည္ႏူးေနသည့္ မ်က္ႏွာကို သၾကၤန္ေရေတြ ၾကားမွာပင္ ျမင္လိုက္ေသးသည္။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">“ငါ့အခ်စ္ေတြကို မျမင္တာလား ထူးေအာင္ရယ္။ နင့္အေပၚ သံေယာဇဥ္ေတြ ဂရုစိုက္မႈေတြ အေလးထားမႈေတြ ျဖစ္လာရတာဟာ အခ်စ္ေၾကာင့္ပဲ ထင္ပါရဲ႕။ ဒါေပမယ့္ ေျပာခြင့္မရွိတဲ့ ငါ့အျဖစ္ကို နင္ နည္းနည္းေလးေတာင္မွ ဂရုမျပဳမိဘူးလားဟယ္။ နင့္ရင္ခြင္ထဲမွာ တျခားတေယာက္ ရွိေနေပမယ့္ စိတ္လဲ မဆိုးႏိုင္ ေမ့လဲမေမ့ႏိုင္ ျဖစ္ေနရတယ္ေလ။ နင္ ေပ်ာ္ေစဖို႔အတြက္ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ငါျပံဳးေပးပါ့မယ္ ထူးေအာင္ရယ္….. ”</span><br /><br />သၾကၤန္အက်ေန႔ည။<br />အိမ္တိုင္းတြင္လည္း သၾကၤန္သီခ်င္းေတြ ပ်ံ႕လြင့္ဆဲ။<br />ပိေတာက္ပန္းတို႔ မနက္ဖန္ ပြင့္ေလမည္လား။<br /><br />က်ေနာ့္သၾကၤန္ပိုးကေတာ့ ခက္ေနျပီ။ ဝတၳဳတိုကို လက္စကို မသပ္ခ်င္ေသးဘူးျဖစ္ေနတယ္။ အရွိန္က တျဖည္းျဖည္း ပိုရလာလို႔ဗ်ာ။ ေနာက္တပိုင္းေတာ့ ဇတ္သိမ္းပါေတာ့မယ္ း) ။</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-9032203581490824417?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-51393179992039939302008-04-05T11:30:00.006+04:002008-04-05T12:41:36.004+04:00<span style="font-family:Zawgyi-one;">အိမ္ျပန္ေရာက္သည္ႏွင့္ ခင္သူႏွင့္ သီတာကို လက္တို႔ေခၚကာ မုန္႔ခ်ိဳင့္ တခ်ိဳင့္ဆြဲျပီး အေမ့အား တစ္အိမ္က်န္ေသးလို႔ဟု ေျပာကာ ထြက္လာခဲ့ၾကသည္။ သူတို႕ကေတာ့ နားမလည္သည့္အၾကည့္ေတြႏွင့္ ၾကည့္ေနဆဲ။ ခင္သူႏွင့္ သီတာက ဆိုင္ကယ္တစ္စီး က်ေနာ္က ဆိုင္ကယ္တစ္စီး။ လမ္းရွင္းသည့္ ေနရာတြင္ ရပ္ျပီး ရွင္းျပရသည္။<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“သူ႔နာမည္က မိုးျပာ ။ ……. မွာ ေနတယ္ေလ။ နင္တို႔သိတယ္မလား။ သူနဲ႔ငါနဲ႔ မႏွစ္က ခြင့္ျပန္တုန္းက ရည္းစားလိုလုိ ဘာလိုလိုဟ။ စာေတြပို႔ ဖုန္းေတြ ဆက္ရင္း အေျဖရတာ။”</span> စပ္ျဖဲျဖဲျဖင့္ ရွင္းျပရသည္။<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ဪ ငါတို႔က စာေကာင္းေကာင္းသင္ေနတယ္ မွတ္တာ ။ နင္က ဒါေတြလုပ္ေနတာကိုး။ ခု ငါတို႔က ဘာလုပ္ေပးရမွာလဲ”</span> သီတာက ေဆာင့္ေအာင့္ျပီး ေျပာသည္။<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“နင္တို႔ သူ႔အိမ္သြားျပီး မုန္႔ပို႔ရင္းန႔ဲ သူ႔ကို ေခၚထုတ္လာေပးဟာ။ ငါတေနရာက ေစာင့္ေနမယ္ေလ။ ငါသြားလို႔ သူ႔အဖိုးၾကီးနဲ႔ ေတြ႔ေနရင္ ထိပ္ကြဲေနအံုးမယ္။”</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“အာ ငါတို႔နဲ႔ အရမ္း ရင္းႏွီးတာလဲ မဟုတ္ပဲနဲ႔။ နင့္အေမ သိရင္လဲ ငါတို႔ကို ဆူေနအံုးမယ္။ မသြားေပးဘူးဟာ” သီတာက ျငင္းသည္။ သည္ေတာ့မွ စကားဆိတ္ေနသည့္ ခင္သူက </span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“သြားေပးလိုက္ပါ့မယ္ဟာ။ ခြင့္ျပန္လာတုန္းေလးမွာ သူေပ်ာ္ပါေစ”</span><span id="fullpost"><br />ေစာင့္ေနမည့္ ေနရာကို ေျပာျပီး ေရသန္႔ဘူး တစ္ဘူးဝယ္ျပီး ေစာင့္ေနလိုက္သည္။ ရင္ထဲမွာေတာ့ မိုးျပာ ပါမလာမွာ စိုးထိတ္ေနမိသည္။ ခဏေနေတာ့ သူတို႔ ေရာက္လာၾကသည္။ စာေတြ ဖုန္းေတြ ျဖင့္သာ ကၽြမ္းဝင္ေနခဲ့ေသာ သူ။ ဓါတ္ပံုကိုသာ တစိမ့္စိမ့္ ၾကည့္ေနခဲ့ရေသာ သူ။ ခု အျပင္မွာ ျမင္ေတာ့ ပိုလို႔ေတာင္ လွသည္ ထင္မိသည္။ ေရသန္႔ဘူးျဖင့္ သူ႔ကို အရင္ေလာင္းလိုက္သည္။ သူကလည္း ျပန္ေလာင္းရင္း စကားေတြ ေျပာေနၾကသည္။ ခင္သူႏွင့္ သီတာကေတာ့ ခပ္လွမ္းလွမ္း တစ္ေနရာတြင္။<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“သၾကၤန္မွာ ကိုအျဖစ္ခ်င္ဆံုး ဆႏၵတစ္ခုေတာ့ ျပည့္သြားျပီကြာ။”</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“တစ္ခုျပည့္ျပီဆိုေတာ့ ဘယ္ႏွခု က်န္ေသးလို႔လဲ ကိုရဲ႕”</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“တစ္ခုက သၾကၤန္မွာ မိုးျပာကို ေရေလာင္းခ်င္တာေလ။ ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ တူတူေလွ်ာက္လည္ခ်င္တာေပါ့။ မနက္ဖန္ ကို႔သူငယ္ခ်င္းေတြ ကားနဲ႔ ေရပက္ခံထြက္ မယ္ေလ။”</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ဟင့္အင္း မိုးျပာ ေၾကာက္တယ္။ မလည္ခ်င္ဘူး။ ခုေတာင္ ခဏဆိုျပီး ထြက္လာရတာ”</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ကိုနဲ႔မိုးျပာနဲ႔ ခ်စ္သူအျဖစ္ ခုလို သၾကၤန္ရက္ေလးမွာမွ ေတြ႔ခဲ့ၾကတာေလ။ ဒီလိုအမွတ္တရ သၾကၤန္ရက္ေလးမွာ မိုးျပာနဲ႔ တူတူ သၾကၤန္လည္ခ်င္မိတဲ့ ဆႏၵေလးကို လိုက္ေလ်ာေပးပါလား မိုးျပာရယ္”</span><br />သူေခတၱစဥ္းစားျပီးမွ ေခါင္းျငိမ့္သည္။ အခ်ိန္နည္းနည္း ၾကာေနျပီမို႔ သူေရာ က်ေနာ္တို႔ပါ ျပန္လာၾကသည္။ အျပန္လမ္းမွာေတာ့ က်ေနာ့္အေတြးထဲမွာ မနက္ဖန္ မိုးျပာႏွင့္ လည္ရမည့္ အေၾကာင္းေတြ ေတြးရင္း ေပ်ာ္ေနမိသည္။ ခင္သူကေတာ့ မ်က္ႏွာေလး ညိွးျပီး စကားနည္းေနသည္။ သီတာကေတာ့ စူပုတ္ပုတ္မ်က္ႏွာႏွင့္။<br /><br />အိမ္ျပန္ေရာက္ျပီး ခဏၾကာေတာ့ ေရစိုေနေသာ အဝတ္အစားေတြ လဲၾကျပီး ခဏေနၾကသည္။ ေန႔လည္စားစားေတာ့ ခင္သူ မနက္ကလို မဟုတ္တာကို သတိထားမိသည္။ စားျပီးသည္ႏွင့္ က်ေနာ့္မိဘေတြကို ႏႈတ္ဆက္ကာ ခင္သူႏွင့္ သီတာတို႔ ျပန္သြားၾကသည္။ မနက္ျဖန္ ကားႏွင့္ လည္ၾကဖို႔ေတာ့ ေသခ်ာေျပာလိုက္ရသည္။ အိမ္ကို လာေခၚဖို႔က အဓိက။ သူတို႔ သူငယ္ခ်င္းေတြပါမွသာ အိမ္က လည္ခြင့္ျပဳမည္ပင္။<br /><br />အိမ္အျပန္ လမ္းတြင္ ကေလးေတြ ေရပက္တာကအစ ခင္သူ စိတ္တိုေနမိသည္။ အိမ္ေရာက္ေတာ့လဲ ေရအျမန္ခ်ိဳးျပီး ခ်မ္းတာကို အေၾကာင္းျပျပီး အိပ္ယာထဲ လွဲေနမိေတာ့သည္။ မ်က္ဝန္းမွာ မ်က္ရည္စေတြ အလုိလို က်လာမိသည္။ တစ္သက္တာမွာ အရင္းႏွီးဆံုးနဲ႔ သံေယာဇဥ္ အရွိရဆံုး သူ႔မွာ တျခား တစ္ေယာက္ရွိေနသည္တဲ့ေလ။ ခက္လိုက္တာေလ ဒါ.. ခ်စ္တယ္ဆိုတာ မ်ားလား။ သူမ မေဝခြဲတတ္ေတာ့။ ေသခ်ာသည္ကေတာ့ သူေပ်ာ္ေနတာကိုပဲ ျမင္ေနခ်င္မိသည္။ သူ မိုးျပာႏွင့္ တူတူရွိေနရရင္ သူေပ်ာ္ေနသည္ဆိုရင္ သူ႔ကိုပဲ ေပ်ာ္ခြင့္ေပးျပီး စိတ္ထဲက ဝမ္းနည္းမႈေတြကို အျပံဳးေတြျဖင့္ ဖံုးကြယ္ထားလိုက္ေတာ့မည္။<br /><br />ခင္သူႏွင့္ သီတာတို႔ ျပန္သြားေတာ့ စိတ္ထဲမွာ တမ်ိဳးျဖစ္ေနသည္။ မနက္ဖန္ မိုးျပာႏွင့္ သၾကၤန္တူတူ လည္ရမွာမို႔ ဝမ္းသာေနေသာ္လည္း ခင္သူ မ်က္ႏွာမေကာင္းတာကို ျမင္ရေတာ့ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနသည္။ သူတို႔ႏွင့္ သၾကၤန္ အတူတူ မလည္မွာစိုးလို႔ စိတ္ေကာက္ သည္လား မေဝခြဲတတ္။ မနက္ဖန္ လည္ရမွာမို႔ ေစာေစာ အိပ္လိုက္ေတာ့သည္။<br /><br />သၾကၤန္အၾကိဳေန႔မို႔ သိပ္စည္ကားေသးေသာ္လည္း ေျမသင္းနံ႔တို႔ ေမႊးပ်ံ႕လာသည္။<br />ပိေတာက္တို႔ ပုရစ္ဖူးမ်ားေတာ့ မပြင့္ေသး။<br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-5139317999203993930?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-14939857903744495012008-04-01T05:33:00.002+04:002008-04-01T05:42:18.113+04:00<span style="font-family:Zawgyi-one;">သၾကၤန္အၾကိဳေန႕…<br />မနက္အိပ္ယာထလို႔ မ်က္ႏွာသစ္ျပီး ခဏအၾကာမွာပင္ ခင္သူ ဆိုင္ကယ္ေလးႏွင့္ ေရာက္လာသည္။ သီတာကေတာ့ စက္ဘီးႏွင့္ လာရသည္မို႕ ေနာက္က်ဟန္တူသည္။ ေက်ာပိုးအိပ္ အေသးေလး အနည္းငယ္ ေဖာင္းေနသျဖင့္ အဝတ္ေလး အပိုတစ္စံု ထည့္လာပံုရသည္။<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“စိတ္ခ်ရတယ္ေနာ္ မေန႔က ေျပာတဲ့အတိုင္းပဲ”</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ေကာင္စုတ္ ကူလုပ္ေပးရေအာင္လို႔ ေစာေစာလာတာပါ”</span> မ်က္ေစာင္းလွလွ ျဖင့္ မိတ္ဆက္ေတာ့သည္။<br />“<span style="color: rgb(51, 51, 255);">သီတာလာမွ စ လုံးၾကမယ္ဟာ။ ေဘးအိမ္က အမၾကီးေတြေရာ တျခား သူငယ္ခ်င္းေတြလဲ ေခၚထားေသးတယ္ေလ”</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ဟုတ္လား ဒါဆိုရင္ေတာ့ ေပ်ာ္စရာၾကီး”</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ဟုတ္ပ ငါျပန္လာတုန္းေလး ငါ့သူငယ္ခ်င္းေတြကို ေပ်ာ္ေစခ်င္လို႔။ မဟုတ္ရင္ ဘဲေတြနဲ႔ပဲ ႏွစ္ပါးသြားေနၾကတာ ေပ်ာ္စရာ သိပ္မရွိမွာစိုးလို႔ ”</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ဟာ သမီးေတာင္ ေရာက္ေနျပီကိုး။ သားကေတာ့ ခုမွ ႏိုးတာ ဝိရိယက ေကာင္းမွေကာင္းေလ”</span> ေမေမကပါ ဝင္ျပီး ခ်ီးမြန္းခန္းဖြင့္သည္။<span id="fullpost"><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ဟဲ့ ခင္သူ နင္ အိမ္ျပင္ခဏ လိုက္ခဲ့ ၊ ငါတို႔ ထိုင္ဖို႔ ဖ်ာသြားခင္းဖို႔”</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ဘာလို႔လဲ ။ နင္ေနာ္ ညာတာပါေတးနဲ႔ ေရေလာင္းမလို႔ မဟုတ္လား” </span>ပါးလိုက္တဲ့ ခင္သူ ေခၚလို႔ကို မရ။ ဒါနဲ႔ပဲ သူငယ္ခ်င္းေတြ ေစာင့္ရင္း အိမ္ေပၚမွာ ကာရာအိုေက ဆုိျဖစ္ၾကသည္။ သၾကၤန္ကာလမို႔ လက္က အလိုလို သၾကၤန္ေခြေတြ ထည့္ျပီးသား ျဖစ္သြားသည္။ ဘယ္လိုပဲ လိမ္လိမ္မာမာ ေနခဲ့ပါေစ ဒီလုိအခ်ိန္ေတြေတာ့ မိုက္ခဲျဖစ္ေနျပီ။ ေဖေဖႏွင့္ ေမေမကေတာ့ မနက္စာ စားရင္း ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ခင္သူ သီခ်င္းေရြး ၊ မိုက္လုေနၾကသည္ကို ၾကည့္ျပီး ရီေနၾကသည္။ ငယ္သူငယ္ခ်င္းမ်ား ျဖစ္သည့္အျပင္ မိဘခ်င္းပါ ရင္းႏွီးသျဖင့္ ခင္သူကလဲ ကၽြန္ေတာ့္အိမ္မွာဆို ဗိုလ္က်ခ်င္သည္။ က်ေနာ္ကလည္း အေလွ်ာ့မေပးပဲ သူဆိုခ်င္သည့္ မိန္းခေလးဆိုသည့္ အေခြမထည့္ပဲ ေယာက်ၤားေလး ဆိုသည့္ သီခ်င္းေတြသာ ဖြင့္သည္ကိုလည္း အသံေသးေသးေလးျဖင့္ မရရေအာင္ ဖ်စ္ညစ္ဆိုသည္ကို ၾကည့္ျပီး ရီေနခဲ့ရသည္။<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ေဇာ္ဝမ္းၾကီးေတာ့ ငိုေတာ့မွာပဲ ခင္သူရာ နင့္စာကေလးသံနဲ႔မ်ား လုပ္ရက္လိုက္တာ”</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“နင္က အက်င့္ယုတ္ျပီး ငါ့အေခြေတြ ထည့္မွ မေပးပဲကိုး။ ရေအာင္ လိုက္ဆိုမွာပဲ။ မဆိုေစခ်င္ရင္ ငါၾကိဳက္တဲ့ အေခြထည့္ေပး”</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ေအးပါ ထည့္ေပးပါေတာ့မယ္။ သနားလာလို႔”</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ေအာင္မယ္ သနားစရာလား။ ေျပာင္းေပးေတာ့။ ငါ့သီခ်င္းေတြ လိုက္မဆိုနဲ႔ေနာ္”</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“နင့္ မိန္းကေလး သီခ်င္းေတြ ငါလိုက္ဆိုစရာလားဟ။ ငါ အိမ္ေရွ႕မွာ ကင္းသြားေစာင့္လိုက္အံုးမယ္”</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ငါ့ဆိုင္ကယ္ အတြက္လား ။ မပူနဲ႔ ျခံထဲမွာ ရပ္ထားခဲ့တာ”</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ဟုတ္ပါလိမ့္မယ္ အားၾကီးၾကီး။ ငါ့အိမ္ကို ခဲနဲ႔ ဝိုင္းေပါက္မွာ စိုးလို႔”</span> ထိုင္ရင္းနဲ႔မို႔ လံုးဝ ေျပးခ်ိန္မရလိုက္ေပ။ ခင္သူရဲ႕ ဗိုက္ေခါက္လိမ္ဆြဲျခင္း အတတ္ပညာကို ေကာင္းေကာင္း သင္ယူလိုက္ရသည္။ သို႔ႏွင့္ သူသီခ်င္းဆိုေနသည္ကို ေဘးမွ ထိုင္အားေပးရင္း ခင္သူ႔ကို ေသခ်ာၾကည့္ေနမိသည္။ ႏူးညံ့စြာ ေခတ္ဆန္သည့္ အလွက သူမ်က္ႏွာေလးမွာ ေပၚလြင္ေနသည္။ ေနာက္ခ်င္သည္မို႔သာ ဘယ္လို ရုပ္ဆိုးေၾကာင္း ေျပာေပမယ့္ ခင္သူရဲ႕ အိေျႏၵရစြာ ဆြဲေဆာင္သည့္ အလွကိုေတာ့ အသိအမွတ္ျပဳရသည္။ ရန္ျဖစ္ခဲ့ စိတ္ဆိုးခဲ့ၾကတိုင္းလဲ ျပန္မေခၚပဲ မေနႏိုင္ခဲ့ၾက။ စိတ္ညစ္ေနရင္လည္း သူ႔အားေပးစကားေတြေၾကာင့္ ေျပေပ်ာက္ခဲ့ရသည္။ တိုင္ပင္စရာ ရွိရင္လည္း ပြင့္ပြင့္ လင္းလင္း ေျပာခဲ့ၾကသည္။ ခု ေခါင္းထဲမွာ ေတြ႔ခ်င္ေနသည့္ သူကေလး အေၾကာင္းကိုေတာ့ အိမ္မွာ မိဘေတြလဲ ရွိေနသည္မို႔ မေျပာျပရေသး။<br />အေတြးတို႔ လြင့္ေနစဥ္မွာပင္ သီတာေရာက္လာသည္မို႔ အေတြးစမ်ား ျပတ္သြားသည္။ မေရွးမေႏွာင္းမွာပင္ အိမ္နားပတ္ဝင္းက်င္မွ အသိမ်ားနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းတခ်ိဳ႕လည္း ေရာက္လာသည္မို႔ အိမ္ေအာက္တြင္ ဝိုင္းဖြဲ႔ကာ မုန္႔လံုးၾက မီးဖိုၾကႏွင့္ အလုပ္ရႈပ္ၾကေတာ့သည္။ သၾကၤန္သီခ်င္းေတြနဲ႔ အတူ မုန္႔လံုးရင္း စရင္းေနာက္ရင္းနဲ႔ အိုးမည္းလည္း အသုတ္ခံရသည္။ က်ေနာ္ကလည္း ရိုးရာအတိုင္း မုန္႔လံုးေရေပၚထဲမွာ ငရုတ္သီး ခိုးထည့္သည္။ ေကာင္းသူထိပ္ မေကာင္းသူထိပ္ေပါ့။<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ထူးေအာင္ နင္မညစ္ပတ္နဲ႔ဟာ။ ငရုတ္သီးေတြ ထည့္လိုက္တာ ငါျမင္တယ္”</span> ဘယ္အခ်ိန္က ေခ်ာင္းေနမွန္း မသိေသာ သီတာက မိသြားသည္။<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ေဘးအိမ္ေတြ အလ်ဳလိုက္လုပ္အံုးမွာေနာ္ နင္ငရဲၾကီးေနမယ္”</span> ခင္သူက လူၾကီးေလသံနဲ႔ ဝင္ေဟာက္သည္။<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ေအာင္မယ္ အဘြားၾကီး က်ေနတာပဲ။ အအီေျပေအာင္လဲ အပင္ပန္းခံျပီး ခုိးလုပ္ေပးရေသးတယ္”</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“အမေလးေလး နင့္ေစတနာေတြ ငါသိပါတယ္။ မလုပ္နဲ႔ေတာ့ဟာ.. နင္ဂစ္တာသြားယူဟာ ဝိုင္းဖြဲ႕ျပီး သီခ်င္းဆိုၾကမယ္”</span><br />ဒါနဲ႔ပဲ က်ေနာ္က ဂစ္တာတီးျပီး သီခ်င္းဆိုရင္း မုန္႔လုပ္ၾကရင္းနဲ႔ပဲ အေတာ္ေလး မုန္႔ေတြ က်က္လာပါျပီ။ ကိုယ့္လက္ရာ ကိုယ္ျပန္စားၾကည့္ၾကရင္း ေကာင္းတယ္လို႔ပဲ သံုးသပ္ၾကျပန္သည္။ သီခ်င္းဆိုရင္း မေတြ႔ရေသးတဲ့ သူေလးကို ပိုသတိရသလိုလို …<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“သားေရ ေဘးအိမ္ေတြကို အလ်ဴသေဘာမ်ိဳး မုန္႕လိုက္ပို႔ေပးပါအံုး”</span> ေမေမေျပာေတာ့ ဂစ္တာတီးရပ္ျပီး အဝတ္အစား ေသခ်ာလဲကာ ေမေမထည့္ေပးထားသည့္ မုန္႔လံုးေရေပၚ ခ်ိဳင့္ေတြဆြဲျပီး ေဘးအိမ္ေတြ လိုက္ေပးသည္။ တခ်ိဳ႕ ျမိဳ႕ထဲက အသိေတြထံသို႔လည္း ပို႔ခုိင္းသည္။ ဆိုင္ကယ္ေရွ႕ျခင္းထဲမွ မုန္႔ခ်ိဳင့္ေတြကို မေမွာက္ေအာင္ ထိမ္းစီးရင္း ….. အဲ… အၾကံရသြားပါျပီ ။ တညလံုး စဥ္းစားလို႔ မရေသးသည့္ အၾကံဥာဏ္ေတြ ခုမွ ပြင့္ေတာ့သည္။ ခင္သူနဲ႔ သီတာကို သူေလးအိမ္ကို မုန္႔ပို႔ခိုင္းရင္း အျပန္မွာ ေခၚထုတ္လာခုိင္းရမည္။<br /><br />ဆက္ဦးမယ္ဗ်ာ...</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-1493985790374449501?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-30322923165881773002008-03-30T08:25:00.006+04:002008-03-31T22:31:52.399+04:00<span style="font-family:Zawgyi-one;">မေရာက္ဖူးေသးတဲ့ ေနရာမို႔ မ်က္စိထဲ အျမင္စိမ္းေနသည္။ အိမ္အသစ္ေျပာင္းထားတာမို႔ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ ခြင့္ျပန္လာခ်ိန္ က်ေနာ့္မ်က္စိထဲမွာ အရင္အိမ္လို ရင္းႏွီးျခင္းမရွိေသး။ ရွားရွားပါးပါး မ်ားမ်ားစားစား သၾကၤန္ေက်ာင္းပိတ္ရက္။ သၾကၤန္အၾကိဳ မတိုင္ခင္ တစ္ရက္။<br /><br />တညလံုးခရီးပန္းလာမႈေတြ ဇာတိေျမေလးမွာ ေရခ်ိဳးလိုက္တာႏွင့္ ေျပေပ်ာက္သြားသည္။<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“သားေရ ေရအၾကာၾကီး စိမ္ခ်ိဳးမေနနဲ႔ေလ ေရေျပာင္း ေျမေျပာင္းမွာ ဖ်ားေနလို႔ သၾကၤန္မွာ ေစာင္ျခံဳေနရအံုးမယ္”</span> ေမေမက သတိေပးရင္း ရယ္စရာ စကားဆိုလာသည္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“စိတ္ခ် ေမေမေရ သၾကၤန္ရက္ေလးမွာ လံုးဝမဖ်ားေစရဘူး”</span> စပ္ျဖဲျဖဲႏွင့္ေျပာရင္း ေရခ်ိဳးတာ အဆံုးသတ္လုိက္ေတာ့သည္။ မိဘမ်ားကို ကန္ေတာ့ျပီး စကားစျမည္ တမနက္ေလာက္ ေျပာျပီးသည္ႏွင့္ ငယ္သူငယ္ခ်င္းေတြကို သတိရသည့္ စိတ္က ဝင္လာေတာ့သည္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“သား သူငယ္ခ်င္းေတြဆီ သြားလိုက္အံုးမယ္”</span><span id="fullpost"><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“အင္းအင္း သား စက္ဘီးေလး အဆင္သင့္ျပင္ေပးထားတယ္”</span> ေဖေဖက အလိုက္တသိ ဆိုသည္။ သို႔ႏွင့္ ငယ္ငယ္ကတည္းက စီးခဲ့သည့္ ေမာင္းတိန္းဘီးေလး စီးျပီးထြက္လာခဲ့သည္။ ေဖေဖကေတာ့ သူတို႔ ရွိရာဆီ တစ္ေနကုန္ သြားျပီး ႏႈတ္ဆက္ျဖစ္သည္။ စာသင္ေဆာင္ အိုအိုေဟာင္းေဟာင္းေလးေတြနဲ႔ က်ေနာ့္ကို ပညာေတြ စံုေအာင္ သင္ၾကားေပးလိုက္တဲ့ ေက်ာင္းေလးမွာ ဆရာ ဆရာမ ျပန္ျဖစ္ေနၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ၊ တကၠသိုလ္ တက္ေနဆဲ သူငယ္ခ်င္းေတြ အားလံုးကို လိုက္ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ရင္း စိတ္ထဲမွာ အရမ္းေပ်ာ္ရသည္။ သီတာကို ဝင္ေခၚျပီး ခင္သူ႕အိမ္သုိ႔ တူတူလာခဲ့ၾကသည္။ ခင္သူ ႏွင့္ သီတာ သည္ က်ေနာ့္ဘဝတြင္ အခင္ဆံုး နားလည္မႈ အရွိခဲ့ၾကဆံုး သူငယ္ခ်င္းမ်ား ျဖစ္သည္။ သၾကၤန္မွာ ျပန္မလာႏိုင္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြဆီကိုလည္း ဖုန္းဆက္ခဲ့ၾကသည္။ သူငယ္ခ်င္း အားလံုး မစံုလင္ေပမယ့္ အခင္ဆံုး သူငယ္ခ်င္းေတြေတာ့ ရွိသည္မို႔ ဒီႏွစ္သၾကၤန္က ေပ်ာ္စရာ ေကာင္းေတာ့မည္။ ငယ္ငယ္က သၾကၤန္မွာ တူတူ ေရကစားခဲ့ၾကတာေတြ ေျပာရင္းလည္း ရီစရာေတြ ျဖစ္ခဲ့ၾကသည္။<br /><br />ခင္သူက<span style="color: rgb(51, 51, 255);">“နင္ ငယ္ငယ္က ေရပံုးႏိုင္တႏိုင္နဲ႔ သြားေလာင္းတာ ေရတင္မကပဲ ပံုးပါလြတ္သြားလို႔ လူၾကီးတေယာက္ စိတ္ဆိုးသြားတာ မွတ္မိေသးလား”</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“မွတ္မိတာေပါ့ဟ အဲဒီလူက နင့္ကို ေခါင္းကေနေတာင္ ေလာင္းသြားတာကိုး”</span> ရွက္ရွက္နဲ႔ က်ေနာ္ ျပန္ေျပာလိုက္ရသည္။<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ငါ့ကိုလည္း ေလာင္းသြားပါတယ္ေနာ္ ခင္သူ႕ကိုတင္ မဟုတ္ပါဘူး”</span> သီတာကပါ ဝင္ေျပာသည္။<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ခင္သူ႕ ပံုခံုးကို ေလာင္းရင္ေတာင္ နင့္ကို ေခါင္းက ေလာင္းသလို ျဖစ္ေနမွာပါဟာ။ နင့္ေခါင္းနဲ႔ ခင္သူ႕ ပံုခံုးက တူတူ ျဖစ္ေနတာကိုး”</span><br />ေျပာလည္းေျပာ ေျပးလည္းေျပး ရသည္။ သီတာ အရပ္ပုသည္ကို အျမဲမပါပါေအာင္ ေနာက္ခဲ့သည့္ ငယ္ငယ္က အတိုင္း ခုလည္း ေနာက္လိုက္သည္မို႔ လိုက္ထုေတာ့သည္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“သူ႕ခင္သူကို ထိေတာ့ မခံဘူး ငါ့က်ေတာ့ ဘာျဖစ္ျဖစ္ေပါ့ေလ။ ဟိုးႏွစ္ကလို ေပါင္ခ်ိန္ျဖစ္ေအာင္ ထပ္ကို လုပ္အံုးမယ္”</span><br />လိုက္မမွီသည့္အဆံုး လြန္ခဲ့ေသာ သၾကၤန္က က်ေနာ့္ကို ဝုိင္းခ်ဳပ္ျပီး အိုးမည္းသုတ္ဖူးသည္ကို အရသာခံကာ ျပန္ေျပာျပီး က်ိမ္းဝါးသည္။ က်ေနာ္က ခင္သူ႔ကို အခင္ဆံုးျဖစ္သလို ပိုဂရုစိုက္တတ္သည္ကို သိသျဖင့္ ေနာက္တာလဲျဖစ္သည္။<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ငါ့တို႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ တူတူ သၾကၤန္မလည္ျဖစ္တာ သံုးႏွစ္ေတာင္ ရွိျပီေနာ္”</span><br />ခင္သူ၏ လြမ္းရိပ္သန္းေသာ စကားေၾကာင့္ သံုးေယာက္သား ျပန္ျငိမ္သြားၾကသည္။ အရင္ ႏွစ္က ေက်ာင္းအသီးသီး တက္ေနၾကသည္မို႔ မဆံုျဖစ္လိုက္ႏိုင္ေပ။<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ဒီႏွစ္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းအားလံုး မဆံုေပမယ့္ ငါ့တို႔ ခုတူတူလည္ရမွာပါဟာ။ မနက္ျဖန္ ငါတို႔အိမ္မွာ မုန္လံုးေရေပၚ လုပ္စားၾကမယ္ေလ။ နင္တို႔ လာမယ္မလား”</span> သူငယ္ခ်င္းေတြ က်ေနာ့္အိမ္မွာ အျမဲ မုန္႔လုပ္စားေနၾကမို႕ေရာ တေပ်ာ္တပါး မုန္႔လံုးရတာကိုေရာ ႏွစ္သက္သည္မို႔ တခါတည္းေျပာလိုက္သည္။<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“လာမယ္ လာမယ္ စိတ္ခ်”</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“လာမွာေပါ့ဟ အေစာၾကီးလာမယ္ ဒါမွ ေရပက္မခံရမွာ”</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ေအးပါဟာ သိပါတယ္ အစားအေသာက္ဆို ထိပ္ဆံုးကဆိုတာ သိျပီးသား။ အိမ္တံခါး မဖြင့္ခင္ ေရာက္လာအံုးမွာေတာင္ ျမင္ေယာင္ေသး”</span> ေျပာျပီးတာႏွင့္ စက္ဘီးေပၚတက္ကာ နင္းေျပးခဲ့ရသည္။ မိသြားရင္ေတာ့ ဗိုက္ေၾကာျပတ္ေပေတာ့မည္။<br /><br />အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ မိဘမ်ားကို ျပန္ခၽြဲရင္း အလြမ္းသယ္ရင္း ညဖက္ေရာက္လာသည္။ ခုထိ တေယာက္ေသာသူဆီသို႕ မေရာက္ေသး။ မႏွစ္က ခြင့္ျပန္လာစဥ္ ရည္းစားလိုလို ဘာလိုလို ျဖစ္ခဲ့သည့္သူေလး။ ဖုန္းအဆက္အသြယ္ေတာ့ ရွိၾကသည္။ သူ႕ဆီကုိေတာ့ တေယာက္တည္း သြားလို႔ မျဖစ္။ သူ႕အဖိုးၾကီး အိမ္မွာ ရွိေနရင္ အိမ္နားေတာင္ ၾကာၾကာ ရစ္မေနရဲေပ။ မနက္ျဖန္မွ ခင္သူႏွင့္ သီတာကို အပူကပ္ျပီး ေခၚထုတ္ခုိင္းရေတာ့မည္။ ဥာဏ္နီ ဥာဏ္နက္မ်ားကို စဥ္းစားရင္း ခရီးပန္းပန္းျဖင့္ အိပ္မက္တို႔ ေခၚေဆာင္ရာ ပါသြားေတာ့သည္။ အိပ္မက္ထဲမွာေတာ့ သၾကၤန္လည္ေနသည္ ေရေတြ ပက္ေနသည္။ ေဘးက ဘယ္သူရယ္ မသိ ၊ ပက္သူ ဘယ္သူရယ္မသိ။<br /><br />သၾကၤန္အၾကိဳ မတိုင္ခင္ည။<br />အိမ္ေရွ႕မွ အတာအိုးေလးကေတာ့ အတာပန္းမ်ိဳးစံုျဖင့္ လန္းဆန္းေနဆဲ။<br />သၾကၤန္ရနံ႔ ေမႊးပ်ံ႕ေနဆဲ။<br /><br />သၾကၤန္ဆုိရင္ က်ေနာ့္ပိုးေတြ ထထလာလို႔ ခု က်ေနာ့္ သၾကၤန္ပိုးေလးေၾကာင့္ ဝတၳတိုေလး ေရးျဖစ္တာပါ။ အျပီးထိ မေရးႏိုင္ေသးတာကိုေတာ့ သည္းခံပါအံုး။ ဆက္ရန္ေပါ့ :)</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-3032292316588177300?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-1041993681174794912008-03-30T03:14:00.004+04:002008-03-30T03:51:44.813+04:00<span style="font-family:Zawgyi-one;">အရြယ္ေတြ ဘယ္လိုေျပာင္းေျပာင္း<br />သၾကၤန္အေၾကာင္းကို<br />သၾကၤန္သီခ်င္းေတြ ႏိုးဆြတယ္ ...<br /><br />ခႏၶာေတြဘယ္ေနရာ ေရာက္ေရာက္<br />သၾကၤန္အခါေရာက္တုိင္း <br />သၾကၤန္ရဲ႕ရသေတြကို ေတာင့္တမိတယ္ ...<br /><br />ေရႊျပည္ေတာ္လွမ္း ကမၻာတျခမ္းေရာက္ေရာက္<br />သၾကၤန္ကို ဖဲၾကိဳးျဖတ္ေပးမယ့္<br />ကိုဖိုးသၾကားၾကီးကို ၾကိဳလင့္တဲ့<br />အတာအိုးေလးကို လြမ္းတယ္ ...<br /><br />အစဥ္အလာေတြ ဘယ္လိုေျပာင္းေျပာင္း<br />ေခတ္ေဟာင္းကရိုးရာအတိုင္း<br />ဖလားေလးတစ္ခြက္မွာ ေရေအးေလးနဲ႔<br />မင္းပုခံုးႏုႏုေလးေပၚ ညင္ညင္သာသာေလး <br />ေလာင္းခ်လိုက္ခ်င္တယ္ ...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-104199368117479491?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-59660532196061462772008-03-26T02:03:00.003+03:002008-03-26T04:17:21.973+03:00<span style="font-family:Zawgyi-one;">ကဗ်ာမဆန္ ဘာမဆန္နဲ႔<br />ဒဏ္ရာကို ပန္းလို ပြင့္ၾကည့္လိုက္ခ်င္တယ္ …<br /><br />ဘဝေျမျပင္ကို မထြန္ယက္ပဲ<br />ႏွလံုးသားေျမၾသဇာကိုပဲ အားကိုးျပီး<br />စိုက္ပ်ိဳးဖို႔ဆိုတာေတာ့ ခက္တယ္ …<br /><br />အႏုပညာမေျမာက္ ဘာမေျမာက္ေပမယ့္<br />ကိုယ့္မြန္းၾကပ္မႈကိုယ္ ထြက္ေပါက္ေပးခ်င္တယ္ … <br /><br />သံေယာဇဥ္ကန္သင္းေတြ ၾကားမွာမို႔ <br />ေရမြန္းေနတဲ့ ငါ့ပ်ိဳးပင္ေလးရွင္သန္ဖို႔အတြက္<br />ထြက္ေပါက္ေလးေပးဖို႔ ခက္တယ္ …<br /><br />လူၾကီးလည္းမက် လူငယ္လည္း မကမို႔<br />ဆႏၵအတြက္ ေတာင့္တမႈေတြမ်ားေနတယ္ …<br /><br />မုန္တိုင္းလိုလဲ အားမျပင္း <br />ေလေျပလိုလည္း ႏူးညံ့ျခင္းမရွိေတာ့တဲ့<br />ေလးတြဲ႔မႈေတြနဲ႔အတူ ေလာကထဲကို တုိးဝင္ဖို႔ ခက္တယ္ …<br /><br />ဆင္ေျခမဟုတ္ ဘာမဟုတ္နဲ႔<br />မေတာ္ရာေပမယ့္ ေပ်ာ္ရာမို႔ နစ္ေမ်ာမိတယ္ …<br /><br />ငါေရာက္ေနတဲ့ ေပ်ာ္ရာအရပ္ေလးရဲ႕<br />သစ္ပင္တစ္ပင္မွာ စူးခၽြန္ေလးနဲ႔ျခစ္ျပီး<br />အမွတ္တရ စာလံုးေပါင္းမွားေလး ေရးမိတာကို <br />အျပစ္ေျပာဖို႔ ခက္တယ္ …</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-5966053219606146277?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-38414472683304233372008-03-17T07:57:00.007+03:002008-03-17T08:12:22.518+03:00<span style="font-family:Zawgyi-one;">ဒီရက္ေတြမွာ တကယ္ကို စာနဲ႔ လံုးခ်ာလိုက္ေနလို႔ အသစ္ေရးတာ ၾကာသြားတယ္ဗ်ာ။ ျခင္းခတ္လိုက္ ပန္းသီလိုက္နဲ႔မို႔လဲ ပင္ပန္းသြားတာ :D ။ ေဆာင္းပါးတစ္ခုေရးဖို႕ အတြက္လည္း ေလ့လာေနခဲ့ရလို႔ပါ။ ပို႔စ္အသစ္ မတင္ရရင္လဲ စိတ္မွာမေနတတ္လို႔ ေဆာ့ဖ္ဝဲေလး တစ္ခု လက္တို႔လိုက္အံုးမယ္ဗ်။ ဒါေလးကေတာ့ မိမိကြန္ပ်ဴတာရဲ႕ screen ကို Lock ခ်တဲ့ ေဆာ့ဖ္ဝဲေလးပါ။ Lock ခ်ထားတုန္းမွာ Matrix ထဲကလို စာလံုးေလးေတြ က်ေနပါတယ္။ အရင္က ကိုယ့္ကြန္ပ်ဴတာနားမွာ ရွိမေနႏိုင္တုန္း တျခားသူ မသံုးေစခ်င္ရင္ Window + L နဲ႔ window lock ခ်ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လုပ္လက္စေတြ ပ်က္သြားပါတယ္ ( ဥပမာ- ဖြင့္ထားတဲ့ သီခ်င္းေတြ ပိတ္သြားပါတယ္ ) ။ ေနာက္တမ်ိဳးက screensaver ထားျပီးရင္ password ေတာင္းေအာင္ လုပ္ထားပါတယ္။ ဒီမွာေတာ့ လုပ္လက္စေတြ ပိတ္မသြားေပမယ့္ screensaver တက္သြားသည္ထိ ေစာင့္ေနရပါေသးတယ္။ ခုေဆာ့ဖ္ဝဲနဲ႔ကေတာ့ သြားစရာ ရွိတာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္း Lock ခ်ခဲ့ႏိုင္ျပီး လုပ္လက္စေတြ ပိတ္မသြားေစပါဘူး။ screen တစ္ခုလံုးကို Password နဲ႔ Lock ခ်ခဲ့မွေတာ့ ဘာမွကို မလုပ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး ရွင္းေရာ :D ေဆာ့ဖ္ဝဲအသံုးျပဳပံုကလည္း လြယ္ပါတယ္။ ဒီမွာ <a href="http://www.fileden.com/files/2008/2/25/1781574/Software/matrix%20screen%20locker.rar">Download</a> လုပ္ႏိုင္ပါတယ္။ 614KB ပဲရွိပါတယ္။ ျပီးရင္ Run လိုက္ပါ။ Taskbar မွာ X ပံုေလးေပၚလာပါလိမ့္မယ္။ R-click နဲ႔ password ထားလိုက္ပါ။ ဒါဆို ျပီးပါျပီ။ Lock ခ်ခ်င္တာနဲ႔ Xေလးကို clickလိုက္ရင္ရပါျပီ။ အားလံုး ဖံုးဖံုးဖိဖိေလးေနႏိုင္ပါေစဗ်ာ ဟတ္ဟတ္</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-3841447268330423337?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-40709974138227640062008-03-13T02:24:00.001+03:002008-03-13T02:26:49.923+03:00<span style="font-family:Zawgyi-one;">သူ႔ဆံေကသာ လိုက္ဖက္ရာဖို႔<br />သဒၵါလက္ေဆာင္ ေမာင္ေပးသည့္ပန္း<br />အလွဆန္းဆံုး ျဖစ္ေစခ်င္ …<br /><br />သူ႔ဆံျမိတ္လႊာ တင့္ေစရာဖို႔<br />ေမတၱာလက္ေဆာင္ ေမာင္ေပးသည့္ပန္း<br />အတင့္ဆန္းဆံုး ျဖစ္ေစခ်င္ …<br /><br />သူ႔တေခါင္းလံုး ရနံ႔ဖံုးဖို႔<br />သစၥာလက္ေဆာင္ ေမာင္ေပးသည့္ပန္း<br />အၾကိဳင္လွ်မ္းဆံုး ျဖစ္ေစခ်င္ … <br /><br />ဆံေကျမလႊာ ပန္းေဝျဖာဖို႔<br />ဘဝလက္ေဆာင္ ေႏွာင္ကာခ်ည္ပိုး<br />အခ်စ္ၾကိဳးနဲ႔ ဖြဲ႔သီခ်င္ …</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-4070997413822764006?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-3111443996368833122008-03-04T03:41:00.004+03:002008-03-04T04:13:05.515+03:00<span style="font-family:Zawgyi-one;">ညေနရီ အလုပ္အားရင္လွ<br />ၾကြေျခညီ တျဖဳတ္ကယ္ မနားႏိုင္ဘု<br />အုပ္အမ်ားနဲ႔ ေပ်ာ္ရေအာင္ …<br /><br />ခါးမင္ေၾကာင္ ပတ္လည္ေဆးကိုလွ<br />အမ်ားျမင္ေအာင္ ေရးခ်ယ္သပါလို႔<br />က်စ္ေသးပါတဲ့ ခါးေတာင္ေျမွာင္<br />တေစာင္းေသွ်ာင္နဲ႔ ရင္အုပ္ထြား<br />ရိုးသားပါဘိ တို႔ညာသားတို႔ …<br /><br />တဲ့ဖဝါး ေျခဖ်ားခတ္ပါလို႔<br />ဒူးမဟာ စလြယ္ခ်ိဳးေတြနဲ႔<span id="fullpost"><br />ေခါင္းဖေနာင့္ တြဲစပ္ကာပ<br />ေပါင္းညီညာ တကယ္မရိုးႏိုင္ဘု<br />ကစားၾက ေျမဝိုင္းတြင္ …<br /><br />ျခင္းလွငယ္ ေဝယံထက္က<br />မက်ေအာင္ တို႔ထိမ္းကာပ<br />ျပည္ျမန္ဂုဏ္ ရိုးရာကစားနည္းမွာ<br />ေျခမာန္ဟုန္ အံ့အားသင့္ရေအာင္<br />(ေယာက္ဖတို႔ေရ) ႏြဲစို႔တအား ။ ။<br /><br />ေႏြရာသီဆို ညေနဖက္မွာ ျခင္းခတ္တဲ့အခါ ဒီႏိုင္ငံသားတို႔ တအံ့တၾသနဲ႔ ေငးေနၾကတဲ့ ျမန္မာတို႔ရဲ႕ ျခင္းဝိုင္းကို သတိရမိလို႔ အညာသားတို႔ သြင္ျပင္ဓေလ့နဲ႔ တြဲစပ္ျပီး ေရးမိတာပါ။ က်ေနာ္ကေတာ့ <br /><br />ထိုးကြင္းရယ္ ေဝးပါလွ<br />ေပါင္လံုးငယ္ ဖလံရိုးမွာ<br />အားစိုက္ကာ ခတ္လိုက္မယ္ပ<br />နည္းမလွ စနစ္မက်ေပဘု<br />ဝိုင္းျပင္ကို ခတ္ကာထုတ္သမို႔<br />(သူငယ္ခ်င္းတို႔ေရ) <br />ေျပးေကာက္စို႔ တအား။ ။</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-311144399636883312?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-23502770123895889362008-03-03T14:52:00.009+03:002008-03-03T15:35:01.975+03:00<span style="font-family:Zawgyi-one;">ကဗ်ာ ၊ ဟာသ ၊ ေဆာင္းပါး ၊ ဝတၳဳတို ၊ နည္းပညာရပ္မ်ား ၊ အဂၤလိပ္ အေရးအသားမ်ား ပါဝင္ေသာ အယ္ဒီတာ ကိုသင္ကာရဲ႕ ရသစံုလင္စြာနဲ႔ ေရးသြားဖြဲ႔စည္းထားတဲ့ ဖြဲ႔တည္ရာ မဂၢဇင္း ထြက္လာပါျပီ။ တခါတည္း ဖတ္ႏိုင္ေအာင္ တင္ေပးထားပါတယ္။ ေလ့လာခ်င္ရင္ေတာ့ <a href="http://existencemgz.wordpress.com/" target="'\">ဒီမွာ</a> ေလ့လာႏိုင္ပါတယ္။ ဒီမွာ <a href="http://documents.scribd.com/docs/dq953nf4xqgkhoe1ex2.pdf">Download</a> ပါ ခင္ဗ်ာ။</span><script>document.write('<noscript>');</script> <object codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=9,0,0,0" id="embedded_flash_2207137_jgklj_object" name="embedded_flash_2207137_jgklj_object" classid="clsid:d27cdb6e-ae6d-11cf-96b8-444553540000" align="middle" height="500" width="470"><param name="flashvars" value="&document_id=2207137&access_key=key-1bjoonn61wu278dq3han&page=1"> <param name="movie" value="http://documents.scribd.com/ScribdViewer.swf"> <param name="quality" value="high"> <param name="play" value="true"> <param name="loop" value="true"> <param name="scale" value="showall"> <param name="wmode" value="opaque"> <param name="devicefont" value="false"> <param name="bgcolor" value="#ffffff"> <param name="menu" value="true"> <param name="allowFullScreen" value="true"> <param name="allowScriptAccess" value="always"> <param name="salign" value=""> <embed flashvars="&document_id=2207137&access_key=key-1bjoonn61wu278dq3han&page=1" src="http://documents.scribd.com/ScribdViewer.swf" quality="high" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" play="true" loop="true" scale="showall" wmode="opaque" devicefont="false" bgcolor="#ffffff" name="embedded_flash_2207137_jgklj_object" menu="true" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always" salign="" type="application/x-shockwave-flash" align="middle" height="500" width="470"></embed> </object></noscript><script type="text/javascript" src='http://www.scribd.com/javascripts/view.js'></script><div id='embedded_flash_2207137_jgklj' style="width:100%;height:100%"><span style="display:none">Read this doc on Scribd: <a href="http://www.scribd.com/doc/2207137/ex-mgz-iss1-vol1">ex mgz iss1 vol1</a></span> </div> <script type="text/javascript"> var scribd_doc = new scribd.Document(2207137, 'key-1bjoonn61wu278dq3han'); scribd_doc.addParam('height', 500); scribd_doc.addParam('width', 470); scribd_doc.addParam('page', 1); scribd_doc.write('embedded_flash_2207137_jgklj');</script><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-2350277012389588936?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-23476961366515942652008-03-03T03:17:00.011+03:002008-03-03T04:22:37.691+03:00<span style="font-family:Zawgyi-one;">ေဆာ့ဖ္ဝဲေလးတစ္ခု လက္တို႔လိုက္ျပန္ျပီဗ်ာ။ ကြန္ပ်ဴတာမွာ သံုးတာေတြ မ်ားလို႔ Desktop မွာ ရႈပ္ရွက္ခပ္သြားတာ ၊ taskbar မွာ ေနရာမရွိေလာက္ေအာင္ မ်ားသြားတာကို မၾကိဳက္တဲ့ သူမ်ားအတြက္ Desktop ေနရာအပိုေတြ ရႏိုင္တဲ့ ေဆာ့ဖ္ဝဲေလးပါ။ သာမာန္ ကြန္ပ်ဴတာမွာ Window တစ္ခုမွာ Desktop ေနရာ တစ္ခုတည္း ရွိပါတယ္။ သံုးရင္းနဲ႔ ဖြင့္တာေတြ မ်ားလို႔ taskbar မွာ ေနရာမရွိေတာ့တာ ၊ Desktop မွာလည္း အမ်ားၾကီး ရႈပ္ေနတာေတြ ၾကံဳရတတ္ပါတယ္။ လိုခ်င္တာ ရွာရရင္လည္း ေတာ္ေတာ္နဲ႔ မေတြ႔ႏိုင္ဘူး ျဖစ္ေနတတ္ ပါတယ္။<br /><br />ခု ဒီေဆာ့ဖ္ဝဲကေတာ့ Window တစ္ခုတည္းမွာကိုပဲ Desktop ေနရာ ၄ ခုေပးသြားမွာပါ။ Desktop တစ္ခုမွာ ဖြင့္တာ မ်ားေနလို႔ ဒါမွမဟုတ္လည္း မရႈပ္ခ်င္လို႔ တျခား Desktop မွာ သီးသန္႔ ဖြင့္ခ်င္တာေတြကို လုပ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဟိုဘက္ Desktop မွာ ဖြင့္ထားတဲ့ Application ေတြက ေနာက္ထပ္ ေျပာင္းထားတဲ့ Desktop ဘက္မွာ ရွိမေနပါဘူး။ Desktop မွာေရာ taskbar မွာပါ အလြတ္ (ေျပာင္) အေနနဲ႔ ျပမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ <span style="color: rgb(204, 51, 204);">(အေရးအေၾကာင္း ရွိလို႔ လုပ္လက္စေတြကို ပိတ္စရာ မလိုပဲ ဖြက္လိုက္သလိုလဲ ျဖစ္ေစပါတယ္ :P)</span> ေနာက္ Desktop မွာ ဖြင့္တာ သံုးတာေတြကလည္း ေရွ႕ Desktop မွာ ေပၚမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ Desktop တစ္ခုမွ တစ္ခုကိုလည္း နည္းမ်ိဳးစံုနဲ႔ အလြယ္တကူ ေျပာင္းႏိုင္ပါတယ္။ Desktop မ်ားရဲ႕ အေနအထားက 3D သေဘာအတိုင္းပါပဲ။ အံစာတံုးလိုပံုေပါ့။ ခု ေပးလိုက္တဲ့ ေဆာ့ဖ္ဝဲရဲ႕ version က ေနာက္ဆံုး မဟုတ္ေသးပါဘူး။ ေနာက္ဆံုး version က Desktop ၆ ခုေတာင္ (အေပၚ+ေအာက္) ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ Trial version ျဖစ္ေနတာေရာ အသံုးျပဳရတာ နည္းနည္း ကြာေနတာေရာေၾကာင့္ ခု တစ္ဆင့္နိမ့္ version ကိုပဲ ေပးလိုက္ပါတယ္။ ဒီမွာ <a href="http://www.fileden.com/files/2008/2/25/1781574/Software/DeskSpace%203D%20desktop%20WindowsXp-Vista%20v1.5.1.rar">Download </a>ယူႏိုင္ပါတယ္။<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/R8tJ6zySk1I/AAAAAAAAAHw/vWSSprMOgd4/s1600-h/desk+eg.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/R8tJ6zySk1I/AAAAAAAAAHw/vWSSprMOgd4/s320/desk+eg.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5173309871647527762" border="0" /></a><br />အရင္ဆံုး ပံုမွန္အတိုင္းပဲ Run လိုက္ပါ။ ျပီးရင္ taskbar မွာ သူ႔ရဲ႕ Item <span id="fullpost"> ေပၚလာပါလိမ့္မယ္။ R-click ကေန options ကိုသြားပါ။ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Activation</span> မွာ မိမိျပင္ခ်င္သလို ျပင္ႏိုင္ပါတယ္။ ပံုမွန္ အတိုင္းေတာ့ Shift + Ctrl + Alt တို႔ကို တြဲႏိွပ္ရင္ 3D Desktop ပံုေလး ျဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္။ Arrow key နဲ႔ တျခား Desktop ေတြကို ေရႊ႕လိုက္ရင္ ရပါျပီ။ တျခား Desktop ေတြမွာ မိမိၾကိဳက္ရာ Background picture ထားလို႔ရပါတယ္။ <span style="color: rgb(0, 153, 0);">( Desktop တစ္ခုခ်င္းဆီမွာ Background picture တစ္ခုဆီထားရင္ ပိုရွင္းသြားလိမ့္မယ္။ )</span> Desktop တစ္ခုခ်င္းစီမွာ ေပၚေစခ်င္တဲ့ Icon ေတြလဲ ေရြးလို႔ရပါတယ္။ Desktop တစ္ခုမွာ သံုးေနခ်ိန္ တျခား Desktop က Attention Messages ေတြ ေပၚေစခ်င္တာ / မေပၚေစခ်င္တာေတြ ေရြးခ်ယ္ႏိုင္ပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Mouse</span> နဲ႔ ပတ္သက္တာေတြမွာလည္း Desktop ရဲ႕ ေထာင့္စြန္း တစ္ေနရာမွာ Cursor ကို click ေပးလိုက္ျပီး အလယ္ကို ျပန္ေရႊ႕တာနဲ႔ DeskSpace Activate ျဖစ္ျပီး လိုရာ Desktop ဘက္ကို Drag ဆြဲျပီး ေျပာင္းႏိုင္ပါတယ္။ <span style="color: rgb(153, 51, 153);">မိမိလိုရာ Desktop ဆီေရာက္ရင္ double click ပါ။</span> ေနာက္တခုက taskbar ေပၚမွာ Mouse ရဲ႕ Rotation wheel ကို ဖိလိုက္တာနဲ႔ activate ျဖစ္တဲ့ နည္းပါ။ ေနာက္တစ္ခုက Rotation wheel ကို လွည့္လိုက္တာနဲ႔ ( Ctrl ႏွင့္လည္း တြဲျပီး လွည့္ရန္လည္း ေရြးႏိုင္သည္ ) activate ျဖစ္တဲ့နည္းပါ။ <span style="color: rgb(0, 153, 0);">(ဒါကေတာ့ shortcut key နဲ႔ မဟုတ္ပဲ Mouse နဲ႔ ခ်က္ခ်င္း ေျပာင္းႏိုင္တဲ့ နည္းေတြပါ။ ၾကိဳက္တာ တမ်ိဳးတည္းလည္း ထားႏိုင္ပါတယ္။ )</span><br /><br />Zoom မွာေတာ့ ထူးထူးျခားျခား သိပ္မရွိပါဘူး။ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Display</span> မွာေတာ့ Background Type မွာ Static Image ေပးျပီး ေအာက္မွာ မိမိၾကိဳက္တဲ့ ပံုတစ္ပံုကို ေရြးေပးႏိုင္ပါတယ္။ ဒါက Desktop ေျပာင္းတဲ့အခါ activate ျဖစ္ေနတုန္းမွာ ေပၚမယ့္ ေနာက္ခံပံုပါ။ Desktop Background ပံုေတြနဲ႔ မဆိုင္ပါဘူး။<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Desktop</span> မွာေတာ့ Desktop တစ္ခုခ်င္းဆီကို မိမိၾကိဳက္ရာ Hot key သတ္မွတ္ေပးတာပါ။ ဥပမာ- Desktop 1 အတြက္ None + win (window) မွာ 1+win လို႔ သတ္မွတ္ထားရင္ Hot key ျဖစ္တဲ့ win+1 ကို တြဲႏွိပ္တာနဲ႔ Desktop 1 ကို ခ်က္ခ်င္း ေရာက္ႏိုင္ပါတယ္။ Desktop 2, 3, 4 အတြက္ window key + 2,3,4 လို႔ မွတ္လိုက္ရင္ အလြယ္တကူ မွတ္မိႏိုင္ပါတယ္။<br /><br />ကဲ..... အတတ္ႏိုင္ဆံုးေတာ့ ရွင္းေအာင္ ေရးထားပါတယ္။ တကယ္လို႔ စိတ္ဝင္စားေပမယ့္ ဖတ္ရတာ မရွင္းေသးရင္ <a href="http://www.otakusoftware.com/deskspace/" target="'\">ဒီမွာ</a> လည္း ေလ့လာႏုိင္ပါတယ္။ မိမိကြန္ပ်ဴတာမွာ Desktop အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း က်ယ္က်ယ္ဝန္းဝန္းနဲ႔ အပိုင္းလိုက္ သံုးခ်င္သလို သံုးႏိုင္ပါေစဗ်ာ။</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-2347696136651594265?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-13039257138666830332008-02-29T03:38:00.005+03:002008-02-29T03:55:17.439+03:00<span style="font-family:Zawgyi-one;">မေန႔က တန္းပလိတ္ျပင္ေနလို႔ အျပီးသတ္မေရးႏိုင္ျဖစ္ေနတာ။ Mozilla နဲ႔ အဆင္ေျပေပမယ့္ IE နဲ႔ေတာ့ နည္းနည္း အဆင္မေျပတာေတြ ရွိေသးတယ္။ ခါးနာေတာ့လဲ ကြန္ပ်ဴတာေရွ႕ ၾကာၾကာမထိုင္ႏိုင္တာ ပါပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ညေနမွာေတာ့ စိတ္ညစ္တာေတြ ေျဖေဖ်ာက္ ႏိုင္ခ့ဲလို႔ လန္းလန္းဆန္းဆန္းနဲ႔ စာျပန္ေရးႏိုင္ခဲ့ပါျပီ။ ကဲ.. ဆက္ပါေတာ့မယ္။<br /><br />ေလအေဝွ႔မွာ ေပ်ာ္ေနတဲ့ မီးညြန္႔ေတြက က်ေနာ္တို႔ ပစ္ေပါက္ေနတဲ့ ေရသန္႔ဗူးေတြ ၊ ပက္ေနတဲ့ ေရေတြက သူ႔ကို ၾကည္စယ္ေနတယ္ ထင္ပ။ ေရကလည္း မလံုေလာက္ေတာ့ ထိထိမိမိ ပက္ႏိုင္ေအာင္ လူက ေတာက္ေနတဲ့ မီးေတာက္နား တိုးသြားခ်ိန္မွာ အသံ က်ယ္က်ယ္ တစ္ခုျမည္ျပီး မီးလံုးၾကီးတစ္လံုး ေျမာက္တက္သြားတာကို ျမင္လိုက္ရပါတယ္။ လူကို ၾကက္ေသေသ သြားသလိုပဲ။ ေရေတြ ေခၽြးေတြ ရႊဲစိုေနတဲ့ က်ေနာ္ မခ်မ္းပဲနဲ႕ တုန္ျပီး ေရပံုးေလးနဲ႔ ရပ္ေနမိပါတယ္။ ေဘးနားက မီးသတ္သူေတြလဲ ေနာက္ျပန္ေျပးကုန္က်တယ္။ သူတို႔ ေျပာကာမွ သိလုိက္ေတာ့တယ္။ ဆီပြဲရံုက ဆီတိုင္ကီေတြ ထေပါက္တာတဲ့။ မတတ္ႏိုင္ေတာ့ဘူးေလ.... ေနာက္ျပန္ ဆုတ္လိုက္ရတယ္။ က်ေနာ့္ ေရတစ္ပံုးက ဒီဆီတုိင္ကီ ေပါက္ျပီး ေလာင္တဲ့မီးကို ျငိမ္းႏိုင္စြမ္းမွ မရွိေပပဲ။<br /><br />ကံေကာင္းစြာပဲ မီးသတ္ကား ေရျဖည့္ျပီးလို႔ ျပန္လာေတာ့မွ က်ေနာ္တို႔လဲ အသက္ရႈဖို႔ ျပန္သတိရမိလာေတာ့တယ္။ မီးခုိးေတြပဲ ရႈမိေနတာ ၾကာသြားျပီေလ။<span id="fullpost"> ဒါနဲ႔ပဲ နီးစပ္ရာ သန္႔မယ္ ထင္တဲ့ေရ ေျပးေသာက္ျပီး ခဏရပ္ၾကည့္ေနလိုက္တယ္။ ခဏေနေတာ့ ကားတဆင္း မီးေလာင္ျပင္နားကို ေမာင္းဝင္လာတယ္။ အေသအခ်ာ ေျပာရရင္ေတာ့ ေရစုပ္စက္တစ္လံုး တင္လာတဲ့ ကား။ မီးေတာက္ထဲမွာ ျပာက်သြားတဲ့ အိမ္တစ္အိမ္ရဲ႕ ျခံထဲမွာ အဝီစိတြင္း တစ္တြင္းရွိတယ္တဲ့။ သူတို႔ ေရစုပ္စက္ေလး မီးစတင္ ေလာင္ကတည္းက မိုင္ကုန္ျမွင့္ျပီး ပက္ေပးခဲ့ရလို႔ မိနစ္ (၃၀)ေလာက္ အၾကာမွာ ပ်က္သြားရျပီး သူ႔အိမ္သူေတာင္ မကာကြယ္ႏိုင္ေတာ့ဘူးတဲ့ေလ။ အဲဒီတြင္းနား ေရာက္ေအာင္ ဝုိင္းမျပီး တြင္းထဲကို ပိုက္ထည့္ ၊ ေရစုပ္စက္ ေမာင္းေတာ့ ထြက္လာတဲ့ ေရေတြကို ျမင္လိုက္ရတဲ့ ဝမ္းသာမႈဟာ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ႏိႈင္းမရေအာင္ပဲ။ အဲဒီ ေရစုပ္စက္ေလးေၾကာင့္ေရာ မီးသတ္ကားေတြ ေၾကာင့္ေရာ မီးညြန္႔ၾကိဳးသြားခဲ့ပါျပီ။ က်ေနာ္တို႔လဲ အားရွိသြားျပီး မီးၾကြင္းေတြ ေသေအာင္ အက်ိဳအၾကားေတြထဲထိ လိုက္ပက္လုိက္ေတာ့ စိတ္ခ်သြားရပါျပီ။ အခ်ိန္ကလည္း ညေန ၇ နာရီေက်ာ္ျပီ။ တစ္ေန႔လည္လံုး ေလာင္သြားလို႔ ရပ္ကြက္တစ္ခုလည္း ျပာပံုအတိ ျဖစ္ခဲ့ရရွာျပီေလ။<br /><br />မီးသတ္ျပီးလို႔ အလုပ္တစ္ခုျပီးသြားေပမယ့္ ေနာက္တာဝန္တစ္ခု ထပ္လုပ္ရေတာ့မယ္။ ဒါကေတာ့ မီးေလာင္ျပင္တဝိုက္ကို ဘယ္သူကိုမွ ဝင္မလာေအာင္ တားေပးရေတာ့တယ္။ တခါမွ မၾကံဳဖူးတဲ့ က်ေနာ္ နားမလည္ႏိုင္ ျဖစ္သြားရတယ္ ဘာေၾကာင့္လဲေပါ့။ မီးေလာင္ျပင္ထဲက က်န္ေနတဲ့ ပစၥည္းေတြကို ပိုင္ရွင္မဟုတ္သူေတြေနာက္ ပါသြားမွာ စိုးလို႔ျဖစ္ေၾကာင္း ရွင္းျပမွ နားလည္ရေတာ့တယ္။ မီးေလာင္ျပင္ပတ္လည္တဝိုက္ လူစုခြဲျပီး ေနရာယူလိုက္ၾကျပီး အိမ္ရွင္ေတြကိုေတာင္ စိတ္မေကာင္းစြာနဲ႔ အထဲကို မဝင္ဖို႔ တားခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒီ ညကေတာ့ အညာေႏြရဲ႕ည မီးေလာင္ျပင္ရဲ႕ အပူေငြ႔ေတြၾကားမွ ကုန္ဆံုးခဲ့ရပါတယ္။ ဆံုးရံႈးမႈေတြ အနာဂတ္ေမွးမိန္ရမႈေတြေၾကာင့္ ဝမ္းနည္းပူေဆြးမႈေတြနဲ႔ ငိုေနတဲ့ သူတို႔မ်က္ႏွာကို ျပန္ျမင္ေယာင္ရင္း အဲဒီညက အိပ္လို႔မေပ်ာ္ႏိုင္ခဲ့ဘူး။ မီးအၾကြင္းေသးေသးေလးေတြ နီနီေရာင္ တခ်က္ေတာက္တာ ျမင္တိုင္း သြားျပီး ျငိမ္းေနခဲ့ရေသးတယ္ေလ။<br /><br />အရင္က အေျခအေန ဘယ္လုိပဲ ရွိခဲ့ရွိခဲ့ ခုဒုကၡသည္လို႔ ေခၚရေနရတဲ့ သူတို႔ေတြကို အေနာက္တျခမ္း ေလာင္သြားတဲ့ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာပဲ စုထားခဲ့ရတယ္။ ေနာက္ေန႔ ေန႔လည္မွာ အေထာက္အကူ ပစၥည္းနဲ႔ အလွ်ဴပစၥည္းေတြ ေရာက္လာပါတယ္။ ေန႔လည္စာမွာ သူတို႔လိုပဲ ကုသိုလ္ရွင္တို႔ရဲ႕ ထမင္းထုတ္ကို စားျဖစ္ခဲ့တဲ့အခ်ိန္ သူတို႔နဲ႔ ထပ္တူျဖစ္ရတဲ့ စိတ္ခံစားမႈက ေျပာမျပတတ္ေအာင္ပဲ။ တခ်ိဳ႕ဆို ဆုေတာင္းစာေတြ ၊ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ထည့္ေပးလိုက္တဲ့ ပိုက္ဆံေတြ ထမင္းထုပ္ထဲကရလို႔ မ်က္ရည္က်ေနမိတဲ့သူေတြကိုလဲ ေတြ႔ခဲ့ရတယ္။ ေနာက္ရက္မွာ အိမ္ပိုင္ရွင္ေတြကို မိမိအိမ္ေနရာမွာ က်န္တဲ့ ပစၥည္းေတြ ရွာခြင့္ေပးလုိက္ပါတယ္။ အေျခအေနရွိသူေတြက အိမ္ရဲ႕ ေျမေအာက္ခန္းေတြ မီးခံေသတၱာေတြထဲက ရတနာေတြ အေကာင္းအတိုင္း ရွိေနေသးလို႔ က်ေနာ္တို႔လည္း ပီတိျဖစ္မိပါတယ္။ အေျခအေန မရွိသူေတြက်ေတာ့လည္း ျပာပံုထဲက တိုက္ပန္းကန္ေလးေတြေလာက္ပဲ က်န္ေတာ့တာ ျမင္ရေတာ့လဲ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ရျပန္တယ္။ မီးေလာင္ထားတဲ့ သြပ္မိုးေတြ အိမ္တိုင္ေတြမွအစ ခၽြတ္ယူသြားၾကေတာ့ မီးေလာင္ျပင္တစ္ခုလံုး အမိုက္အတိုအစတို႔နဲ႔ ျပာပံုေတြပဲ က်န္ခဲ့ပါေတာ့တယ္။ အရင္ရက္ကေတာ့ မိသားစုေတြနဲ႔ စည္ကားေဝဆာခဲ့တဲ့ ေနရာေပါ့။<br /><br />အဲဒီ မီးေလာင္ျပင္မွာ သံုးရက္ဆက္တိုက္ တာဝန္ယူခဲ့ရတယ္။ ေန႔ဖက္မွာ နည္းနည္းနားႏိုင္ေပမယ့္ ညဖက္မွာ လံုျခံဳေရးကို ဂရုစိုက္ခဲ့ရပါတယ္။ ပထမညကေတာ့ မီးေလာင္ျပင္ထဲမွာပဲ အိပ္ခဲ့ရတယ္။ ေနာက္ညေတြေတာ့ မီးေလာင္ျပင္ရဲ႕ ကြင္းစပ္က အိမ္ျခံဝင္းထဲမွာ အိပ္ခဲ့ရတယ္။ အိမ္ထဲကို ဝင္အိပ္ခိုင္းေပမယ့္ သူတို႔အိမ္လည္း နည္းနည္းပါသြားေသးတာမို႔ အလုပ္ပိုေတြ မရႈပ္ေစခ်င္ဘူးေလ။ ထမင္းထုတ္ေတြေတာ့ စားရတာ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရတာမို႔ ေနာက္ရက္ေတြ မစားျဖစ္ေတာ့ဘူး။ ခ်ိဳင့္ေလးဆြဲျပီး ပံုမွန္ လာပို႔ေပးတဲ့ သူေလးကလည္း ရွိလာလို႔ေလ း) ။ အမွတ္တရေလး တစ္ခုသာပါ။ ကိုယ္တိုင္ မခံစားရေပမယ့္ ၾကံဳခဲ့ရတဲ့ အေတြ႔အၾကံဳေလး တစ္ခုကို ခံစားျပီး ေရးျဖစ္တာပါ။ တကယ္ ခံစားရသူေတြက က်ေနာ့္ထက္ အမ်ားၾကီး ပိုပါလိမ့္မယ္။ သူငယ္ခ်င္း အားလံုး ရန္သူ (၅) ပါးရဲ႕ အႏၲရယ္မွ ကင္းေဝးႏုိင္ပါေစဗ်ာ။</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-1303925713866683033?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-57166244223237917132008-02-28T04:44:00.009+03:002008-02-28T06:35:53.942+03:00<span style="font-family:Zawgyi-one;">တခါက မီးေလာင္ျပင္ ဒုတိယပိုင္းကို ဆက္ေရးေနတာ မျပီးေသးတာရယ္ ခုတေလာ အမိျမန္မာျပည္ရဲ႕ အဆက္မျပတ္ ျဖစ္ေနတဲ့ သတင္းေတြကို စိတ္ဝင္စားေနမိတာေၾကာင့္ ဒီပို႔စ္ေလး ေရးေပးလိုက္တာပါ။ ျမန္မာေရဒီယို Toolbar ေလး အေၾကာင္းပါ။ က်ေနာ္ သံုးေနတာေတာ့ တစ္ႏွစ္ေလာက္ ၾကာပါျပီ။ ခုတေလာ ျမန္မာမွာ အဆက္မျပတ္ျဖစ္ေနတဲ့ သတင္းေတြကို လက္မလြတ္တမ္း နားေထာင္ႏိုင္ၾကဖို႔ အခုမွ ေရးျဖစ္လိုက္တာပါ။ မသိေသးသူေတြ အတြက္ ရည္ရြယ္ျခင္းပါ။<br /><br />သတင္းဆိုတာကေတာ့ အျမဲမျပတ္သိေနႏိုင္ရင္ ေကာင္းသားလား။ က်ေနာ္ အသိေလး ၾကြယ္စ အရြယ္ကတည္းက ေရဒီယိုနားေထာင္တာကို ဝါသနာပါသူေလ။ ညဘက္ ေရဒီယိုေလးနဲ႔ လႊင့္သမွ်လိုင္းေတြ လိုက္ဖမ္းရင္း နားေထာင္ရင္းနဲ႔ အိပ္ေပ်ာ္သြားတတ္ခဲ့တာ။ ခုေရျခားေျမျခား ေရာက္ေနေပမယ့္လည္း ျမန္မာ့သတင္းေတြ သိခ်င္ေတာ့ ဟိုကလိ ဒီကလိနဲ႔ ဒါေလး သြားေတြ႔ျဖစ္လိုက္တယ္။ အရင္က နားေထာင္ခ်င္တဲ့လိုင္းရဲ႕ website ကိုဝင္ ျပီး တိုက္ရိုက္ ဒါမွမဟုတ္ download ခ်ျပီးမွ နားေထာင္ႏိုင္တာပါ။ ဒီ Toolbar ကေတာ့ ေရဒီယိုလိုင္း ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားကို အလြယ္တကူ နားေထာင္လို႔ ရႏိုင္ပါတယ္။ သီခ်င္း အစီအစဥ္ေတြလဲ ပါပါတယ္။ သီခ်င္းေတြကေတာ့ ရွားသြားတဲ့ သီခ်င္းအေဟာင္းေတြကို အျမဲလႊင့္ပါတယ္ မေျပာင္းပါဘူး။<br /><br />နည္းကေတာ့ လြယ္ကူပါတယ္။ <a href="http://yangoncityfm.ourtoolbar.com/" target="'\">ဒီေနရာမွ</a> တဆင့္ သြားျပီ Download ယူျပီး<span id="fullpost"> မိမိႏွစ္သက္ရာ IE (သို႔)Mozilla Browser မွာ Run လိုက္ယံုပါပဲ။ ျမန္မာေဖာင့္ အနည္းငယ္ေတာ့ ပါပါတယ္ Padauk OT Font ကို သံုးထားပါတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ေတာ့ english လုိပဲ ေရးေပးထားပါတယ္။ ေဖာင့္ျမင္ေအာင္ လုပ္ရမယ့္ နည္းေတြေတာ့ ျပထားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘေလာ့အတြက္ ေဖာင့္ေတြ ျပင္ဆင္ထားတာနဲ႔ ေရာမွာစိုးရင္ေတာ့ မျပင္ပါနဲ႔ေတာ့။ Toobar မွာ ေရဒီယိုလုိင္းေတြအျပင္ အပိုပါတာေလးေတြက Weather , Skype နဲ႔ Mail Notificer ေတြပါ။ Weather နဲ႔ Mail Notificer ကလည္း အသံုးတည့္ပါတယ္။ Mail Notifier မွာ မိမိ Mail အားလံုး Add ထားႏိုင္ပါတယ္။ Mail အသစ္ဝင္တာနဲ႔ Alarm ေပးပါတယ္။ မိမိႏွစ္သက္ရာ အသံလည္း ေျပာင္းထားႏိုင္ပါတယ္။ Mail account ေတြ ဝင္မထားျဖစ္ ရင္ေတာင္ Browser သံုးေနသေရြ႕ New Mail ဝင္လာရင္ ခ်က္ခ်င္း သိႏိုင္တာေပါ့။ အင္တာနက္ မေကာင္းသူေတြလဲ နားေထာင္လို႔ အဆင္ေျပပါတယ္။ တက္လိုက္က်လိုက္ အခ်ိန္မွာေတာင္ သူက ခ်က္ခ်င္း မျပတ္သြားပါဘူး။<br /><br />Toolbar မွာကေတာ့ ျပည္ပအသံလႊင့္ဌာနေတြ မ်ားပါတယ္။ သတင္းေတြလည္း စံုပါတယ္။ က်ေနာ္က ျမန္မာသတင္း သီခ်င္း ေရဒီယို အစီအစဥ္မ်ား နားေထာင္ႏိုင္ေအာင္အတြက္သာ ရည္ရြယ္ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ အျခား ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ား လံုးဝ (လံုးဝ) မပါရွိေၾကာင္း အသိေပးလိုပါေသးတယ္။ သတင္းဆိုတာကေတာ့ ယံုၾကည္သင့္သည္မ်ားကို ယံုၾကည္၍ မယံုၾကည္သင့္သည္မ်ားကိုေတာ့ ဥပစ္ခါျပဳထားသင့္သည္ပဲေလ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီ Toolbar ေလးေၾကာင့္ က်ေနာ္ သိခဲ့ရတာေတြအတြက္ ေက်းဇူးတင္ေနျမဲပဲ...</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-5716624422323791713?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-36042726798845142092008-02-27T15:19:00.006+03:002008-02-27T22:51:21.324+03:00<span style="font-family:Zawgyi-one;">ေႏြဂိႏၼာန္ သေႏၶတည္ေတာ့မွာမို႔<br />ေဆာင္းေဟမာန္ဇီဝိန္ခ်ဳပ္မယ့္ အသက္ေငြ႔ေငြ႔တို႔မွာ<br />ေကာင္းကင္က ႏွင္းပြင့္တို႔ မ်က္ရည္စက္အျဖစ္ ငိုေၾကြးၾကျပီ …<br /><br />ေဆာင္းတစ္တြင္းလံုး အိပ္စက္ခဲ့ရတဲ့ <br />သစ္ပင္ပန္းမန္တို႔ရဲ႕ တက္ၾကြလန္းဆန္းမႈေတြ<br />ေနျခည္ေႏြးေႏြးနဲ႔အတူ ရွင္သန္ထၾကြလာၾကပါေတာ့ …<br /><br />ေမွာင္မိုက္တဲ့ ညတာရွည္ရက္ေတြၾကားမွာ<br />ေအးစက္ေျခာက္ေသြ႔ခဲ့ရျခင္းေတြအတြက္<br />ငါလည္း ေႏြးေထြးမႈေတြတလွည့္ လိုအပ္ေနျပီေလ …<br /><br />ေႏြအၾကိဳ ဥၾသမရွိပါဘူး<br />ေျမာက္ေလရူးနဲ႔ ေၾကြလြင့္တဲ့ ရြက္ဝါေတြ မရွိပါဘူး<br />ထိုးထြက္မယ့္ ပုရစ္ဖူးေတြနဲ႕<br />အရည္ေပ်ာ္ႏွင္းရည္ေတြ စိုစြတ္ေနတဲ့<br />ငါ့ဝန္းက်င္မွာ အသားက်ေအာင္ ေနထိုင္ရင္း<br />မင္းကိုေတာ့ ေမွ်ာ္ေနတယ္ “ေႏြ”…</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-3604272679884514209?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-17817662832227734342008-02-27T02:33:00.006+03:002008-02-27T03:03:55.490+03:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ခုတေလာ လူေရာ စိတ္ေရာ ထိခိုက္မႈေတြ မ်ားေနလို႔ ဘေလာ့ဘက္မလွည့္ျဖစ္တာ တပတ္ေလာက္ျဖစ္သြားမိတယ္။ လူက ခါးနာလိုက္ လက္ကို ဆီပူေလာင္လိုက္နဲ႔ ျဖစ္ေနတာမ်ား ေျပာကို မေျပာခ်င္ေတာ့ဘူး။ ငယ္ငယ္ေလးနဲ႔ ခါးနာရလားလို႔ ေမးစရာေတာ့ရွိတယ္။ က်ေနာ္ တကၠသိုလ္ ဒုတိယႏွစ္ကတည္းက ေလ့က်င့္တဲ့ ဒါဏ္ေတြေၾကာင့္ ခါးရိုး အဆစ္လြဲခဲ့တာပါ။ ဒုတိယႏွစ္ ခြင့္ရက္ရလို႔ အိမ္ျပန္ေတာ့ မနက္ေတြဆို က်ေနာ္ ဘယ္လိုမွ မထႏိုင္ဘူး ျဖစ္ေနခဲ့တာကို မိဘေတြက သတိထားမိေတာ့ ဓါတ္မွန္ရိုက္ဖို႔ အတင္းေခၚတာနဲ႔ ရိုက္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဓါတ္မွန္ျပားထြက္လာေတာ့ ေမေမက ငိုလိုက္တာ…။ သူ႔သား ဒီေလာက္ ပင္ပန္းခဲ့ရတယ္ဆိုျပီးေတာ့။ က်ေနာ္လဲ ေတာ္ေတာ္ စိတ္ညစ္သြားခဲ့တာ။ ေဆးေတြ အမ်ားၾကီး ေသာက္ခဲ့ရေပမယ့္ လံုးဝေပ်ာက္သြားတယ္ မရွိပဲ တခါတခါ ျပန္နာတတ္တယ္ေလ။ ဆီပူေလာင္တာေတာ့ အိမ္ရွင္မမရွိေသးေတာ့ ကိုယ္တုိင္ မီးဖိုေခ်ာင္ဝင္ေနရေသးတာကိုး။ အဟိ ေၾကညာဝင္တာ။ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရတာေတြကေတာ့ ခင္မင္တဲ့သူေတြရဲ႕ အထင္လြဲမႈေတြ ခံေနရလို႔ပါ။ စိတ္ညစ္ညစ္နဲ႔မို႔ အဆက္ျပတ္သြားတာကို ခြင့္လႊတ္ၾကမယ္ ထင္ပါတယ္ေနာ့။<br /><br />ေနမေကာင္းေတာ့ မိဘနဲ႔ ေမြးေျမကို ပိုသတိရမိတယ္ဗ်ာ။ ခုက်ေနာ္တို႔ဆီမွာ ေဆာင္းေလးလပတ္လံုး ေၾကြက်လာတဲ့ ႏွင္းပြင့္ေတြ ေဆာင္းေဟမာန္ အာဏာကုန္လို႔ အစိုင္အခဲအျဖစ္နဲ႔ မေနႏိုင္ေတာ့ပဲ အရည္ေပ်ာ္ေနတဲ့ ရာသီေပါ့။ ေကာင္းကင္က က်လာေတာ့ ႏွင္း ၊ ေလထုမွာ ပူေႏြးစြာ ျဖတ္သန္းလာရေတာ့ လူနဲ႔ ထိလိုက္တာနဲ႔ မိုးေရေတြလို ျဖစ္သြားတဲ့ အခ်ိန္ေပါ့။ နည္းနည္းေတာ့ ခ်မ္းေနေသးတယ္။ ေျမျပင္မွာေတာ့ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ မိုးတြင္းလို ေနရာတုိင္းမွာ ဗြက္ေပါက္ေနေလရဲ႕။ ဒါေပမယ့္ တစ္ခုလိုေနတာကေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာ မိုးရြာတဲ့အခ်ိန္ ရတတ္တဲ့ ေျမသင္းနံ႔ေလး မရတာပဲ။ အဓိပၸါယ္ တစ္ခုလိုေနတဲ့ ပုဒ္စာလိုပါပဲ။ မိုးဥတုသီးသန္႔မရွိတဲ့ ဒီေနရာမ်ိဳးမွာ<span id="fullpost"> ဒီအခ်ိန္ပဲ ျမန္မာျပည္နဲ႔ တူတဲ့ အခ်ိန္ေလးေတြ ရွိတယ္ေလ။ ဒီမွာ ရြာေနတဲ့ ႏွင္းမိုးေတြ ျမန္မာျပည္မွာ ရြာလိုက္ေစခ်င္တယ္ဗ်ာ။ အပူရွိန္ေတြ ျပင္းထန္လို႔ မီးေတြ ေလာင္ေနရတဲ့ ျမန္မာျပည္မွာ ဒီလိုမိုးေတြနဲ႔ စိုစြတ္ေနရင္ ဒုကၡေတြ ကင္းေဝးႏိုင္မွာေပါ့။ ခုေတာ့ သိရတာ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္မိတယ္ဗ်ာ။<br /><br />တခါကေပါ့… ျမန္မာျပည္ အလယ္ပိုင္း အညွာေဒသ ျမင္းျခံျမိဳ႕မွာ တာဝန္က်တုန္းက မီးေဘးၾကံဳတဲ့အခ်ိန္ ၾကံဳေတြ႔ခဲ့ဖူးတယ္။ မီးေလာင္လို႔ သံေခ်ာင္းေတြ ေခါက္ေတာ့ တခါမွလည္း မၾကံဳဖူးေတာ့ က်ေနာ္ပါ စိတ္လႈပ္ရွားေနရတယ္။ ဘာလုပ္ရမွန္းလဲ မသိဘူးေလ။ ဒါနဲ႔ပဲ လူေတြစုျပီး ကားနဲ႔ အျမန္သြားလိုက္ေတာ့ ရပ္ကြက္ေလးတစ္ခုရဲ႕ အိမ္ယာေတြကို ဝါးမ်ိဳေနတဲ့ မီးေတာက္ၾကီးက ေၾကာက္ခမန္းလိလိ အရွိန္အဟုန္နဲ႔ ေထာင္လႊားေနတယ္ေလ။ လူေတြလဲ အထုတ္အပိုးေတြ ဆြဲသူဆြဲ ေသတၱာရြက္သူရြက္နဲ႔ တပိုင္တႏိုင္ ယူႏိုင္သေလာက္ေလး ယူသူယူ စက္ဘီး ဆိုက္ကား တြန္းလွည္း ကားေတြနဲ႔ မီးေဝးရာကို သယ္သူေတြ သယ္နဲ႔ လမ္းမနဲ႔ အျပည့္ပါပဲ။ ကားလဲ ေရွ႕ဆက္တိုးလို႔ မရေတာ့တာနဲ႔ ဆင္းျပီး မီးေလာင္ရာနဲ႔ အနီးဆံုးကို သြားလိုက္တယ္။<br /><br />မီးညြန္႔ေတြ ျမင္လိုက္ရေတာ့ ေတာ္ေတာ္ တုန္လႈပ္သြားမိတယ္။ စေလာင္တဲ့ ေနရာက ဖိနပ္စက္ရံုရဲ႕ သားေရနဲ႔ အက္ဆစ္ေရာတဲ့ ကန္ကတဲ့ေလ။ ျမင္းျခံဆိုေတာ့ ဖိနပ္ရံုေတြ ကေပါသားလားဗ်ာ။ ေဘးမွာက ေပါင္မုန္႔ဖုတ္တဲ့ မီးဖိုေၾကာင့္လဲ ပိုအားျပင္းသြားတယ္တဲ့။ လမ္းဟိုဘက္မွာက ဆီပြဲရံုတဲ့။ သြားျပီေပါ့ဗ်ာ။ မီးခိုးလံုးေတြ ၾကားက တိုးထြက္လာတဲ့သူေတြ မ်က္ႏွာမွာ ဝမ္းနည္းမႈေတြ အျပည့္နဲ႔ေပါ့။ က်ေနာ္တို႔လည္း အဖြဲ႔ေတြ ခြဲျပီး မီးေလာင္ရာ ေနရာပတ္လည္မွာ ေနရာယူလိုက္ျပီး နီးစပ္ရာက ေရပံုးေရခြက္ေတြနဲ႔ ပက္ခဲ့ရတယ္။ မီးသတ္ကား ဝင္ဖို႔အတြက္ ဖ်က္သင့္တဲ့ အိမ္ေတြလည္း ဖ်က္ပစ္ခဲ့ရတယ္။ စိတ္ထားေကာင္းတဲ့ အိမ္ရွင္ကေတာ့ အိမ္ေရွ႕ခန္းေလာက္ကို ၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴ ဖ်က္ေပးခဲ့ေပမယ့္ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ျငဴစူတဲ့သူက ရွိေသးတယ္။<br /><br />လူ႕စုန္းျပဴးဆိုတာကလည္း ေနရာတိုင္းမွာ ရွိသားလားဗ်ာ။ မီးေလာင္လို႔ အိမ္ထဲက ခြာလို႔ ရသမွ် ပစၥည္းေလးေတြကို စုစည္းထုပ္ပိုးထားျပီး အျပင္မႏိုင္တႏိုင္နဲ႔ ထုတ္ေနတာကို ကူသယ္သလိုလိုနဲ႔ ယူေျပးတဲ့သူေတြကိုလည္း ၾကံဳခဲ့ရတယ္ဗ်ာ။ ေတာမီးေလာင္ေတာ့ ေတာင္ေၾကာင္ လက္ခေမာင္းခတ္ဆိုတာ ဒါေတြေခၚတာလားလဲ မသိပါဘူး။ ကံဆိုးေတာ့လဲ ပိုင္ရွင္က သတိထားမိျပီး ေအာ္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ေရွ႕က ျဖတ္ေျပးတဲ့ ဒီသေကာင့္သားကို ဖမ္းခ်ဳပ္ထားလိုက္ရတယ္။ စိတ္မထိမ္းႏိုင္လို႔ ထိုးေတာင္ထိုးမိေသးတယ္။ နီးစပ္ရာ ေရတြင္း ေရကန္ေတြလဲကုန္ မီးသတ္ကားေတြလဲ ေရျဖည့္ေနတုန္းမွာေတာ့ ေနာက္ဆံုး အနီးဆံုး အေအးဆိုင္ေတြက ေရသန္႔ဘူးေတြပါ လွ်ဴလို႔ ပစ္ေပါက္ျပီး ျငိမ္းခဲ့ရတယ္။ တကိုယ္ေကာင္းဆန္တဲ့စိတ္နဲ႔ လူဆန္တဲ့စိတ္နဲ႔ကို ဒီေနရာမွာ ကြဲကြဲျပားျပား သိရေတာ့တာပဲ။<br /><br />ဆက္ပါဦးမည္.... အျပီးေရးခ်င္ေပမယ့္ ေက်ာင္းရွိေသးလို႔ဗ်ာ။ ေကာင္းခန္းက ဒုတိယပိုင္းမွာ ပါလာမွာ ဟတ္ဟတ္<br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-1781766283222773434?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-24137789337365221662008-02-19T02:08:00.007+03:002008-02-19T20:39:28.976+03:00<span style="font-family:Zawgyi-one;">ဘဝထဲကို သူေရာက္လာေတာ့<br />ပိန္ပိန္ပါးပါး အရိုးကားနဲ႔<br />ခႏၶာျပားျပားေလးပါ။ <br />အထင္ေတာ့ မေသးလိုက္နဲ႔<br />လူမႈေရးမွာ လက္မေႏွးဘူး။<br />သာေရးမွာလဲ ဝိုင္းကူေပးတယ္<br />နာေရးမလဲ မခုိကပ္ဘူး<br />ေႏြဆိုရင္လဲ ေရာက္ေအာင္လာမယ္။<br />မိုးစက္တို႔ ဒဏ္<br />ႏွင္းရိုက္တဲ့ ဒဏ္ေတြေၾကာင့္<br />ပင္ကိုယ္ေရာင္ေတြ လြင့္လာေတာ့<br />မီးဖိုေခ်ာင္က မီးေတာက္ေလးရဲဖို႔<br />သူ႔ကို သံုုးၾကေသးတယ္။<br />သူ႔ မသန္စြမ္းေတာ့ရင္ေတာ့<br />မီးေတာက္ေလးရဲဖို႔ <br />သူ႔ခႏၶာေတြ စေတးရတယ္။<br />ေအးျမျခင္းတလွည့္ <br />ပူျခင္းတဖံု ေပးစြမ္းတဲ့<br />သူ႔နာမည္ “ယပ္ေတာင္” တဲ့...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-2413778933736522166?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-89016952054938986472008-02-19T01:00:00.005+03:002008-02-19T01:16:15.880+03:00<span style="font-family:Zawgyi-one;">အေႏြးထည္ ပြပြေတြ<br />အထပ္ထပ္က်ပ္စည္းထားတဲ့ငါ<br />အႏွစ္အသား နည္းနည္း<br />အေခါက္အေပြး ထူထူ<br />သစ္ပင္လိုလူအျဖစ္နဲ႔<br />ဘဝေပးတဲ့ အသိနည္းနည္း<br />ဥာဏ္ရည္က်ဲကို အေရာင္တင္ရင္း<br />ေလာကလမ္း သဲသဲမဲမဲမွာ<br />မလဲမကြဲေအာင္ သြားရအံုးမယ္...<br /><br />မသိျခင္း အေခါက္ေတြပါး<br />အသိပင္စည္ထြားတဲ့အခ်ိန္<br />ေျခကုတ္အျမစ္ခိုင္ခုိင္နဲ႔<br />အကိုင္းအခက္ေတြေဝလို႔<br />ေလာကကို လွေစႏိုင္သူျဖစ္ရမယ္...<br /><br />ေက်ာင္းအျပန္ ႏွင္းမႈန္ေတြၾကားမွာ အေႏြးထည္ ထူထူထဲက ေခါင္းျပဴရင္း အျပင္ေလာကကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ က်ေနာ္ သိျခင္း မသိျခင္းေတြ အမ်ားၾကီးအတြက္ အားတင္းရင္း ေရးလိုက္မိတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ပါ။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-8901695205493898647?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-73585572119607541682008-02-14T05:15:00.008+03:002008-02-14T05:48:13.610+03:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">မေန႔က မနက္ ႏိုးႏိုးခ်င္းပဲ (ႏိုးႏိုးခ်င္းဆိုတာကလဲ ေန႔လည္ ၂ နာရီ ) ညီေလး သားျဖိဳးက ခ်စ္သူမ်ားေန႔အတြက္ အမွတ္တရ ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲ ဂိမ္းပြဲေလး တစ္ခုလုပ္ဖို႔ ေျပာလာတယ္။ ဘေလာ့ဂါေတြမွာ ခ်စ္တဲ့ ေကာင္မေလးေတြနဲ႔ ထပ္တူ ခ်စ္ရတဲ့ ကိုယ့္ဘေလာ့ေလးနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ျပိဳင္ၾကမယ့္ ကစားပြဲေလး တစ္ခုပါ။ အေၾကာင္းအရာေလးေတြနဲ႔ စည္းကမ္းခ်က္ေလးေတြပါ သတ္မွတ္ထားေလရဲ႕။ ဖတ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္ဝင္စားဖို႔ ေကာင္းပါတယ္။ ဒါနဲ႔ပဲ ညီေလးက တျခား ဘေလာ့ဂါေတြဆီလဲ ေမးလ္ပို႔ျပီး ကစားပြဲေလးကို ဖတ္ဖို႔ ေျပာတာနဲ႔ အသိအားလံုးဆီ ေမးလ္ပို႔ခဲ့တယ္။ အြန္လိုင္း ရွိသမွ် သူငယ္ခ်င္းေတြကိုလဲ ခ်က္ခ်င္း ဖိတ္ခဲ့တယ္။ တစ္ေန႔လံုး လူေရာ လက္ေရာ ဦးေႏွာက္ေကာ နားကို မနားလိုက္ရဘူး။ အေၾကာင္းအရာနဲ႔ စည္းကမ္းခ်က္ေလးေတြကို နားမရွင္းတဲ့ တခ်ိဳ႕က ျပန္ေမးေနတာနဲ႔ ထုိင္ရွင္းျပေနရတာေလ။ ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ ဘာမွ ေကာင္းေကာင္း မေရးလိုက္ႏိုင္ခဲ့ဘူး။ (ဒါေၾကာင့္ ဆုမရတာလို႔ ေျပာလို႔ရေအာင္ ၾကိဳရွင္းထားတာ ဟတ္ဟတ္)။ ကစားပြဲေလး လုပ္ရျခင္းရဲ႕ အေၾကာင္းရင္းေလးကေတာ့<br /><br />(၁) ဘေလာ့ဒ္ ေလာကထဲ ၀င္ေရာက္လာပီး ကတည္းက ခင္မင္ရင္းႏွီးခဲ့ရတဲ့ အေပါင္းသင္း ဘေလာ့ဒ္ဂါေတြ အားလံုးနဲ႔ တစ္ခါမွ ေပ်ာ္ပြဲဆိုတာကို မဆံုဖူးေသးပါဘူး။<br /><br />(၂) ခုလိုေပ်ာ္ပြဲေလးတစ္ခု လုပ္လိုက္တဲ့အခါ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႔ ရင္းႏွီးမႈေတြ ဒီထက္ပိုၿပီး ရနဳိင္မလား။<br /><br />(၃) တစ္ကမၻာလံုးမွာ ခ်စ္သူမ်ားေန႔ ဆိုတဲ့အထိမ္းမွတ္ေန႔ေလး ျပဳလုပ္က်င္းပေန႔ခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ့္ အေတြးတစ္ခု ၀င္လာခဲ့တယ္။ ခ်စ္သူဆိုတိုင္း ကၽြန္ေတာ့္တို႔ေတြဟာ ကိုယ္ေရးတဲ့ ဘေလာ့ဒ္ေလးကို <span id="fullpost">ကိုယ္တိုင္ ခ်စ္ျမတ္နဳိးၾကတယ္... အဲ့ဒါဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ခ်စ္သူပဲေလ... ဒါေၾကာင့္ ဘေလာ့ဒ္ဂါ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမေတြ အားလံုးဟာ ကိုယ့္ခ်စ္သူ တစ္ေယာက္ဆီကို ပိုင္ဆိုင္ၾကတယ္။ အဲ့ခ်စ္သူကို ဘာလက္ေဆာင္မ်ား ေပးၾကမလဲဆိုတဲ့ စိတ္ကေလးကေန စတင္ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ကစားပြဲေလးပါ။<br /><br />စည္းကမ္းခ်က္ေလးေတြကေတာ့ သက္ဆိုင္တဲ့ ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ နာမည္တစ္လံုးနဲ႔ စာတေၾကာင္းပဲ ရတယ္တဲ့။<br /><br />ဆုကေတာ့ အမွတ္ အမ်ားဆံုး ရရွိသူ (၂)ေယာက္ကို ဆုခ်ီးျမွင့္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ပထမဆု ရရွိသူကို ညီေလးသားၿဖိဳးက (ဆုရရွိသူ) ႏွစ္သက္ရာကဗ်ာ တစ္ပုဒ္ သူႀကိဳက္တဲ့ (ေကာင္ေလး (သို႔) ေကာင္မေလး) ႏွစ္ေယာက္စာ လက္ေဆာင္ေပးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒုတိယ အမွတ္ အမ်ားဆံုး ရရွိသူကိုေတာ့ (ဆုရရွိသူ) ႏွစ္သက္ရာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ေတာင္းဆိုနဳိင္ပါတယ္တဲ့။<br /><br />ကစားနည္းေလးေတြကေတာ့<br />(၁) ကိုယ့္ရဲ႕ နာမည္ကို (ဘေလာ့ဒ္နာမည္ ျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ့္နာမည္ျဖစ္ျဖစ္) အခ်စ္အတြက္ တစ္ခုခုေဖၚညႊန္းမယ့္ စာသားေလး အျဖစ္ေျပာင္းရမယ္တဲ့..<br />က်ေနာ္ ေရးေပးလုိက္တာကေတာ့<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">“<span style="color: rgb(204, 0, 0);">မင္း</span>”အတြက္ ဆိုရင္ တပါးသူအတြက္ မ“<span style="color: rgb(255, 0, 0);">က်န္</span>”ေတာ့ေလာက္ေအာင္အထိ “<span style="color: rgb(255, 0, 0);">စစ္</span>”မွန္တဲ့ ခ်စ္ျခင္း“<span style="color: rgb(255, 0, 0);">ရဲ႕</span>” ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း “<span style="color: rgb(255, 0, 0);">ရသ</span>”ကိုပဲ ေပးစြမ္းရင္း “<span style="color: rgb(255, 0, 0);">ကမၻာ</span>”ငယ္ေလးတစ္ခု တည္ေထာင္ခ်င္မိတယ္…</span><br /><br />(၂) ခ်စ္သူ႔ အေခၚေ၀ၚေလး။ ဒါကိုေတာ့ ခ်စ္တဲ့သူကို ေခၚတာျဖစ္ျဖစ္ ခ်စ္တဲ့သူက ေခၚတာ ျဖစ္ျဖစ္ စိတ္ၾကိဳက္ေရးႏိုင္ပါတယ္တဲ့။<br />က်ေနာ္ ေရးလိုက္တာကေတာ့<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ပုဂံသမိုင္းမွာ တြင္“<span style="color: rgb(255, 0, 0);">က်န္</span>”ရစ္တဲ့ ဟို“<span style="color: rgb(255, 0, 0);">စစ္</span>”သားၾကီးလို ရဲဝ့ံတည္ၾကည္တဲ့ ငါ့ကို “<span style="color: rgb(255, 0, 0);">မင္း</span>”ေခၚလိုက္စမ္းေတာ့ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">ေမာင္ၾကီးေရ…..</span> လို႔</span><br /><br />(၃) ခ်စ္သူ႔လက္ေဆာင္။<br />လူတိုင္းက ကိုယ့္ခ်စ္သူကို ခ်စ္သူမ်ားေန႔မွာ ေခ်ာကလက္ေလးတစ္ခု လက္ေဆာင္ေပးၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ ခုကၽြန္ေတာ္က နည္းနည္း ေခတ္ေျပာင္းလိုက္မယ္ဗ်။ ေခ်ာကလက္ေခတ္ကို ေခါက္ထားခဲ့မယ္။ ေတာ္ေတာ္ အဖိုးတန္တဲ့ စာသားေလးနဲ႔ ခ်စ္သူ႔လက္ေဆာင္ အျဖစ္ေျပာင္းမယ္။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ကို႔ရင္ထဲက ခံစားခ်က္ေလာက္ ေခ်ာကလက္က တန္ဖိုးမွ မႀကီးနဳိင္တာကိုးဗ်။ ဥပမာ... အမွတ္စဥ္ေလး နဲ႔ လက္ေဆာင္ေပးၾကည့္ရမယ္တဲ့ေလ…<br />က်ေနာ္ ေရးလိုက္တာကေတာ့<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">တစ္</span>ခုတည္းေသာ ရင္ခုန္သံနဲ႔ </span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ႏွစ္</span>ေယာက္တစ္ဘဝေပါင္းစပ္ဖုိ႔</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">သံုး</span>စြဲလိုက္တဲ့ ႏွလံုးသားကိုအရင္းတည္</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ေလး</span>နက္စြာနဲ႔</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ငါး</span>ရာႏွစ္ဆယ့္ရွစ္ထက္ ေက်ာ္မိတာမင္းအတြက္</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ေျခာက္</span>ျခားစရာေတြ ျဖစ္ေစခဲ့သလား</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ခြန္</span>အားျပည့္ခ်စ္ျခင္းေတြနဲ႔</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ရွစ္</span>ခြင္နယ္တစ္ခုလံုးမွာ</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ကိုး</span>စားယံုၾကည္ရဆံုး ငါ့အခ်စ္ေတြကို</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ဆယ္</span>ယူေထြးေပြ႔လိုက္ေတာ့ကြယ္…</span><br /><br />ဒီကစားပြဲေလးေၾကာင့္ အရင္ႏွစ္ေတြနဲ႔ မတူပဲ စာေၾကာင္းေတြအတြက္ စဥ္းစား အၾကံထုတ္ရင္း ေပ်ာ္ရႊင္ ၾကည္ႏူးမႈေတြနဲ႔ အတူ ခ်စ္သူမ်ားေန႔ေလးကို ပိုျပီး အမွတ္တရ ရွိေနေစခဲ့တယ္ဗ်ာ...</span> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-7358557211960754168?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-90102080766226538572008-02-13T02:53:00.000+03:002008-02-13T03:38:31.921+03:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ခ်စ္သူမ်ားေန႔ဆိုတဲ့ ေန႔ေလးတစ္ေန႔ ရင္ထဲကို စတင္ရိုက္ခတ္လာတဲ့ အခ်ိန္ကေတာ့ ၉တန္း အရြယ္ေလာက္က စတာပါ။ အခ်စ္ဆိုတာ ဘာလဲလို႔ စူးစမ္းေနတဲ့ အခ်ိန္ေပါ့။ မေတာက္တေခါက္ ခ်စ္ခ်စ္မေလးေတြနဲ႔ ပို႔စ္ကတ္ေလးေတြ လဲခဲ့ဖူးပါတယ္။ ခုခ်ိန္ျပန္ျမင္ေယာင္မိတိုင္း ျပံဳးေယာင္သန္းမိပါတယ္။ ရည္းစားပါးေလး ဝလာတဲ့ ႏွစ္ေရာက္ေတာ့ လက္ေဆာင္ရတဲ့ ေခ်ာကလက္ေတြကို သူငယ္ခ်င္းေတြကို ျပံဳးျဖဲျဖဲ ၾကြားရင္း လိုက္ေကၽြးဖူးလိုက္ေသးသဗ်။ ေနာက္တႏွစ္မွာေတာ့ မွတ္မွတ္ရရ ခ်စ္သူမ်ားေန႔မွာ ေခ်ာကလက္ လက္ေဆာင္ေပးသူကေတာ့ လက္ဦးဆရာအျဖစ္ စာသင္ေပးတဲ့ အသက္ ၆၀ ေလာက္ရွိသူ ရုရွားဆရာမၾကီးပါပဲ။ က်ေနာ္တို႔ကို စာသင္တာဟာ သူ႔ဘဝရဲ႕ ေနာက္ဆံုး စာသင္ႏွစ္ပါပဲလို႔ သူေျပာခဲ့တဲ့ စကားေတြကိုလည္း မေမ့ႏိုင္ေသးဘူး။ ပင္စင္ ယူေတာ့မယ္တဲ့ေလ။ ျမန္မာျပည္မွာ ရွိေနေပမယ့္ ခ်စ္သူမ်ားေန႔မွာ အဓိပၸါယ္မဲ့ျပီး ေယာင္ေတာင္ေတာင္ ျဖစ္ေနၾကတဲ့ သူ႕ေက်ာင္းသား က်ေနာ္တို႔ကို သူကိုယ္တိုင္ ဝယ္လာတဲ့ ေခ်ာကလက္ေတြကို က်ေနာ္တို႔လက္ထဲကို ထည့္ေပးတယ္။ အရမ္းကို အံ့အားသင့္သြားခဲ့တာ။ <span id="fullpost">အသက္ ၆၀ အရြယ္ရွိေနတဲ့ သူလုိ ဆရာမၾကီးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ရင္ထဲမွာ ခ်စ္သူမ်ားေန႔ဆိုတာကို မွတ္မွတ္ရရရွိေနတဲ့အတြက္ပါ။ သူ႔အတြက္ အမွတ္တရေတြ ရွိခဲ့တယ္လို႔ေတာ့ ေျပာျပတယ္။ သူ႔မ်က္ႏွာေပၚမွာ အတိတ္ကို ျပန္ျမင္ေယာင္ေနတဲ့ ျပာလဲ့လဲ့မ်က္ဝန္းနဲ႔ လြမ္းစြတ္မႈေတြကို အားယူျပံဳးရင္း ၾကည္ႏူးမႈေတြ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ အျဖစ္ဖံုးလႊမ္းထားတယ္။ သူကိုယ္တိုင္လဲ က်ေနာ္တို႔နဲ႔အတူ ေခ်ာကလက္စားရင္းမွ သူ႔ခင္ပြန္းဆံုးပါးသြားျပီ ျဖစ္ေၾကာင္းေျပာရင္း မ်က္ရည္ဝဲလာတာ ျမင္လိုက္ရတယ္။ သူ႔တုိ႔အတြက္ ဘယ္လိုအမွတ္တရ ရွိခဲ့ၾကမွန္း မသိရေပမယ့္ ဘယ္ေလာက္ တန္ဖိုးထားေၾကာင္းေတာ့ ျမင္သာခဲ့ပါတယ္။ အသက္အရြယ္ေတြ ဘယ္ေလာက္ အိုႏြမ္းသြားပါေစ အခ်ိန္ကာလေတြ ဘယ္ေလာက္ ၾကာျမင့္သြားပါေစ ရင္ထဲမွာ ရွိေနသူအတြက္ ေန႔ေလးတစ္ေန႔ရဲ႕ အမွတ္တရေတြဟာ ေပ်ာက္ပ်က္မွာ မဟုတ္တာ ခံစားမိတယ္။ ခ်စ္သူမ်ားေန႔ဆိုတာကို ေရရာတဲ့ အမွတ္တရမရွိပဲ ခံစားေနတဲ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေတာင္ ရွက္မိတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီႏွစ္ အဲဒီေန႔က က်ေနာ္ ရခဲ့တဲ့ ေခ်ာကလက္ ကေတာ့ က်ေနာ့ဘဝမွာ ပထမဆံုး အမွတ္တရ ျဖစ္လာေစခဲ့တယ္ဗ်ာ…<br /><br />သူငယ္ခ်င္းေတြကေတာ့ ဒီခ်စ္သူမ်ားေန႔ေလးမွာ အမွတ္တရ ရွိခဲ့သူေတြ ရွိမွာပါ။ က်ေနာ့္လိုေတာ့ မဟုတ္ေလာက္တာ ေသခ်ာမယ္ထင္တယ္ ဟတ္ဟတ္။ ခ်စ္သူေပးတဲ့ ေခ်ာကလက္ကို ခ်ိဳျမိန္စြာ စားသံုးႏိုင္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားျဖစ္ပါေစဗ်ာ။ က်ေနာ္ကေတာ့ လိုက္ကပ္စားမယ္ ဟိဟိ။ ကိုယ့္ကို ေပးမယ့္သူမွ မရွိေတာ့လဲ အင္တာနက္က ေခ်ာကလက္ေတြကိုပဲ ၾကည့္ျပီး သားေရက်ေနမိေတာ့တယ္။ ဓါတ္ပံုေလးေတြ တင္ေပးလိုက္တယ္ဗ်ာ။ ၾကိဳက္ရင္လည္း ယူျပီး E-mail ကတဆင့္ အီးေခ်ာကလက္ေလးေတြ ပို႔လိုက္ၾကေပါ့ ဟိဟိ<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/R7I5dj2EpPI/AAAAAAAAAHI/k22NonO4uMg/s1600-h/23267596.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/R7I5dj2EpPI/AAAAAAAAAHI/k22NonO4uMg/s320/23267596.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5166254902548407538" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/R7I5zz2EpRI/AAAAAAAAAHY/njzC4UdLU1Q/s1600-h/velvetboxlg.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/R7I5zz2EpRI/AAAAAAAAAHY/njzC4UdLU1Q/s320/velvetboxlg.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5166255284800496914" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/R7I5sz2EpQI/AAAAAAAAAHQ/oKwkx5KcGtU/s1600-h/champ200.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/R7I5sz2EpQI/AAAAAAAAAHQ/oKwkx5KcGtU/s320/champ200.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5166255164541412610" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/R7I57T2EpSI/AAAAAAAAAHg/ufo6yk36K8I/s1600-h/valentinecandybox.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/R7I57T2EpSI/AAAAAAAAAHg/ufo6yk36K8I/s320/valentinecandybox.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5166255413649515810" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/R7I6xT2EpTI/AAAAAAAAAHo/yPfmwHWagK4/s1600-h/valentine_gourmet.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/R7I6xT2EpTI/AAAAAAAAAHo/yPfmwHWagK4/s320/valentine_gourmet.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5166256341362451762" /></a>အားမရေသးရင္ ျခင္းလိုက္သာ မ သြားေတာ့ဗ်ိဳ႕ :D ခ်စ္သူမ်ားေန႔မွာ ခ်စ္သူတိုင္း ေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ပါေစ...</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-9010208076622653857?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-75291996684191970392008-02-12T09:01:00.000+03:002008-02-13T03:15:25.676+03:00<span style="font-family:Zawgyi-one;">ဒီေန႔ မနက္ ေစာေစာ ႏိုးလာတယ္။ မေန႔က ေက်ာင္းျပန္ ပင္ပန္းျပီး ေစာေစာအိပ္သြားလို႔ မနက္ပို႔စ္အသစ္ ေရးမယ္ဆိုျပီး ထလာတာ။ အြန္လိုင္း ဝင္ျပီး မ်က္စိတစ္ခ်က္ေဝ့လိုက္ရံုပဲ ရွိေသးတယ္ စိတ္မေကာင္းစရာက စေတြ႔ေတာ့တာပဲ။ ညကလဲ မေလးမ အေျပာခံရလို႔ စိတ္မေကာင္းလဲျဖစ္ စိတ္လဲတိုေနရတာ။ ခုတေလာ ဘာလို႔ အဆင္မေျပတာေတြ ျဖစ္ေနၾကတာလဲ မသိေတာ့ဘူး။ ခုလည္း ကိုစိုးထက္ နားျပီတဲ့။ တျခားဘက္မွာေတာ့ ေျပာင္းေရးေနမွာပါတဲ့။ စာေရးဖို႔ အားတင္းျပီး ထလာတဲ့ က်ေနာ္ ေတာ္ေတာ္ကို စိတ္ဓါတ္က်သြားတာဗ်ာ။ အရင္ရက္ေတြကလည္း ႏႈတ္ဆက္သြားတဲ့ သူေတြ တေယာက္ျပီး တေယာက္ေတြ႔ေနခဲ့ရတယ္။ က်ေနာ္တို႔ဟာ မိေဝးဖေဝး ေရျခား ေျမျခားမွာ မိဘေဆြမ်ိဳးေတြ လြမ္းတဲ့စိတ္ကို မ်ိဳသိပ္ျပီး မျမင္ဖူး မေတြ႔ဖူးသူခ်င္းေတြ ခင္မင္ရင္း တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ အေဖာ္ျပဳၾကရင္း ပညာသင္တဲ့သူကသင္ အလုပ္လုပ္ၾကတဲ့ သူကလုပ္နဲ႔ ေနေနၾကတာမဟုတ္လား။ တေယာက္ မေပ်ာ္ရႊင္ေနခ်ိန္မွာ ဝိုင္းဝန္း အားေပးမယ္ တေယာက္ အခက္အခဲ ျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ ဝိုင္းဝန္း ေျဖရွင္းေပးမယ္ ဗဟုသုတေတြ ကဗ်ာေတြ ခံစားခ်က္ေတြကို ေရးၾကရင္း အျမင္ခ်င္းေတြ ဖလွယ္ၾကမယ္။ စရင္း ေနာက္ရင္း စိတ္ညစ္စရာေတြ ေျဖေဖ်ာက္ၾကမယ္။ <span id="fullpost"> ဒါေလးေတြနဲ႔ ဘေလာ့ရပ္ဝန္းေလးက လည္ပတ္ေနတာပါ။ တခါတေလမွာ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ အျမင္လြဲတာေတြ တုိက္ခိုက္တာေတြနဲ႔ ရန္ေဆာင္ေနၾကရင္ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ရတယ္ဗ်ာ။ အျပင္က လူမႈေရး ျပသနာေၾကာင့္ ဘေလာ့ေရးတာကိုလည္း မရပ္ေစခ်င္လို႔ အားေပးခဲ့ပါေသးတယ္။ မေလးမ Tag game အစေဖာ္ေပးလိုက္တာကလည္း ေပ်ာ္စရာ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ျဖစ္မယ္ဆိုတာ မလြဲပါဘူး။ စိတ္မပါရင္ေတာင္ ေရွာင္ထြက္ျပီး မသိခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနရင္ ဘယ္သူမွ အျပစ္ေျပာမွာ မဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ။ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေစမွာမ်ိဳးေတာ့ မေရးသားေစခ်င္ဘူး။ မေလးမေရ က်ေနာ္ကေတာ့ က်ေနာ့္ကို Tag သမွ်ကို မသိမတတ္ေသးတဲ့ အေၾကာင္းအရာ ဆိုရင္ေတာင္ ဦးေႏွာက္ကို အရည္ညွစ္ျပီး ေရးေပးေနအံုးမယ္ဗ်ာ။ မေတြးျဖစ္တာေတြ မသိေသးတာေတြကို ေလ့လာခ်င္စိတ္ ေပါက္ေအာင္ လုပ္ေပးတယ္လို႔ပဲ ခံယူပါတယ္။ ကိုစိုးထက္လဲ ေရးစရာေတြမ်ားလို႔ လက္လႊတ္လိုက္တာလို႔ ထင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ျပန္ေရးပါဗ်ာ။ အက်ိဳးျပဳဘေလာ့မဟုတ္ေပမယ့္ သာမာန္ဘေလာ့ေလးေတြမွာလည္း ေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းတဲ့ ကိုၾကီးစိုးတို႔ မိသားစုေလးအေၾကာင္းကို ဖတ္ရတာ စိတၱသုချပည့္ဝေစပါတယ္။ တျခား သူငယ္ခ်င္းေတြလည္း ကိုယ္ပိုင္ အလုပ္ကိစၥေၾကာင့္ အဆင္မေျပတာေတြေၾကာင့္ ဘေလာ့ေရးျခင္းမွ နားဖို႔ စဥ္းစားေနၾကရင္ အားေပးလိုက္ပါတယ္ဗ်ာ။ ရွိခြင့္သာေနေသးသေရႊ ရွိေနႏိုင္ေသးသေရြ႕ ရွိေနၾကပါဦးလို႔ တိုက္တြန္းပါရေစ။ က်ေနာ္လဲ ရွိေနႏိုင္ေသးသေရြ႕ ရွိေနမွာပါ။<br /><br />က်ေနာ္ႏိုးလာတုန္းကေတာ့ ျပည္ေထာင္စုေန႔ ကေလးမ်ားေန႔နဲ႔ ခ်စ္သူမ်ားေန႔အေၾကာင္းေတြ ေရးခ်င္စိတ္နဲ႔ပါ။ ခုေတာ့ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိတာေတြ ခ်ေရးမိသြားတယ္။ ေရးမိတဲ့အထဲမွာ အမွားပါရင္ ခြင့္လႊတ္ၾကပါဗ်ာ...</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-7529199668419197039?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-21993455800707152042008-02-10T08:21:00.000+03:002008-02-10T13:33:14.092+03:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-one;">လကုန္ခါနီးကတည္းက ပိုက္ပိုက္လည္းကုန္လို႔ ကိုးနတ္ရွင္ကို မဆက္သႏိုင္တာနဲ႔ ကိုးနတ္ရွင္က မင္းက်န္စစ္ကို အဆက္ျဖတ္ေလရဲ႕။ အသစ္လည္း မေရးႏိုင္ လည္လဲ မလည္ႏိုင္ျဖစ္သြားရတယ္။ လခထုတ္ေတာ့လည္း တျခားေက်ာင္းက သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ ကြန္ပ်ဴတာ ျပသနာျဖစ္လို႔ သြားၾကည့္တာကေန ၁၀ ရက္ဆက္တိုက္ ေနျဖစ္သြားလို႔ ေတာ္ေတာ္ကို အဆက္ျပတ္သြားတာ။ လာလည္ျပီး အသစ္မဖတ္ပဲ ျပန္သြားရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကို အားနာမိတယ္။ ခုေတာ့ <a href="http://layma-layma.iblogger.org/" target="'\">မေလးမ</a> တက္တာနဲ႔ပဲ အပ်င္းထူျပီး ႏွပ္ေနလို႔ မရေတာ့ဘူးျဖစ္သြားတယ္။ ကဲ… ေရးျပီ မေလးမေရ…<br /><br />ေခါင္းစဥ္ေလးက ဘဝလက္တြဲေဖာ္တဲ့။ တကယ္ကိုပဲ ဘဝလက္တြဲေဖာ္ဆိုတာ လူတိုင္းမွာ ေတြးဖူး ခံစားခဲ့ဖူးၾကတဲ့ ခံစားခ်က္ေလး တစ္ခုပါ။ ဘဝလက္တြဲေဖာ္ဆိုတာကို ငယ္ငယ္က စဥ္းစားခဲ့စဥ္ကေပါ့။ စဥ္းစားတိုင္း ေပ်ာ္သလို ၾကည္ႏူးမိသလို ခံစားမိခဲ့စျမဲပဲ။ အရင္ဆံုး ရွာေဖြမိခဲ့တာက “အခ်စ္” ။ တကယ္မခ်စ္တဲ့ သူကိုေတာ့ လက္တြဲေဖာ္အျဖစ္ ဘယ္လိုမွ ျဖစ္လာႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူးေလ။ အခ်စ္ဆိုတာကို ရွာေဖြမိတဲ့ အခ်ိန္မွာ စစ္မွန္တဲ့ ရင္တြင္းက ႏွစ္ဦးသား ခိုင္ခိုင္ျမဲျမဲ လက္တြဲႏိုင္ေလာက္မယ့္ အခ်စ္ကို ရွာရခက္ခဲ့ပါတယ္။<span id="fullpost"><br /><br />ဒါေပမယ့္ ငယ္ငယ္က မ်က္မွန္မတတ္ရေသးေတာ့ ေဘာင္ခတ္မၾကည့္တတ္ေသးဘူးေပါ့။ ျဖဴျဖဴျမင္ရာ အကုန္ခ်စ္မိေနတာပဲ :P ခ်စ္သူထားရတဲ့ အရသာဆိုတာကိုပဲ ရွာေဖြမိတာကိုး။ အမွတ္တရ ရွိခဲ့ဖူးတာေလး ေျပာျပအံုးမယ္။ ငယ္ငယ္ကေပါ့ ေကာင္မေလး တစ္ေယက္ကို အရင္ဆံုး ရည္းစားစကား လုိက္ေျပာတုန္းက ကတုန္ကရင္ျဖစ္ျပီး စက္ဘီးေမွာက္လဲျပီး အရွက္ကြဲခဲ့ဖူးတယ္။ အဲဒီေလာက္အထိ အခ်စ္ဆိုတာကို ၾကိဳးၾကိဳးစားစား ရွာေဖြခဲ့တဲ့ မင္းက်န္စစ္ပါ။ ဟိုမင္းက်န္စစ္က ေစာ္ၾကည္သေလာက္ မင္းက်န္စစ္ကေတာ့ ေခလိုက္ပါဘိ အခ်စ္ကံ :D<br /><br />ဒါေပမယ့္ အသက္နည္းနည္းၾကီးေတာ့ မ်က္မွန္ေလးလဲ မတတ္မျဖစ္တတ္လာရေတာ့ ေဘာင္ေလးခတ္ျပီး ၾကည့္တတ္လာတယ္။ ရုပ္ေလး ေခ်ာရံုနဲ႔ မခ်စ္မိေတာ့ဘူး။ ဘဝလက္တြဲေဖာ္တစ္ေယာက္ကို ရုပ္ရည္ေလးတင္ပဲ ၾကည့္ျပီး မဆံုးျဖတ္ျဖစ္ေတာ့ပါဘူးလို႔ ေျပာခ်င္တာပါ။ စိတ္သေဘာထားေလးကို ဂရုတစိုက္ေလး ၾကည့္တတ္လာတယ္။ စိတ္ထားေလး သိမ္ေမြ႔ႏူးညံ့မယ္ လူမႈဆက္ဆံေရးေလး ေကာင္းမယ္စတာေလးေတြ ၾကည့္တတ္လာတယ္။ ကိုယ့္အေပၚခ်စ္္ေပမယ့္ တရြာလံုးနဲ႔ တစ္ေယာက္ျဖစ္ေအာင္ ဆက္ဆံတတ္တဲ့ သူကိုေတာ့ ဘဝလက္တြဲေဖာ္အျဖစ္ လက္တြဲဖို႔ေတာ့ ေတာ္ေတာ္စဥ္းစားရမွာပဲ။ ဒီမင္းက်န္စစ္က တရြာလံုးကိုေတာ့ ခံခ်မေပးႏိုင္ေပါင္။<br /><br />ခ်စ္ခဲ့တာထက္ သစၥာရွိစြာနဲ႔ တစ္သက္လံုး ခိုင္ခိုင္ျမဲျမဲခ်စ္တတ္မယ့္ သူမ်ိဳးေလး ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ သူခ်စ္ ကိုယ္ခ်စ္ဆိုတာထက္ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္လံုး အျပစ္မျမင္တမ္း ခ်စ္ရမယ့္ သူမ်ိဳးေလး ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ တစ္ဦးရဲ႕ ဝါသနာကို လိုက္မလုပ္ႏိုင္ရင္ေတာင္ မပိတ္ပင္တတ္တဲ့ သူမ်ိဳးေလး ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ မိဘေတြ အေပၚလဲ မိဘအရင္းေတြနဲ႔မျခား ဆက္ဆံေပးတတ္သူ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ ဒါေတြ အားလံုးကေတာ့ တကယ္သာ စိတ္မွာ ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ခ်စ္ေနမယ္ဆိုရင္ ေက်ာ္လြားႏိုင္မယ့္ အရာေတြမဟုတ္လား။<br /><br />ေနာက္တစ္ခ်က္ကေတာ့ မိန္းမ မဆန္လြန္းတဲ့ မိန္းမျဖစ္ရမယ္။ မိန္းကေလးသေဘာအရ သဝန္ေၾကာင္တာမ်ိဳးေတာ့ မုန္းမိတယ္။ ကိုယ့္ခ်စ္တဲ့ ကိုယ့္ခင္ပြန္းအေပၚ သဝန္တိုစိတ္ေလးနဲ႔ စိုးရိမ္တတ္တာကို လက္ခံပါတယ္။ သဝန္တိုတယ္ဆိုတာေလးကေတာ့ ေပ်ာ္စရာေလးပါ။ သဝန္တိုတတ္တဲ့ သူကို စတယ္ ေနာက္တယ္ ေကာင္မေလးကလည္း စိတ္ေကာက္တယ္ ေခ်ာ့တယ္။ ဒါေတြက အိမ္ေထာင္က်ျပီးတဲ့ ဘဝလက္တြဲေဖာ္ေတြမွာေတာင္ ရိုးအီ ပ်င္းေငြ႔မသြားႏိုင္တဲ့ ေပ်ာ္စရာ ဆိုးႏြဲ႔တတ္တဲ့ အေလ့အထေလးပါ။ သဝန္ေၾကာင္တယ္ ဆိုတာကေတာ့ ဆိုးတယ္။ စိုးရိမ္စိတ္ၾကီးတစ္ခုအေနနဲ႔ ေနရာတကာ ပိတ္ပင္ေနမယ္။ တဖက္လူကို စိတ္က်ဥ္းက်ပ္ေစလာမယ္။ အထင္လြဲမႈေတြ ျဖစ္လာႏိုင္တယ္။ ဒါေတြေၾကာင့္ သဝန္တိုတယ္ဆိုတာထက္ပိုတဲ့ သဝန္ေၾကာင္တတ္တဲ့ သူမ်ိဳးမျဖစ္ေစခ်င္ဘူး။ ေနာက္ မိန္းမဆန္လြန္းစြာ ေနရာတကာမွာ တြက္ခ်က္ေနတတ္တဲ့ အတၱသူမ်ိဳးလဲ မျဖစ္ေစခ်င္ဘူး။ ယူျပီးမွ သိရရင္ေတာ့ အရင္မင္းက်န္စစ္လို လာထား ေနာက္တစ္ေယာက္ပဲ :D<br /><br />ေလာင္းကစားလုပ္တတ္သူလဲ မျဖစ္ေစခ်င္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ ဘာေလာင္းကစားမွ မလုပ္သလို ကၽြန္ေတာ့္ လက္တြဲေဖာ္ျဖစ္မယ့္သူကလည္း မလုပ္တဲ့သူ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ မေသခ်ာတဲ့ အလုပ္တစ္ခုကို ၾကံဳရင္ လုပ္တတ္တာဆိုလို႔ အစိုးရထီထိုးတာပဲ ကၽြန္ေတာ္လုပ္ဖူးတယ္။ အလုပ္အကိုင္ေလး တစ္ခုေတာ့ လူျမင္တင့္တယ္ေအာင္ ရွိေစခ်င္တယ္။ ခိုင္းစားဖို႔ မဟုတ္ေပမယ့္ အိမ္ေထာင္မႈကိစၥမွာတင္ နစ္ေမ်ာမေနပဲ ေမာင္တစ္ထမ္း မယ္တစ္ရြက္စိတ္ေလးနဲ႔ တက္ၾကြေနေအာင္ေပါ့။ စီးပြားျပိဳင္ဖို႔ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ အသက္အရြယ္ကိုေထာက္ျပျပီး အႏိုင္ယူတတ္သူမ်ိဳးမျဖစ္ေစခ်င္ပါဘူး။ ႏွစ္ဦးသား စိတ္တူကိုယ္တူ ထူေထာင္ၾကတဲ့ ဘဝလက္တြဲေဖာ္ေတြမွာ ဒါမ်ိဳးေတြ ရွိမေနေစခ်င္ပါဘူး။ စီးတဲ့ေရ ဆည္တဲ့တလေဟာတို႔ ၊ ဘာတဆင္စာ ညာတဆင္စာ ဝယ္ခ်င္ရင္တဲ့သူဆုိရင္ေတာ့ သားသားလို ပိုက္ပိုက္ မေလာက္ငွတဲ့့ သူနဲ႔ေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္းဗ်ာ။ ခုေတာ့ စိတ္ကူးထဲက မွန္းထားတာေလးနဲ႔ အားလံုးနီးပါး တူညီတဲ့ သူေလးတစ္ေယာက္ေတာ့ ေတြ႔ထားတယ္ဗ်။ သူငယ္ခ်င္း အားလံုး စိတ္တူကိုယ္တူေလးနဲ႔ ဘဝခရီးကို လက္တြဲျပီး ေခၚသြားႏိုင္မယ့္ သူေလးေတြနဲ႔ ေတြ႔ၾကံဳပါေစဗ်ာ...<br /><br />ကဲ.. မေလးမေရ စိတ္ထဲရွိသမွ်ေတာ့ အားလံုး ေရးခ်ျပီးျပီ။ ေက်နပ္ပါရဲ႕လားဗ်ာ။ <br />က်ေနာ္ အလုပ္ေတြ ရႈပ္ျပီး မေရးျဖစ္တုန္းက လာလည္ျမဲ လာလည္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္း အားလံုးကိုလဲ ေက်းဇူးဗ်ာ။ ေရးျဖစ္ေအာင္ တိုက္တြန္းအားေပးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကိုလဲ ေက်းဇူး။<br />အသစ္မေရးရင္ ညၾကရင္ ေၾကာင္ၾကီးကိုက္မယ္ဆိုတဲ့ ညီေလး <a href="http://khunmgmyo.blogspot.com/" target="'\">ေၾကာင္မ်ိဳး</a><br />ကဗ်ာတစ္ပုဒ္နဲ႔ အားေပးခဲ့တဲ့ VACANCIES ေနရာလြတ္မ်ားမွ <a href="http://tnyeinko2008.blogspot.com/" target="'\">ကိုတည္ညိမ္းကို</a><br />ဘာေတြ ဒီေလာက္ေတာင္ ရႈပ္ေနလဲလို႔ သံသယဝင္ေနတဲ့ <a href="http://einlay.blogspot.com/" com="" target="'\">အိမ္ေလး</a><br />သားေပ်ာက္လို႔ စိတ္ပူေနရရွာတဲ့ <a href="http://pankhayay.blogspot.com/" target="'\">အေမစိန္</a><br />ခင္ျပီးကာစမွာပဲ အသစ္မဖတ္ရလို႔ ပူစာေနတဲ့ <a href="http://kaungmalayptt.blogspot.com/" target="'\">ေကာင္မေလး</a><br />လိပ္တစ္ေကာင္ေရထဲေရာက္သြားျပီလားလို႔ ေမးၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္း တင့္ထူးေရႊ မွ်ားျပာ ျဖိဳးငယ္ ညိမ္းညိဳ<br />ျငိမ္လွခ်ည္လားဆိုျပီး ဟိုဘက္ေရာ ဒီဘက္ေရာ လာလည္ျပီး လွ်ာေလး ထုတ္ျပသြားတဲ့ ကိုၾကီးစိုးထက္<br />ေမြးေန႔ပြဲလုပ္ျပီးတာနဲ႔ ေပ်ာက္သြားေၾကာင္းေျပာခဲ့တဲ့ <a href="http://www.thazinni.blogspot.com/" target="'\">မဏီ</a><br />ဒီအထဲမွာ မပါတဲ့ သူငယ္ခ်င္းအားလံုးကိုလဲ ကြ်န္ေတာ္ အရင္လို ပံုမွန္ ျပန္ေရးေတာ့မယ္လို႔ တခါတည္း ေျပာလိုက္ပါတယ္ဗ်ာ။<br /><br />အခ်စ္ကို မယံုမရဲ ျဖစ္ေနရတဲ့ အေမစိန္ (ပန္းခေရ)ရဲ႕ ရင္ထဲက ဘဝလက္တြဲေဖာ္ေလး ကလည္း ဘယ္လိုမ်ား ရွိေလမလဲ သိခ်င္စမ္းပါဘိ။ ေရးေပးေနာ့။</span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-2199345580070715204?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-18006713746492962672008-01-29T04:44:00.000+03:002008-02-02T06:09:33.222+03:00<span style="font-family:Zawgyi-one;">သားကို မေမြးေပမယ့္ ခုခ်ိန္ထိ လူလားေျမာက္ေအာင္ ေကၽြးလဲေကၽြး တိုက္လဲတိုက္ခဲ့တဲ့ အေမစိန္ေရ ... ခုဆိုရင္ အသက္ ၂၃ ႏွစ္ေတာင္ ျပည့္ခဲ့ျပီေနာ္ :P သားေလ... အေမ့ေမြးေန႔ကို ႏိုးႏိုးခ်င္း ဆုေတာင္းေပးခဲ့ေပမယ့္ အေမ့အတြက္ေတာ့ သားရဲ႕ ဆုေတာင္းသံက အရင္ဆံုး မျဖစ္ခဲ့ရတဲ့အတြက္ေတာ့ ခ်ိတ္မေတာင္းဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူမ်ားနဲ႔ မတူတဲ့ ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ေပးျပီး ဆုေတာင္းေပးခဲ့တဲ့အတြက္ေတာ့ ေက်နပ္ပါတယ္လို႔ ေျပာလို႔ သားစိတ္ေတြ ေလွ်ာ့ႏိုင္ခဲ့တာ အေမ။ သားကို အလိုလိုက္ျပီး ေကၽြးေမြးျပဳစုခဲ့တာေတြအတြက္လဲ ၾကည္ႏူးမိတယ္ အေမ။ ေခၽြးမေလးကိုလဲ သားနဲ႔မျခား အခ်စ္ေတြ ေပးႏိုင္တဲ့အတြက္ အေမ့ကို ေက်းဇူးတင္ေနျမဲပါ။ သားေမွ်ာ္လင့္တာေတြ ေနာင္တခ်ိန္မွာ တကယ္ရွိလာရင္ေလ အေမ့ရင္ခြင္ထဲမွာ ကေလးေလးတစ္ေယာက္လိုပဲ <span id="fullpost">သားဆိုးႏြဲ႔ခ်င္ေသးတယ္ အေမရယ္... ခြီး<br /><br />ေရးရင္နဲ႔ စိတ္မထိမ္းႏိုင္ယံုမကပဲ ဖြားဘက္ေတာ္ကိုပါ မထိမ္းႏိုင္လို႔ ေရအိမ္ကို အတင္းေျပးလိုက္ရေသးတယ္။ အေပၚမွာ ေနာက္ထားတာေတြကို မ်က္စိလည္မေနနဲ႔အံုးေနာ္။ ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္း <a href="http://pankhayay.blogspot.com/" target="'\">ပန္းခေရ</a> ( တျဖစ္လဲ စိန္မမ ) ရဲ႕ ေမြးေန႔ပြဲ အမွတ္တရ ေပ်ာ္ရႊင္စရာေလး ေရးလိုက္တာပါ။ သူငယ္ခ်င္းေရ အသက္ ၂၃ ျပည့္ျပီဆိုေတာ့ အပ်ိဳလတ္ စာရင္းဝင္ေနျပီေနာ္။ အပ်ိဳၾကီး စာရင္းမဝင္ခင္ မတိမ္းမေစာင္း ဗိမ္းေမာင္းေလး လုပ္ေတာ့ဟ။ ဒီေန႔ နင့္ေမြးေန႔မွာ ပါဝင္ခြင့္ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ျဖစ္ရလို႔ အရမ္းေပ်ာ္တယ္ဟာ။ နင္ေပ်ာ္ေနတာေတြကိုလဲ ငါခံစားနားလည္ခဲ့ရတယ္။ ေနာင္ႏွစ္တိုင္းမွာလဲ အျမဲေပ်ာ္ရႊင္ႏိုငဖို႔ ဆုေတာင္းေနျမဲပါဟာ။ ဒီႏွစ္အတြက္ ဆုေတာင္းကေတာ့<br />(၁) အလုပ္မလုပ္ပဲ ခ်မ္းသာပါေစ<br />(၂) ထီမထိုးပဲ ေပါက္မယ့္ထီလက္မွတ္ ေကာက္ရပါေစ<br />(၃) ေနာင္ဘဝမွာ လူပ်ိဳတိုင္းၾကိဳက္တဲ့ ဘီယာျဖစ္ပါေစ<br />(၄) အသက္ဘယ္ေလာက္ၾကီးၾကီး စိတ္အို ကိုယ္ႏုေလး ျဖစ္ပါေစ<br />(၅) အလိမၼာေလးေနာက္ကို အိမ္ပါႏိုင္ပါေစ<br />(၆) အျမန္ဆံုး သားသမီးေလးေတြ ေမတၱာအျပည့္နဲ႔ ေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္တဲ့ မိခင္ျဖစ္ပါေစ ကြယ္...(အရင္ ေရးခဲ့တဲ့ ပို႔စ္ကို ၾကည့္ရင္ ကေလးေတြ အေပၚထားတတ္တဲ့ မိခင္စိတ္ကို ငါနားလည္လို႔ ေၾကညာေပးတာေနာ္ ခြိခြိ )<br />ဒီထက္အမ်ားၾကီးဆုေတာင္းေပးခ်င္ေသးတာ ေတာ္ၾကာ လာထုေနမွာ စိုးလို႔ ဒီေလာက္နဲ႔ ရပ္လိုက္ေတာ့မယ္။......<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/R56JohRx9WI/AAAAAAAAAHA/rtbqeGFw_Oo/s1600-h/cake+2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/R56JohRx9WI/AAAAAAAAAHA/rtbqeGFw_Oo/s320/cake+2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5160713552233887074" border="0" /></a>သူငယ္ခ်င္းတို႔ေရ ဆြဲပလိုက္ဗ်ာ။ အားရပါးရ။ ( ကိတ္မုန္႔အား ရည္ညႊန္းပါသည္။ ေမြးေန႔ရွင္ မ်က္ခံုးလႈပ္မွာ စိုးလို႔ ) သူ႔အတြက္လဲ ကၽြန္ေတာ့္ဆီမွာ ျဖစ္ျဖစ္ သူ႔ဆီမွာ ျဖစ္ျဖစ္ ဆုေတာင္းေပးၾကပါအံုး။ ေပ်ာ္ရႊင္ေသာ ေမြးေန႔မဂၤလာပါ သူငယ္ခ်င္းေရ....</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-1800671374649296267?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-9091531733708901232008-01-27T15:22:00.000+03:002008-01-27T15:33:39.496+03:00<span style="font-family:Zawgyi-one;">အတၲကို ဦးတည္<br />မာယာေတြကို ျခယ္သ<br />မ်က္ရည္နဲ႔ ျခံရံ<br />စကားနဲ႔ထိုးႏွက္<br />မင္းအလိုရမၼက္ေၾကာင့္<br />ငါ့ရင္ဘတ္တစ္ခုလံုး<br />စစ္တလင္းျဖစ္ခဲ့ျပီ ...<br /><br />လွည့္ဖ်ားမႈကိုယံုၾကည္<br />စာနာမႈကို ရင္တြင္းသိမ္း<br />ခ်ဳပ္ထိမ္းလိုက္တဲ့ကာကြယ္မႈ<br />အားေလ်ာ့ဟန္ျပဳလို႔<br />တမင္အရံုးေပးလိုက္တာ<span id="fullpost"><br />မင္းအတြက္အခြင့္ေကာင္းလား...<br /><br />ခ်စ္ျခင္းကိုလုယူ<br />ငါ့ရင္ကိုသိမ္းပိုက္<br />မင္းစိတ္ၾကိဳက္ထူေထာင္မယ့္<br />မင္းျမိဳ႕ေတာ္မွာ<br />ငါ့အမုန္းေတြနဲ႔ပဲ<br />ျခယ္သေပးမယ္ ...<br /><br />ဒါဟာ<br />မင္းျပံဳးေနမယ့္<br />ငါ့အရံႈးရဲ႕<br />နာက်ည္းမႈပဲ ...</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-909153173370890123?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-80908393203075671212008-01-27T13:33:00.001+03:002008-01-27T15:31:13.998+03:00<span style="font-family:Zawgyi-one;">အခ်စ္ဆိုတာ ရွာေဖြမိတိုင္း<br />သတ္ပံုအမွားေတြနဲ႔ပဲ<br />ၾကံဳခဲ့ရတဲ့ ငါ့ႏွလံုးသားေလး ...<br /><br />သတ္ပံုအမွားေတြမွာ ေပ်ာ္ဝင္<br />ခံုမင္မိတဲ့ မာယာေတြေအာက္မွာ<br />ငါ့ႏွလံုးသားေလး နစ္မြန္းခဲ့ရတယ္ ...<br /><br />သံု႔ပန္းျဖစ္သြားတဲ့ ငါ့ႏွလံုးသားကို<br />မာယာေဆးအထပ္ထပ္ခ်ယ္လို႔<br />အလင္းဆိုတာ ကြယ္လုနီးနီးေပါ့ ...<br /><br />အလင္းတန္းေလးတစ္ခု ျငိတြယ္မိခ်ိန္မွာေတာ့<br />မာယာေတြေအာက္ အေမာေဖာက္ခဲ့တဲ့<br />ငါ့ႏွလံုးသားေလးက ႏြမ္းညစ္ေနျပီေလ ...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-8090839320307567121?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-454360564248364822008-01-24T08:12:00.000+03:002008-01-24T10:14:11.299+03:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ရာသီဥတုက ကြၽန္ေတာ့္ အၾကိဳက္ပဲဗ်ာ။ အပူခ်ိန္ (- 5) စင္တီဂရိတ္ တဲ့။ ငယ္ငယ္က ၾကားဖူးတဲ့ တစ္ဖက္ကြၽံ တစ္ဖက္ႏႈတ္လို႔ ဆိုရိုးရွိတဲ့ ရႊံဗြက္မွာ ရံုးကန္ေနရတဲ့ လယ္သမားကို ပ်င္းေတာင္ ပ်င္းေသးတယ္။ ႏွင္းေတြ ပံုေနတဲ့ လမ္းေပၚမွာ လမ္းေလွ်ာက္ရတာ ပိုေတာင္ဆိုးေသးသဗ်ာ။ ႏွင္းေတြ ထပ္ျပီး ခဲသြားတဲ့ ေရခဲျပင္လမ္းေပၚ ေလွ်ာက္ရရင္ေတာ့ ေခ်ာ္မလဲေအာင္ ဂရုစိုက္ရတာေတာင္ ပိုေသး။ လမ္းေလွ်ာက္လို႔ အဆင္မေျပေတာ့ အျပင္သိပ္မသြားျဖစ္ပဲ အေဆာင္မွာပဲ ႏွပ္ေနေတာ့တယ္။ အခန္းထဲမွာေတာ့ ေႏြးလို႔ စြတ္က်ယ္ေလးနဲ႔ ေကြးေနရင္း အေတြးေတြက အတိတ္ဆီကို ပတ္စပို႔မပါ ဗီဇာမလို ေလယာဥ္မစီးပဲ ျပန္သြားခဲ့တယ္။<br /><br />ေလးတန္းအရြယ္ကေပါ့… ပ်ဥ္ေထာင္အိမ္ေလးနဲ႔ ေနခဲ့တုန္းက မိုးေအးေအးေလးနဲ႔ ေကြးေနတုန္း ျခင္နဲ႔ နပန္းလံုးရတဲ့ အျဖစ္ေလးပါ။ ျခင္လံုစကာလည္း မတတ္ႏိုင္ေသးေတာ့ မိုးရြာတဲ့အခ်ိန္ ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာတို႔က အိမ္ထဲကို စုျပံဳတိုးဝင္ျပီး ကြၽန္ေတာ့္ကုတင္နားမွာ ေတြ႔ျပီ ေတြ႔ျပီ သူပဲ သူပဲ ဆိုျပီး ဝဲဝဲလည္လို႔ေပါ့ဗ်ာ။ ( က်ေနာ္မွာ အဲဒီအရြယ္ကတည္းက ဝိုင္းဝိုင္းလည္ေနတာေလ ) မီးသတ္ကားလို တဝီဝီ<span id="fullpost"> ဥၾသသံေပး ၊ ဆရာဝန္မ်ားထက္ ေသြးေၾကာအရွာ ေတာ္ၾကေလေတာ့ ကြၽန္ေတာ္လဲ ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႔ ျခင္ေထာင္ခ်ရ ေတာ့တာေပါ့။<br /><br />ဝိုင္းဝိုင္းလို မင္းနဲ႔ ကိုယ္နဲ႔….. စည္းျခားေနျပီကြာ ဆိုျပီး သူတို႔ကို မထီတရီေလး ျပံဳးျပေနတုန္းမွာ ဘယ္အခ်ိန္ကတည္းက ဇြဲေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ေခါက္ထားတဲ့ ျခင္ေထာင္လိပ္ထဲမွာ ေစာင့္ေနမွန္း မသိတဲ့ေကာင္က ဆာဆာနဲ႔ အတိုးေရာ အရင္းပါ ေပါင္းတြယ္ေတာ့တာပဲ။ ဗလမရွိေပမယ့္ ဇရွိေလတဲ့ က်ေနာ္ကလည္း သာဝကို လာမစနဲ႔ ဆိုျပီး လက္ဆယ္ျဖာ ေရွ႕မွာျဖန္႔လို႔ တိုက္ပြဲဝင္ အသင့္ အေနအထား ျပင္လိုက္တယ္။ ဘယ္လက္ကေလးက တရြယ္ရြယ္နဲ႔ေပါ့ ကြၽန္ေတာ္က ဘယ္သန္ကိုး။<br /><br />ရွာလိုက္ေတာ့ ျခင္ေထာင္ နံရံေလးမွာ ကပ္လို႔ နားေနတဲ့ သေကာင့္သားေလးကို ေတြ႔ေရာ။ ပိုင္ျပီဆိုျပီး လွ်ာေလး တစ္ခ်က္သပ္လိုက္ျပီး အားရပါးရ ရုိက္လိုက္တုန္းမွာ တရုတ္သိုင္းကား ၾကည့္ထားတဲ့ ဒီေကာင္က ေလတိုးသံကို အတြင္းအားနဲ႔ ၾကားျပီး ဘယ္က လာတယ္ဆိုတာ သိတယ္ထင္ပ။ ခ်က္ခ်င္း ထေျပးေရာ။ အဲဒီမွာပဲ အရင္ေနရာကို အားလြန္သြားတဲ့ ဘယ္လက္ ၊ ထပ်ံသြားတဲ့ဘက္ကို ဦးတည္ခ်က္ေျပာင္းၿပီး လိုက္ရိုက္လိုက္တဲ့ ညာလက္တို႔ မဒီရဲ႕ လြဲေနတဲ့ ဆံုမွတ္မ်ား ျဖစ္သြားပါေရာဗ်ာ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလည္း ေၾကာင္ျပီး လက္ဝါးေလး ႏွစ္ဖက္ပြတ္ေနမိတုန္း ျခင္ေထာင္ အျပင္မွာ စာရင္းတြက္ေနတဲ့ ေဖေဖနဲ႔ ေမေမ ကလည္း မ်က္စိအဝိုင္းသားေလးနဲ႔ ၾကည့္လို႔။<br /><br />မ်က္စိမွိတ္ရိုက္ရိုက္ တေရးႏိုးရိုက္ရိုက္ ကုန္းရိုက္ရိုက္ ကြရိုက္ရိုက္ ရိုက္ခ်င္သလိုရိုက္ မလြဲတဲ့ လက္ဝါးႏွစ္ဖက္ တစ္သက္မွာ တခါေတာ့ လြဲခဲ့တယ္ဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ့္ အရွက္ကို သူ႔ဘဝၾကီးနဲ႔ လဲခဲ့ႏိုင္သဗ်။ လွ်ပ္စစ္ၾကက္ေတာင္တံႀကီးနဲ႔ စီရင္ခြင့္ရလိုက္တယ္။ :P သူငယ္ခ်င္းေတြလည္း ဘယ္လိုမွ မထင္မွတ္တာကို တစ္ႀကိမ္တစ္ခါ ေလာက္ေတာ့ ၾကံဳျဖစ္မယ္ ထင္ပါတယ္ဗ်ာ။ အားလံုး ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ ...</span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-45436056424836482?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-3283536304749268962008-01-24T02:36:00.000+03:002008-01-24T03:06:23.305+03:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒီတစ္ခါေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ တေပ်ာ္တပါး မ်က္ႏွာစံုညီ ၾကည့္ရင္း အာဖ်ံကြီးလို႔ ရမယ့္ software ေလး တစ္ခုပါ။ သိျပီးသား ျဖစ္ေနရင္ေတာ့ သီးခံပါ။ အရင္က webcam နဲ႔ ၾကည့္ၾက ေျပာၾကဖို႔ တြင္တြင္ က်ယ္က်ယ္သံုးတာေတြက VZO , QQ, Yahoo, Skype စတာေတြပါ။ တျခားလည္း ရွိမွာပါ။ ကြၽန္ေတာ္ သိသေလာက္ေတြက ႏွစ္ေယာက္ပဲ ၾကည့္ရင္း ေျပာလို႔ ရတာေတြပါ။ ေရျခားေျမျခားက သူငယ္ခ်င္းေတြ အဖြဲ႔က်ျပီး တဖြဲ႔လံုး ဝိုင္းဖြဲ႔ရင္း ရႈမျငီးတဲ့ မ်က္ႏွာေတြ ၾကည့္ရင္း စကားေျပာခ်င္ရင္ အခက္ေတြ႔ပါတယ္။ တစ္ေယာက္ တစ္လွည့္စီ ေျပာေနၾကရတယ္။ ဒါမွ မဟုတ္ speaker ေတြ ဖြင့္ျပီး ေျပာေနၾကရတယ္။ ခု software နဲ႔ ဆိုရင္ သူငယ္ခ်င္း ၆ ေယာက္ တျပိဳင္နက္<span id="fullpost"> မ်က္ႏွာၾကီးေတြ ၾကည့္ရင္း အာဖ်ံခြီးလို႔ ရပါတယ္။ ကိုးနတ္ရွင္သာ ေကာင္းရင္ အသံလည္း ၾကည္လင္ ရုပ္လည္း ျပတ္သားပါတယ္။ Yahoo, Skype လို အသံုးျပဳပံု အတိုင္းပါပဲ။ မခက္ခဲပါဘူး။ video mail လဲ ပို႔လို႔ ရႏိုင္ပါတယ္။ Type chat ကို Room လိုက္ Presonal လိုက္လည္း ခ်က္လို႔ ရပါတယ္။ ျမန္မာ (ေဇာ္ဂ်ီ) ေဖာင့္နဲ႔လည္း ရိုက္လို႔ အဆင္ေျပပါတယ္။ စိတ္ဝင္စားရင္ေတာ့ ဒီမွာ <a href="http://213.218.157.132/download/oovoosetup.exe">Download</a> ႏိုင္ပါတယ္။ ေလ့လာခ်င္ရင္ေတာ့ <a href="http://www.oovoo.com/" target="&quot;\&quot;">ဒီမွာ</a> ေလ့လာႏုိင္ပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္း အားလံုး အခက္အခဲေတြ ေက်ာ္လြားႏိုင္ပါေစဗ်ာ...<br /></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-328353630474926896?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-14858443913532933902008-01-22T22:41:00.000+03:002008-01-23T00:27:00.760+03:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ညအခါ လသာသာ<br />မကစားႏိုင္အား မနားႏိုင္အား<br />အေတြးမႈန္ဝါးဝါးေတြကို<br />ေမွးမွိန္လို႔ မထားႏိုင္တဲ့ ည …<br /><br />တစ္ညတာတိုင္းမွာ မျငီးတြားပဲ<br />လဝါဝါ စက္ဝိုင္းဟာ ခရီးသြားျမဲမို႔<br />လမင္းကို ခရီးသည္လို႔<br />ဒီညခင္းမွာ သတ္မွတ္လိုက္မယ္ …<br /><br />ရာသီႏွစ္လ ခ်ိန္ဝါဒေၾကာင့္<br />ေဖာင္းေဖာင္းျပည့္တင္း လမင္းရွိသလုိ<br />ေသးခြၽန္ေကြးေကာက္<span id="fullpost"><br />ေမွးေပ်ာက္တဲ့ အခါလည္းရွိတယ္ …<br />သြားရာလမ္းေၾကာင္း<br />ေနရာေျပာင္းတဲ့အခါလည္းရွိတယ္ …<br /><br />လမင္းသြားရာ ခရီးတိုင္းမွာ<br />လမ္းစမမွား ေပ်ာက္ရွမသြားေအာင္<br />ကူညီေဖးမ လမ္းျပေပးဖို႔<br />မႈန္မႈန္ေသးေသး ၾကယ္စင္ေလးက<br />တာဝန္ယူေပးခ်င္ခဲ့တယ္ …<br /><br />လမင္းတိမ္ကြယ္ ညလြင္ျပင္ဝယ္<br />ေငြၾကယ္စင္က ေမွ်ာ္မွန္းဆရင္း<br />စိုးရိမ္မကင္း သူ႔ရင္တြင္းဝယ္<br />တမ္းတမ္းတတ ရွိခဲ့ရတယ္ …<br /><br />အဘယ္သို႔ပင္<br />လမင္းၾကယ္စင္ ရႈတိုင္းျမင္လို႔<br />အျမင္တြဲဆက္ အခြဲခက္ေပမယ့္<br />ဘဝကံေၾကြး မလွတဲ့အေရးေၾကာင့္<br />ေျမသို႔ထိုးစိုက္ ဦးခိုက္ရေတာ့မယ္ …<br /><br />ၾကယ္ေၾကြကိုၾကည့္ ေတာင္းဆုျပည့္ရင္<br />ေငြၾကယ္ကိုယ္တိုင္ ေတာင္းဆုပန္မည္<br />ေနာင္ဘဝမ်ား နီးေစသား .....<br />ေနာက္ဆံုးအလင္း ထင္းေစသား .....</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-1485844391353293390?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-83968954393434959492008-01-22T05:00:00.000+03:002008-01-22T05:32:41.412+03:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ငါ့ႏွလံုးသားေပၚ လွမ္းလွမ္းေရးတတ္တဲ့<br />မင္းလက္ေရးဝုိင္းဝိုင္းေလးေတြ<br />ငါ့ဆီရြာလာႏိုးရယ္နဲ႔<br />စံပယ္ပင္ေလး မိုးေမွ်ာ္သလို<br />ငါက စာပို႔သမားကို ေမွ်ာ္လို႔…<br /><br />သစၥာပန္းေတြ ပြင့္ခဲ့တဲ့ စကၠဴျဖဴျဖဴေပၚ<br />အေဝးကေရာက္လာမယ့္ သတိရျခင္းနဲ႔<br />အေဝးကလွမ္းပို႔မယ့္ ဆုေတာင္းသံမွာ<br />ငါသူကိုမ်ားမ်ား သတိရဖို႔<br />ငါက်န္းမာေရး ဂရုစိုက္ဖို႔<span id="fullpost"><br />ငါကဗ်ာေတြ ေရးျဖစ္ေသးလား<br />ငါသူ႔ကို လြမ္းေနဆဲလားတဲ့…<br /><br />ေဝးေပမယ့္ မေဝးခဲ့တဲ့ ေမတၱာတရားမ်ား<br />မနီးေပမယ့္ နီးခဲ့တဲ့ နားလည္မႈမ်ား<br />ခုေတာ့… ဖုန္းႀကိဳးျပတ္သလို အသံတိတ္လို႔<br />စာပို႔သမား လိပ္စာမ်ားမွားပို႔ေနသလား…<br /><br />ငါ့သစၥာတရားက<br />နားလည္မႈကိုင္းဖ်ားမွာ ခ်ိတ္ဆြဲၿပီးသားမို႔<br />မေျပာင္းလဲတဲ့ ငါ့အလြမ္းက<br />ကဗ်ာရွိရာ ေရၾကည္ရာပဲ။</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3032012411640314435-8396895439343495949?l=minnkyansis.blogspot.com' alt='' /></div>မင္းက်န္စစ္။http://www.blogger.com/profile/13952037726051450538noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-3032012411640314435.post-3907620093648752422008-01-21T04:52:00.000+03:002008-01-21T05:23:53.800+03:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">လာျပန္ျပီ ေနာက္တစ္မ်ိဳးလုိ႔ အေျပာမေစာနဲ႔ေနာ့္။ စပ္စုထားတာေလးကို ေဖာက္သည္ ခ်လိုက္အံုးမယ္။ Word, Exel, Notepad, HTML, Outlook စတာေတြကို PDF File (အမ်ားအေခၚ - စာအုပ္ဖိုင္) အမ်ိဳးအစားကို အျပန္အလွန္ ေျပာင္းလဲလို႔ ရတဲ့ software တစ္ခုပါ။ စာမ်က္ႏွာ အမ်ားၾကီး ရွိတဲ့ PDF File မွ အလိုရွိရာ စာမ်က္ႏွာကို Word File အျဖစ္ ခ်က္ခ်င္း ခြဲျခမ္းျပီး ယူႏိုင္ပါတယ္။ Word, Exel, Notepad ေတြကို save ထားေပမယ့္ တစ္ခုခုလုပ္ရင္း ေျပာင္းသြားတာကို အမွတ္တမဲ့ ပိတ္မိတဲ့အခါ အမွားၾကီးအတိုင္း save သြားတတ္ပါတယ္။ PDF File ကေတာ့ မေျပာင္းေတာ့ပါဘူး။ security ျဖစ္ေအာင္လည္း Password ထားဖို႔ ဒီ software နဲ႔ အလြယ္တကူ လုပ္ႏိုင္ပါတယ္။ serial key မဝယ္ႏိုင္လုိ႔ အတိုအရိႈနဲ႔ Crack လည္း ရွာေပးျပီး Full version ျဖစ္ေအာင္လည္း လုပ္ေပးထားပါတယ္။<span id="fullpost"><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/R5P-_eqto4I/AAAAAAAAAG4/um5wBoCVSyw/s1600-h/PDF.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_PDa3iX7ZbA0/R5P-_eqto4I/AAAAAAAAAG4/um5wBoCVSyw/s320/PDF.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5157746364786779010" border="0" /></a>အရင္ဆံုး PDFT20_TB.exe ကို Run လုိက္ပါ။ ဒါဆို Trial version ေတာ့ ရပါျပီ။<br />Full version ျဖစ္ဖို႔ Crack ကို ဖြင့္ျပီး Patch ကို Click ပါ။<br />Yes or No ေမးပါလိမ့္မယ္။ Yes ေပးျပီး Program File ကို သြားပါ။<br />ျပီးရင္ ABBYY PDF Transformer 2.0 File ထဲက PDFTransformer ေလးကို Click တခ်က္ေပးျပီး Open လိုက္ရင္ Full version နဲ႔ သံုးဖို႔ အဆင္သင့္ ျဖစ္ပါျပီ။<br /><br />အသံုးျပဳနည္းကေတာ့ Create PDF file ကို သြားပါ။ မိမိ ေျပာင္းခ်င္တဲ့ Word, Exel, Notepad, HTML, Outlook တို႔ကို ညႊန္းေပးပါ။ မိမိ ေျပာင္းလိုက္ေသာ PDF file ကို Open ဒါမွမဟုတ္ Edit &amp; Print တဲ့အခါ Password ထားခ်င္ရင္ေတာ့ Restrict opening နဲ႔ Restrict editing &amp; printing တို႔မွာ click ေပးျပီး Password ထားလုိ႔ရပါေသးတယ္။ ေမးလ္နဲ႔ ပို႔လည္း ဒီ Password က ပ်က္မသြားပါဘူး။ PDF Password remover နဲ႔ ဖ်က္မွ ပ်က္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါကိုေတာ့ ေနာက္မွ ထပ္တင္ေပးပါေတာ့မယ္။ ရိုးရိုး ေျပာင္းခ်င္ရင္လဲ ေျပာင္းခ်င္တဲ့ Word, Exel, Notepad, HTML, Outlook တို႔ကို R-click နဲ႔ တခါတည္း ေျပာင္းႏိုင္ပါတယ္။<br /><br />စာမ်က္ႏွာ အမ်ားၾကီး ရွိတဲ့ PDF File မွ အလိုရွိရာ စာမ်က�